«Μας αναγνώρισαν στα χαρτιά, αλλά μας άφησαν μόνους»: Η κραυγή αγωνίας της Ελληνοαμερικανικής Ομάδας Έρευνας και Διάσωσης στη Ναύπακτο

Εδώ και σχεδόν εφτά χρόνια  μια εθελοντική ομάδα που επιχειρεί σε πυρκαγιές, πλημμύρες και αποστολές έρευνας και διάσωσης σε ολόκληρη τη χώρα υποστηρίζει ότι δίνει τη δική της μάχη όχι μόνο απέναντι στις φυσικές καταστροφές, αλλά και απέναντι στην αδιαφορία της Πολιτείας.

Παρότι επίσημα έγγραφα του Δήμου Ναυπακτίας προβλέπουν ένα πλήρες πλαίσιο οικονομικής και υλικοτεχνικής υποστήριξης προς την Ελληνοαμερικανική Ομάδα Έρευνας και Διάσωσης, η ίδια η οργάνωση καταγγέλλει ότι οι δεσμεύσεις αυτές δεν εφαρμόστηκαν ποτέ στην πράξη.

Τα μέλη της δηλώνουν πως εξακολουθούν να καλύπτουν από την τσέπη τους τα λειτουργικά έξοδα, να συντηρούν τον εξοπλισμό τους με ίδιους πόρους και να επιχειρούν όπου υπάρχει ανάγκη, ζητώντας πλέον απαντήσεις για τη διαχείριση των κονδυλίων πολιτικής προστασίας και την εφαρμογή όσων προβλέπουν οι ίδιες οι αποφάσεις του Δήμου.

Τα επίσημα έγγραφα που έχει στη διάθεσή του το topontiki σκιαγραφούν ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο από αυτό που, σύμφωνα με την οργάνωση, βιώνει στην καθημερινότητά της. Στο Σχέδιο Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών του Δήμου Ναυπακτίας, αλλά και σε υπηρεσιακό έγγραφο του 2021, προβλέπεται ρητά ότι ο Δήμος οφείλει να εξασφαλίζει κατάλληλες εγκαταστάσεις για τη στέγαση της Ελληνοαμερικανικής Ομάδας Έρευνας και Διάσωσης, να παραχωρεί πυροσβεστικά οχήματα και μηχανολογικό εξοπλισμό, να αναλαμβάνει τη συντήρηση και επισκευή τους, να προχωρά στην έκδοση αδειών κυκλοφορίας, στην ασφάλισή τους και στη χορήγηση πινακίδων, ενώ προβλέπεται ακόμη η εγγραφή στον ετήσιο προϋπολογισμό των αναγκαίων πιστώσεων για την κάλυψη λειτουργικών εξόδων, όπως καύσιμα, τηλεφωνικές συνδέσεις, ύδρευση, θέρμανση, φωτισμός και εξοπλισμός γραφείου. Επιπλέον, δίνεται η δυνατότητα παροχής στολών και ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού ίδιων προδιαγραφών με εκείνον του μόνιμου πυροσβεστικού προσωπικού.

Ωστόσο, για τον αντιπρόεδρο της οργάνωσης, Ρόμπερτ Τρότερ, η απόσταση ανάμεσα στα όσα προβλέπονται και στα όσα εφαρμόζονται είναι χαοτική. «Από τη στιγμή της ίδρυσής μας δεν έχουμε πάρει ούτε ένα ευρώ. Υπάρχουν αποφάσεις, υπάρχουν έγγραφα, υπάρχει επίσημη αναγνώριση της ομάδας, αλλά στην πράξη δεν έχουμε λάβει καμία οικονομική ενίσχυση. Μας αναγνώρισαν στα χαρτιά, όμως μας άφησαν μόνους», δηλώνει στο topontiki.  Η Ελληνοαμερικανική Ομάδα Έρευνας και Διάσωσης ιδρύθηκε το 2019 με στόχο να ενισχύσει την πυροπροστασία και την πολιτική προστασία στην ευρύτερη περιοχή της Ναυπακτίας και στη συνέχεια εντάχθηκε στο Μητρώο Εθελοντικών Οργανώσεων Πολιτικής Προστασίας.

