Αλέξης Τσίπρας: Σχέδια

Κανείς δεν είπε ότι δεν είναι γοητευτικός ομιλητής – αν και  λείπει πλέον το παλιό «σπίρτο» και το ακροατήριό του περιορίζεται.

Ουδείς θα διαφωνήσει με τις επισημάνσεις του για τη σημερινή κυβέρνηση – αν και υποψιάζει η επιλεκτική και ήπια αντιμετώπιση του Μητσοτάκη προσωπικά…

Οι σοβαροί αναλυτές του, τον πιστώνουν με πολιτικό κεφάλαιο από την προγενέστερη διακυβέρνηση – αν και επειδή δεν το αξιοποίησε στην ώρα του, πλέον  μειώνεται διαρκώς η αξία των μετοχών του…

Πάντως, σε μια ακόμη δημόσια εμφάνιση, ο Αλέξης  Τσίπρας συνεχίζει τις ψιμυθιώσεις: μισές αλήθειες,  βολική μνήμη, εγωισμοί για την εγκατάλειψη της λαϊκής εντολής του 2023 – αφήνοντας ατουφέκιστο στη Βουλή τον Μητσοτάκη για τέσσερα χρόνια – και αλαζονεία απέναντι κυρίως στο ΠΑΣΟΚ.

Στην «υπερπαραγωγή» της τελευταίας συνέντευξης -στην Ελένη Στεργίου του in.gr- παρουσιάζει τις  επιδιώξεις του ως… αυτοσκοπό.

– «Δεν γύρισα πίσω για να κάνω τον αρχηγό, δεν με ενδιαφέρει» – αλλά τον κάνει. «Γύρισα επειδή δεν υπήρχε εναλλακτική». Που είναι ο ίδιος. «Ο πολίτης δεν πιστεύει πια στα κόμματα και στο Κοινοβούλιο». Όσο δεν μετέχει ο ίδιος και το κόμμα του.

Κοπιάροντας τον… Πολάκη, υπόσχεται «να ξανάρθει και να είναι αλλιώς»! Ποιος θα λογοδοτεί στη Δικαιοσύνη; Σε «μια ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία δεν είναι ζήτημα της  της εκάστοτε κυβέρνησης». Όπως, εκτός από τη σημερινή, συνέβαινε και στη… δική του.

«Οι πρώτοι σε διαρκή έλεγχο θα είμαι εγώ ο ίδιος και τα μέλη της κυβέρνησής μου». Το αυτονόητο ακούγεται σαν … παραχώρηση!

Άσχημα νέα και για τους βουλευτές που εγκατέλειψαν τον ΣΥΡΙΖΑ για να τον ακολουθήσουν. Θα μπουν στα  ψηφοδέλτιά του, μόνο αν κριθεί ότι έχουν «καθαρό μητρώο» ή αν μπορούν «να σταθούν» και «κάτι να σώσουν» στον τόπο τους. Αλλιώς;

Ο Κραουνάκης το συνόψισε ιδανικά: «Δεν θέλει να   ιδρύσει νέο κόμμα, θέλει να γίνει Πρωθυπουργός». Και σ’ αυτή την -όχι και πολύ «αριστερή»- προσωποκεντρική οπτική, εντάσσει τις εξελίξεις.

– «Για όποιον καταλαβαίνει από μαθηματικά και πολιτική, οι δεύτερες εκλογές θα είναι οι εκλογές της ανατροπής και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η ΕΛΑΣ να είναι πρώτο κόμμα».

Τα μαθηματικά και η πολιτική δεν συμφωνούν. Πριν τις δεύτερες εκλογές θα γίνουν οι πρώτες. Δεν αμφισβητεί την πρωτιά της ΝΔ και απλώς επιδιώκει «να είμαστε πολύ κοντά… να γράψουμε το δύο μπροστά».

Αναφέροντας δίκην υπόθεση εργασίας: «εάν είμαστε πρώτοι, θα εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο να δούμε αν το πρόγραμμά μας μπορεί να υλοποιηθεί».

Μετάφραση: εκτός από την απίθανη πρώτη θέση, με την  επιδιωκόμενη δεύτερη, δεν ενδιαφέρεται για το ενδεχόμενο «δημοκρατικής συνεργασίας», με τα όμορα  κόμματα- αν βγαίνουν οι αριθμοί.

Ευφυώς παραβλέπει το ενδεχόμενο να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας ο Μητσοτάκης- ανάλογα με το  πόσο πρώτη θα είναι η ΝΔ, ποιοι και πόσο δεύτερο θα είναι το δεύτερο κόμμα, ή το τρίτο και τέταρτο. Και επιδίδεται σε διαδοχικά λογικά άλματα:

– Καταργεί τον αέρα της πρωτιάς που θα έχει ο  Μητσοτάκης την πρώτη Κυριακή, παραβλέπει ότι  δεύτερη μπορεί να μην υπάρξει, θεωρεί ασφαλή όσα  του «δίνουν» οι δημοσκόποι, παραλείπει ότι σε επαναληπτικές εκλογές η ΝΔ θα ανανεώσει την ορμή της με νέα ηγεσία – που θα καθιστά τον ίδιο «παλιό»- και δεν εξηγεί πώς θα χειριστεί την «πρωτιά» του.

Σε ολόκληρη τη συνέντευξη παραθέτει κυρίως συλλογισμούς – ευπαθείς στον βαθμό που εξαφανίζουν την προοπτική για κυβέρνηση « δημοκρατικής  συνεργασίας». Με τον ισχυρισμό: «Ένα κόμμα δεν γεννιέται για να συνεργαστεί με άλλα, αν ήταν στόχος  να συνεργαστούμε, γιατί δεν πηγαίναμε σε αυτά από την αρχή;»

Ταυτόχρονα κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ γιατί δεν συνεργάσθηκαν μαζί του, με την απλή αναλογική. Τώρα από «ζήτημα αρχής» γίνεται προσωπική του επιλογή  από την οποία «είναι παθών», οπότε…κομμένη.

Όσο και η «προοδευτική κυβέρνηση» με άλλους. Αντιλαμβάνεται ότι μετά τον Καμμένο ποιος θα τον πιστέψει; Ή απλώς επειδή θα τον απέκλειε από Πρωθυπουργό; Η λογική Ανδρουλάκη το 2023, επικαιροποιημένη.

Όταν οι πολιτικοί κάνουν μεσσιανικά σχέδια, ο Θεός της πολιτικής γελάει. Και η λογική που κατατείνει στη ζαριά «όλα ή τίποτε», κοστίζει. Ο Τσίπρας το ξέρει από το παρελθόν του…

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr