“Τους παρατάς στη θάλασσα”, η επίσημη πολιτική για πρόσφυγες

Ο εκνευρισμός και η επιθετικότητα του κυβερνητικού εκπροσώπου στο πρές ρουμ έναντι του δημοσιογράφου Χρήστου Αβραμίδη που εκμαίευσε με μια μόνο στοχευμένη ερώτησή του προς τον Παύλο Μαρινάκη, ότι “δουλειά του Λιμενικού είναι να αποτρέπει…” την είσοδο στη χώρα, ήταν απόλυτα εξηγήσιμα. Παρά το γεγονός ότι το Διεθνές Δίκαιο επιτάσσει τη σωτηρία των ανθρώπων που βρίσκονται στη θάλασσα, επίσημη πλέον κυβερνητική πολιτική είναι οι επαναπροωθήσεις με κάθε κόστος. Κι αν αυτές δεν πετύχουν, η εντολή είναι η τυφλή επίθεση. “Με σβηστές κάμερες, σβηστά φώτα” και νεκρούς.

Την επιβεβαίωση αυτής της πολιτικής δίνει σε αποκαλυπτική περιγραφή, πρώην κυβερνήτης σκάφους του Λιμενικού ο οποίος έχει υποβάλλει την παραίτησή του γιατί “δεν μπορούσε να συνεχίσει αυτή τη ζωή”, μιλώντας ανώνυμα στην εφημερίδα “Ριζοσπάστη”. Σύμφωνα με την κατάθεσή του, το ναυάγιο στη Χίο ταιριάζει απόλυτα στις επιχειρησιακές εντολές, τις τακτικές και τη συστηματική συγκάλυψη που έχει το Λιμενικό σώμα από ανώτατα κλιμάκια για τις επαναπροωθήσεις προσφύγων- μεταστανών.

Το επιχειρησιακό εγχειρίδιο για τα pushback

Η χώρα μας βρίσκεται ήδη στο μικροσκόπιο ελέγχων για την ευρεία χρησιμοποίησης της παράνομης μεθόδου των pushback στη θάλασσα. Για αυτό και περιστατικά σαν το ναυάγιο της Χίου, στο οποίο αποκαλύφθηκε ότι το Λιμενικό είχε (για μια ακόμη φορά) κλειστή την κάμερα και δεν ρουμούλκησε το φουσκωτό στην ακτή, έχουν ξεχωριστή σημασία στην καταγραφή των μεθόδων που χρησιμοποιούνται.

Τα όσα δηλώνει ο πρώην κυβερνήτης του Λιμενικού είναι σοκαριστικά. “Τρία είναι τα σενάρια του pushback. “Σβήνεις τα φώτα, πετάς τη μηχανή, τους παρατάς”!

“Αυτά γίνονται σχεδόν κάθε μέρα. Απλά δεν μαθαίνεται τίποτα”, λέει. “Από τη Λήμνο μέχρι το Καστελόριζο, γίνονται σχεδόν κάθε μέρα. Απλά δεν μαθαίνουμε τίποτα. Δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει βδομάδα και να μην υπάρχει περιστατικό”. Οι επαναπροωθήσεις είναι συστηματικές και πίσω τους υπάρχουν κυβερνητικές εντολές.

Το εγχειρίδιο, σύμφωνα με την αφήγησή του, περιλαμβάνει:

Πρώτον. Εντοπίζεις τη βάρκα με τους πρόσφυγες, εκτός ελληνικών υδάτων. Αυτό ήταν το πιο εύκολο. Εσβηνες τα φώτα, πήγαινες πάνω στη βάρκα κατευθείαν, πέταγες τη μηχανή στη θάλασσα και τους παράταγες. Αυτό ήταν το εύκολο σενάριο.

Δεύτερο. Αν τους πετύχαινες στην οριογραμμή και ερχόντουσαν προς τα εδώ, πήγαινες, τους ανέβαζες πάνω στο σκάφος, ρυμουλκούσες τη βάρκα προς την άλλη μεριά, τους έβαζες ξανά μέσα και τους παράταγες. Αν αντιστεκόταν κανένας είχε ξύλο, ή με τα όπλα.