Από τότε μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τον κ. Τρότερ, έχει συμμετάσχει σε δεκάδες επιχειρήσεις, όχι μόνο στην Αιτωλοακαρνανία αλλά σε ολόκληρη τη χώρα. «Δεν επιχειρούμε μόνο στη Ναύπακτο. Ήμασταν στις μεγάλες πλημμύρες της Θεσσαλίας, στις φωτιές της Πάτρας, του Πύργου και σε πολλές ακόμη περιοχές. Συμμετέχουμε σε αναζητήσεις αγνοουμένων στα βουνά, σε διασώσεις, σε εκπαιδευτικές δράσεις για τους πολίτες.  Στη Μεταμόρφωση της Θεσσαλίας στην κακοκαιρία Daniel  ήμασταν η πρώτη και μοναδική ομάδα που έφτασε όταν όλοι οι δρόμοι είχαν κοπεί. Όπου υπάρχει ανάγκη, είμαστε εκεί», αναφέρει. Παρά το εύρος της δράσης της, η ομάδα υποστηρίζει ότι λειτουργεί αποκλειστικά με ίδιους πόρους και με δωρεές από ιδιώτες του εξωτερικού. «Είμαστε τελείως αυτοχρηματοδοτούμενοι. Τα καύσιμα, οι ασφάλειες, οι συντηρήσεις, τα τέλη κυκλοφορίας, όλα πληρώνονται από την τσέπη μας. Μόνο την τελευταία εβδομάδα πλήρωσα προσωπικά περισσότερα από 1.100 ευρώ. Δεν υπάρχει καμία αποζημίωση, καμία οικονομική βοήθεια», τονίζει ο κ. Τρότερ.

Όπως εξηγεί, μεγάλο μέρος του εξοπλισμού που διαθέτει σήμερα η οργάνωση προήλθε από δωρεές Ελληνοαμερικανών και φορέων από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. «Έχουμε φέρει εξοπλισμό αξίας περίπου 3,5 εκατομμυρίων ευρώ. Διαθέτουμε πυροσβεστικό όχημα Mercedes-Benz, δύο ακόμη πλήρως εξοπλισμένα οχήματα, ATV, SUV, Dodge Dakota, Nissan, Chevy Blazer και πλήθος διασωστικού εξοπλισμού. Όλα αυτά αποκτήθηκαν μέσω δωρεών. Δεν κόστισαν ούτε ένα ευρώ στον Δήμο». Παρά τον σημαντικό εξοπλισμό, ο κ. Τρότερ υποστηρίζει ότι η καθημερινή λειτουργία της ομάδας γίνεται με τεράστιες οικονομικές δυσκολίες.  «Ένα μόνο πυροσβεστικό ακροφύσιο κοστίζει περίπου 1.000 ευρώ. Όταν μας λένε ότι μπορούν να μας δώσουν 500 ευρώ για καύσιμα, πραγματικά δεν λύνουν κανένα πρόβλημα. Οι ανάγκες μιας επιχειρησιακής ομάδας είναι πολύ μεγαλύτερες». Και εδώ τίθενται ερωτήματα που ζητούν επιτακτικά απάντηση. Όπως λέει ο κ. Τρότερ «αλήθεια πού πάνε τα κονδύλια για την πολιτική προστασία ; Πώς γίνεται η διαχείριση; Εδώ και χρόνια ζητάμε να μάθουμε πού πήγαν τα χρήματα που διατέθηκαν για την Πολιτική Προστασία. Έχουμε ακούσει για ποσά της τάξης των 150.000 ευρώ. Ζητάμε ενημέρωση, ζητάμε διαφάνεια, αλλά δεν παίρνουμε απάντηση. Δεν κατηγορούμε κανέναν χωρίς στοιχεία. Ζητάμε να μας πουν πού διατέθηκαν αυτά τα χρήματα».  Ο ίδιος υποστηρίζει ακόμη ότι οι συνεχείς οχλήσεις της ομάδας προς τις τοπικές αρχές δεν έχουν αποδώσει. «Στις συναντήσεις μάς λένε ότι θα βοηθήσουν. Μόλις τελειώσει η συνάντηση, δεν γίνεται τίποτα. Στέλνουμε επιστολές, κάνουμε αιτήσεις, τηλεφωνούμε και κανείς δεν απαντά. Αυτό συμβαίνει τουλάχιστον τα τελευταία πέντε χρόνια».

Ο κ. Ρόμπερτ Τρότερ επιμένει ότι η διεκδίκηση κονδυλίων δεν σημαίνει προνομιακή μεταχείριση, αλλά την εφαρμογή όσων προβλέπονται στα επίσημα έγγραφα του ίδιου του Δήμου. «Δεν ζητάμε χάρη από κανέναν. Ζητάμε να εφαρμοστούν οι αποφάσεις που οι ίδιοι έχουν ψηφίσει. Αν ο Δήμος έχει αναλάβει συγκεκριμένες υποχρεώσεις απέναντι στην ομάδα, τότε αυτές πρέπει να τηρηθούν».  Παρά την απογοήτευσή του, ξεκαθαρίζει ότι η επιχειρησιακή δράση της ομάδας δεν πρόκειται να σταματήσει. «Όταν χτυπήσει το τηλέφωνο για μια φωτιά, μια πλημμύρα ή μια διάσωση, δεν θα ρωτήσουμε ποιος θα πληρώσει τα καύσιμα. Θα πάμε. Αυτό κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε», επισημαίνει.

topontiki.gr