«Καμπανάκι» Μητσοτάκη στην Κ.Ο. της ΝΔ: Δεν υπάρχει δεύτερη Κυριακή, σε πλήρη εκλογική ετοιμότητα για… την άνοιξη του 2027

Αν υπάρχει ένα σημείο από τη χθεσινή ομιλία του πρωθυπουργού και προέδρου της ΝΔ, Κυριάκου Μητσοτάκη, στην Κ.Ο. του κόμματος που προκάλεσε εντύπωση με την έντασή του, αυτό ήλθε προς το τέλος της εισήγησής του.

Τότε ο Κ. Μητσοτάκης, αφού ήδη έχει ξεκαθαρίσει ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, υπογράμμισε στους «γαλάζιους» βουλευτές ότι «η Κυριακή της κάλπης πρέπει να αντιμετωπιστεί ως η κρισιμότερη μάχη που έχουμε δώσει ως τώρα. Είναι μία ημέρα η οποία θα κρίνει αν η πατρίδα μας θα συνεχίσει να προοδεύει ή θα χάσει σε μία στιγμή όλα όσα κατέκτησε με πολύ κόπο εδώ και επτά χρόνια. Μίλησα για την Κυριακή της κάλπης, γιατί η Κυριακή είναι μία και μοναδική. Δεν υπάρχουν δοκιμαστικές εκλογές διαμαρτυρίας, ούτε πρόβα τζενεράλε με δήθεν μηνύματα, ούτε περιθώρια για ρίσκα καταστροφής, με τη διεθνή αλλά και την εσωτερική κατάσταση να οδηγούν σε μία επιλογή: μία ισχυρή κυβέρνηση σιγουριάς, φροντίδας και αποτελέσματος, ενός κόμματος, όχι κατ’ ανάγκη ενός χρώματος».

Κατ’ αρχάς ένα caveat: η φράση περί μίας Κυριακής δεν είναι η πρώτη φορά που εκστομίζεται από τον πρωθυπουργό – την έχει χρησιμοποιήσει ξανά στο συνέδριο της ΝΔ. Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά που ο Κ. Μητσοτάκης τη φορτίζει με τόση ένταση, δίνοντάς της καθαρά διλημματικό χαρακτήρα. Και, προφανώς, αυτή η ένταση δεν είναι τυχαία, καθώς, με βάση τις χαμηλές δημοσκοπικές «πτήσεις» της ΝΔ να αποκτούν… ενδημικό χαρακτήρα και το ποσοστό 30% που αποτελεί μείζονα στόχο να μοιάζει δύσκολο να «κλειδώσει», ο πρωθυπουργός με τη φράση αυτή επιχειρεί να «ξορκίσει» το ενδεχόμενο μιας «χαλαρής» ψήφου στις κάλπες, η οποία θα κάνει οιαδήποτε περαιτέρω κίνηση της ΝΔ δύσκολη και, κακά τα ψέματα, θα περιορίσει τις επιλογές και δυνατότητές της.

Στο πλαίσιο αυτό, η φράση με την οποία ο Κ. Μητσοτάκης επέλεξε να κλείσει την ομιλία του («εκλογές, όπως σας είπα, θα γίνουν την άνοιξη του 2027, αλλά εμείς θα τρέχουμε ωσάν οι εκλογές να είναι αύριο -και το ξέρετε αυτό-, για αρκετούς μήνες μέχρι να προκηρυχθούν οι εκλογές») «κουμπώνει» απόλυτα με τα όσα προηγήθηκαν, καθώς επί της ουσίας θέτει σε πλήρη εκλογική ετοιμότητα κυβέρνηση και κομμά, με βασικό στόχο την ανάκτηση της πρωτοβουλίας, την επανασυσπείρωση μιας εκλογικής βάσης η οποία σήμερα μοιάζει… σκορποχώρι – σε σύγκριση με τις εκλογές του 2019 και ειδικά του 2023 – και την προώθηση σκληρών διλημμάτων προς τους πολίτες, οι οποίοι προς το παρόν μοιάζουν να μην πείθονται και πολύ από τα κελεύσματα της ΝΔ.