Τρίτο. Αν είχαν μπει μέσα στα ελληνικά νερά και είχαν προχωρήσει πολύ, ήταν πιο δύσκολο. Αν ήταν βάρκα φουσκωτή, δεν μπορείς να τη ρυμουλκήσεις, θα γυρίσει. Τους ανέβαζες στο σκάφος. Με σβηστά τα φώτα εννοείται, κλειστά τα πάντα, από ασυρμάτους και τέτοια, και πήγαινες στην άλλη μεριά και τους παράταγες.

Και τι συμβαίνει με αυτούς που το Λιμενικό παρατούσε; Ο ίδιος απαντά με σοκαριστική ειλικρίνεια: “Οταν παρατάς μια βάρκα και έχει ένα τεσσάρι- πεντάρι (μποφόρ), είναι μια βάρκα ακυβέρνητη φουσκωτή με 30 άτομα πάνω. Και το κάνεις εν γνώσει σου… Αυτό είναι έγκλημα. Μετά ακούς ναυάγιο εδώ, ναυάγιο εκεί. Ποιος το έκανε αυτό το ναυάγιο; Από μόνο του έγινε, όταν τους έχεις παρατήσει εκεί χωρίς μηχανή, χωρίς τίποτα; Μετά το ναυάγιο δεν εμπλέκεται πουθενά το Λιμενικό. Σου λέει, ξεκινήσαν με μια βάρκα, τους έπιασε καιρός και βουλιάξανε. Και πήγαμε εμείς και από τους είκοσι σώσαμε τους δέκα”…

Η επικοινωνία με το κέντρο επιχειρήσεων

Το σύστημα επικοινωνίας έχει σχεδιαστεί εξαρχής να μην αφήνει ίχνη, όπως ακριβώς συνέβη και στην υπόθεση της Χίου. Παρά την παρέμβαση εισαγγελέα δεν έχουν δοθεί ούτε οι επικοινωνίες με το κέντρο επιχειρήσεων, ενώ δηλώθηκε πως η κάμερα καταγραφής.

Ο πρώην κυβερνήτης εξηγεί ότι η επικοινωνία γίνεται με τη λεγόμενη “Μαύρη γραμμή”. “Επαιρνες τηλέφωνο στο Κέντρο Επιχειρήσεων και από το ΚΕΠΙΧ σε παίρνανε πίσω από άλλη γραμμή, στην οποία δεν καταγραφόταν τίποτα”. Ο ασύρματος χρησιμοποιείται μόνο για τη “νόμιμη” πλευρά της επιχείρησης. Όταν το Λιμενικό φωνάζει στην τουρκική Ακτοφυλακή να μαζέψει τους ανθρώπους από τα τουρκικά ύδατα.

Ακόμη κι αν οι πρόσφυγες καταφέρουν να πατήσουν στη στεριά, ο μηχανισμός συνέχιζε την επιχείρηση. “Αν τους προλάβεις και δεν τους έχει δει ο κόσμος, μπορεί να τους μαζέψεις σε μια κλούβα, να τους πας σε κάποιο χώρο, και το βράδυ να τους φορτώσεις πάλι, να τους πας μέσα στα τουρκικά να τους αφήσεις με πνευστή σχεδία. Αμα δεν τους έχει δει ο κόσμος και δεν τους έχει τραβήξει κάμερα, είναι πανεύκολο”.

Σε παρόμοιες επιχειρήσεις απαιρείται η χρήση του “Πλωτού Ανοιχτής Θαλάσσης (ΠΑΘ)” ως ενδιάμεσου σταθμού: “Μπορεί να περιμένεις το ΠΑΘ τρεις – τέσσερις ώρες να έρθει, να τους φορτώσει, να μείνουν αυτοί εκεί όλη τη μέρα, και την επόμενη νύχτα, σε κάποιο άλλο νησί, να τους φορτώσεις πάλι σε βάρκα και να τους περάσεις απέναντι”, αποκαλύπτει ο πρώην κυβερνήτης.

Όλες αυτές οι πρακτικές προέρχονται από πολύ ψηλά, το moto είναι: “Τους σταματάμε πάση θυσία. Δεν δεχόμαστε μεταναστευτική ροή με τίποτα. Δεν περνάει τίποτα. Δεν θέλουμε να φάμε γκολ”.

