Όταν ο Άκης Σκέρτσος «(αμπελο)φιλοσοφεί»…

Αυτή η κυβέρνηση διαθέτει ένα σπάνιο χάρισμα. Ξέρει να μας εκπλήσσει – όχι πάντα με θετικό τρόπο. Η έκπληξη λοιπόν της χθεσινής ημέρας ήταν μια ανάρτηση – «ποταμός» του Άκη Σκέρτσου με το… εμπνευσμένο δίλημμα αν θέλουμε «κοινωνία πολιτών ή κοινωνία πελατών».

Σε ένα 24ωρο λοιπόν που η ΚΟ της ΝΔ βράζει και ψέλνει τα «12 Ευαγγέλια» προς όλες τις κατευθύνσεις, και προς το Μαξίμου για τους χειρισμούς στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Άκης Σκέρτσος αμέριμνα και με… στοχαστική διάθεση, επέλεξε να «(αμπελο)φιλοσοφήσει».

Σε μια κουραστική ανάρτηση φιλολογεί ακατάπαυστα για το πελατειακό κράτος, το ρουσφέτι, τις διαχρονικές παθογένειες της πολιτικής ζωής και άλλα… έπεα πτερόεντα – κοινώς «ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή».

Ίσως οι… υψιπετείς φιλοσοφικές ενατενίσεις χρειάζονται στον υπουργό Επικρατείας για να χαλαρώνει το μυαλό του και να παίρνει αποστάσεις από τη σκληρή πραγματικότητα. Ίσως είναι θέμα στυλ. Να δείχνουμε δηλαδή ότι είμαστε «υπεράνω», προικισμένοι, κάτι σαν «διανοούμενοι της πολιτικής» και όχι απλοί «χαμάληδες της καθημερινότητας».

Όποια και αν είναι πάντως η αιτία, δυο παρατηρήσεις. Η πρώτη… φιλοσοφικού περιεχομένου: οι σκέψεις του συμπαθούς Άκη είναι τετριμμένες, χιλιοειπωμένες και κοινότοπες. Για χρόνια γράφονται και λέγονται χωρίς πλέον να προκαλούν σε κανέναν το ενδιαφέρον. Δεύτερο και σημαντικότερο: ο Σκέρτσος δεν είναι ούτε αναλυτής, ούτε συγγραφέας, ούτε απλώς ένας συνομιλητής του Πρωθυπουργού, ο οποίος του γράφει κατά καιρούς και καμμιά… εποποιία, έτσι για να περνάει η ώρα.

Είναι για 7 χρόνια πανίσχυρος υπουργός Επικρατείας στην «καρδιά» του Μαξίμου. Και αν για 7 χρόνια δεν κατάφερε κάποιες απ’ αυτές τις αναζητήσεις του να τις κάνει πράξη, με τι ακριβώς ασχολείται; Πάντως επειδή οι επόμενες μέρες προσφέρονται για σχόλη και προβληματισμό, να προτείνουμε με καλή διάθεση στον υπουργό – «φιλόσοφο» νέα topics για τις ενατενίσεις του. Για παράδειγμα «κοινωνία πολιτών ή κοινωνία πωλητών;» είναι ένα καίριο ερώτημα. «Κοινωνία πολιτών ή κοινωνία κολλητών;» ένα επίσης ενδιαφέρον ζήτημα. Όλα αυτά είναι θέματα τα οποία έχουν ανάγκη τους βαθυστόχαστους προβληματισμούς του υπουργού. Αν βέβαια βρει και τον χρόνο να ασχοληθεί και με πιο τετριμμένα ζητήματα, όπως πώς θα αποφύγει η κυβέρνηση τις παγίδες του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών και άλλα πιο γήινα, θα ήταν μια επιτυχία.

Περιμένουμε με αγωνία τις επόμενες σελίδες στο βιβλίο του υπουργού – «φιλόσοφου».

Κ.Π.

ieidiseis.gr