Εξ ου και η σφοδρή επίθεση που ο Κ. Μητσοτάκης εξαπέλυσε σε βάρος του ΠΑΣΟΚ («είναι απαράδεκτο ένα θεσμικό -υποτίθεται- κόμμα, το οποίο ουσιαστικά συμφωνεί με παραπάνω από 15 από τις προτάσεις τις οποίες κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία, να κρύβεται πίσω από ένα δειλό “παρών”. Ένα “παρών” το οποίο τελικά κάνει το ΠΑΣΟΚ απόν από την μάχη για τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο της πατρίδας. Λυπάμαι ειλικρινά, καθώς μια τέτοια στάση ναρκοθετεί τον δρόμο προς μια συλλογική θεσμική αναγέννηση, τοποθετώντας τα κομματικά συμπλέγματα πάνω από το εθνικό συμφέρον») και προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα («ο αδιόρθωτος κ. Τσίπρας, που επιμένει -προσέξτε, το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον αυτό- επιμένει να υπερασπίζεται τα όσα καταστροφικά έκανε στη θητεία του -έγραψε και βιβλίο 700 σελίδων-, αλλά ταυτόχρονα δεν θέλει να ξέρει τους Υπουργούς τους οποίους ο ίδιος διόρισε για να τα υλοποιήσουν. […] Μιλάμε για τον άνθρωπο ο οποίος αφού έφτασε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και αφού καταδικάστηκε πέντε φορές στις κάλπες, τελικά πρόδωσε όσους τον ψήφισαν»).

Εξ ου και ο έντονα διλημματικός λόγος που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός για τη σημασία των εκλογών («δεν αντέχει η πατρίδα μας ούτε πισωγυρίσματα ούτε να αιχμαλωτιστεί σε αδιέξοδα ακυβερνησίας ή διακομματικών παζαριών. Και μέσα σε ένα θολό περιβάλλον που μας περικυκλώνει, ζητά καθαρές λύσεις, καθαρούς ορίζοντες, σταθερό και έμπειρο χέρι στο τιμόνι και οδηγό την ίδια εκείνη “πυξίδα”. Αυτή η “πυξίδα” που, παρά τις δυσκολίες, παρά τις πρωτοφανείς κρίσεις που αυτή η κυβέρνηση και αυτή η Κοινοβουλευτική Ομάδα διαχειρίστηκαν, χάραξε τελικά μια πορεία προς τα μπρος»).

Εξ ου και η πολύ σκληρή γλώσσα για τις εξελίξεις σχετικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ («οι ιστορικές και διαχρονικές αρρυθμίες ονομάστηκαν, αυθαίρετα, “σκάνδαλα”. Δεκατρείς συνάδελφοί μας κατηγορήθηκαν άδικα, ενώ η κυβέρνηση χαρακτηρίστηκε “υπόδικη” από κόμματα των οποίων οι βουλευτές έχουν διπλάσιες και τριπλάσιες άρσεις ασυλίας για πιθανά παραπτώματα. Και “οι εργολάβοι της τοξικότητας”, ειδικά σε αυτή την αίθουσα, οφείλουν, λοιπόν, να αναλογιστούν πώς διέσυραν με αυτόν τον τρόπο τους συναδέλφους τους με αυτές τις αθλιότητες»), γλώσσα που χρησιμοποίησαν και αρκετοί βουλευτές κατα τις τοποθετήσεις τους (π.χ. ο Μάκης Βορίδης είπε χαρακτηριστικά για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ότι «η καλή εκδοχή είναι πως δεν κάνει καλά τη δουλειά της, η κακή είναι πως κάνει κάτι άλλο εκτός από τη δουλειά της»).

Πλέον, είναι προφανές ότι η ΝΔ και ο Κ. Μητσοτάκης θα ανεβάζουν διαρκώς την ένταση, χρησιμοποιώντας σκληρή ρητορική σε βάρος της αντιπολίτευσης και θέτοντας όλο και πιο πιεστικά διλήμματα στους πολίτες με στόχο την επανασυσπείρωση του κόσμου που έδωσε στη ΝΔ σχεδόν 41% πριν από τρία χρόνια. Εκτιμάται, δε, ότι σε συνδυασμό με τη θετική ατζέντα – ο Κ. Μητσοτάκης «έκλεισε το μάτι» στους ελεύθερους επαγγελματίες ενόψει ΔΕΘ – και το μπαράζ περιοδειών, το κλίμα θα αναστραφεί και οι εκλογικοί στόχοι θα γίνουν πιο ορατοί απ’ όσο είναι σήμερα.

topontiki.gr