Στις επιχειρήσεις σημαντικό ρόλο έχουν τα “Κλιμάκια Ειδικών Αποστολών”. Τα ΚΕΑ (Κλιμάκια Ειδικών Αποστολών) χρησιμοποιούνται σε «δύσκολα» περιστατικά, δηλαδή όταν οι πρόσφυγες αντιστέκονται στην παράνομη επαναπροώθηση. Σε κάθε νησί «φρόντιζαν να υπάρχει κάποιο σκάφος που να έχει πάνω έναν που να είναι αυτής της νοοτροπίας.

“Αν κάποιο περιστατικό ήταν πιο δύσκολο και δεν μπορούσες να κουμαντάρεις πρόσφυγες, φώναζες 5-6 από αυτούς, οι οποίοι βαράνε στο ψαχνό. Σκάγανε μύτη αυτοί, με όπλα και με μαύρα σκουφιά. Ρίχνανε ξύλο”

Το ναυάγιο στο Χίο

Ο πρώην κυβερνήτης αναλύει τι πραγματικά συνέβη στα ανοιχτά της Χίου, με βάση τη δική του εμπειρία. Το κρίσιμο ζήτημα, τονίζει, είναι ότι η βάρκα βρισκόταν εντός ελληνικών χωρικών υδάτων. “Από τη στιγμή που έχει μπει στα ελληνικά χωρικά ύδατα, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι σύλληψη και να τους πας στο κέντρο. Δεν έχεις δικαίωμα να τους ξαναπάς στα τουρκικά. Πώς λοιπόν προέκυψε η σύγκρουση; Αρα δεν πήγες να τους μαζέψεις. Πήγες να τους πιάσεις στα ελληνικά χωρικά ύδατα και να τους ξαναπάς πίσω”.

Για τον ισχυρισμό ότι η βάρκα “εμβόλισε” το σκάφος του Λιμενικού – αυτόν που επαναλαμβάνει η κυβέρνηση – η απάντηση είναι καταλυτική: “Αυτό που λένε ότι εμβόλισε η βάρκα το Λιμενικό είναι όχι απλά ψέμα, είναι γελοίο. Αυτό εμείς το γράφαμε συνέχεια σε περιστατικά. Από πάντα ήταν αυτή η τακτική. Αμα πήγαινε κάτι στραβά, λέγαμε ότι η βάρκα εμβόλισε το σκάφος του Λιμενικού. Γιατί στην ουσία ρίχνεις την ευθύνη πάνω στον διακινητή. Αμέσως απενεχοποιείς το Λιμενικό”.

Όσο για τη σβηστή θερμική κάμερα, λέει: “Αν ήταν ενεργοποιημένη θα φαίνονταν όλες οι κινήσεις του σκάφους. Θα φαινόταν αν πήγαινε καταπάνω στη βάρκα. Αν έκανε γύρω – γύρω. Αν έκανε απόνερα. Ηταν κλειστή η θερμική, για να μην καταγράψει τίποτα. Και όσες φορές κάναμε εμείς περιπολία, πάντα η θερμική ήταν ανοιχτή για να εντοπίζουμε στόχους. Πάντα”.

Όλα τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, καθώς και οι δηλώσεις από την πλευρά του Λιμενικού και της κυβέρνησης, καταδεικνύουν προμελετημένη ενέργεια. Τα κρίσιμα ερωτήματα για τις ενέργειες των Λιμενικών στο ναυάγιο της Χίου αλλά και της ενέργειες των αρχών, μένουν αναπάντητα.

Το φουσκωτό σκάφος πέρασε από τα τουρκικά στα ελληνικά χωρικά ύδατα και προσέγγισε την ακτή της Χίου έπειτα από 20 με 50 λεπτά πλεύσης. Οι πρόσφυγες τυφλώθηκαν-σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, από μια ισχυρή δεσμίδα λευκού φωτός. Αμέσως μετά το σκάφος έπεσε πάνω τους. Το αποτελέσμα; 15 νεκροί, μεταξύ αυτών και 4 παιδιά.

neostrategy.gr