Κύπρος: Κληρίδης κατά Αστυνομίας! «Συλλαμβάνει, στοιβάζει και μετά δείχνει τους άλλους»

Έντονη κριτική στην Αστυνομία για τις συνθήκες που επικρατούν στα αστυνομικά κρατητήρια, με επίκεντρο τον υπερπληθυσμό, ασκεί ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Φυλακισμένων και Αποφυλακισθέντων, ποινικολόγος και δικηγόρος Αλέξανδρος Κληρίδης, υποστηρίζοντας ότι οι αυξημένες συλλήψεις και τα δικαστικά διατάγματα δεν απαλλάσσουν την Αστυνομία από την ευθύνη για τις συνθήκες κράτησης.

Σε γραπτή δήλωσή του, ο κ. Κληρίδης χαρακτηρίζει την ανακοίνωση της Αστυνομίας για τις συνθήκες στα κρατητήρια «μη πειστική» και υποστηρίζει ότι συνιστά προσπάθεια μετάθεσης ευθυνών, αντί απάντησης στα συγκεκριμένα ευρήματα για υπερπληθυσμό, στρώματα στα πατώματα, προβλήματα υγιεινής, ανεπαρκή φωτισμό και εξαερισμό, καθώς και για την κράτηση 15χρονου μαζί με ενήλικες.

«Η Αστυνομία δεν μπορεί να συλλαμβάνει, να στοιβάζει και μετά να δείχνει τους άλλους», αναφέρει.

Σύμφωνα με τον κ. Κληρίδη, τα δικαστήρια αποφασίζουν κατά πόσον ένα πρόσωπο θα τεθεί υπό κράτηση, αλλά δεν αποφασίζουν τις συνθήκες υπό τις οποίες θα κρατηθεί.

Όπως υποστηρίζει, η διαχείριση των κρατητηρίων, η κατανομή των κρατουμένων και η επιλογή του χώρου στον οποίο θα τοποθετηθεί κάθε πρόσωπο εμπίπτουν στην ευθύνη των αρμόδιων υπηρεσιών.

Επικαλούμενος τον περί της Μεταχείρισης Κρατουμένων Νόμο Ν. 163(I)/2005, ο κ. Κληρίδης υποστηρίζει ότι το άρθρο 19 κατοχυρώνει το δικαίωμα των κρατουμένων σε αξιοπρεπή μεταχείριση και διαβίωση, καθώς και σε στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής, φωτισμού, εξαερισμού και κατάλληλου εξοπλισμού για ανάπαυση.

Επίσης, αναφέρεται στο άρθρο 20, το οποίο, όπως σημειώνει, προβλέπει ότι κρατούμενοι κάτω των 18 ετών πρέπει να διαβιούν σε ξεχωριστά κελιά από τους υπόλοιπους κρατουμένους.

«Η κράτηση 15χρονου μαζί με ενηλίκους δεν μπορεί να ξεπλυθεί επικοινωνιακά με αναφορές στην εγκληματικότητα», αναφέρει.

Υποστηρίζει παράλληλα ότι η γνώση της Αστυνομίας για τον υπερπληθυσμό δημιουργεί ζήτημα ευθύνης για τις αποφάσεις που λαμβάνονται στη συνέχεια.

Όπως αναφέρει, εάν αρμόδιο πρόσωπο γνώριζε ότι ένας χώρος ήταν υπερπλήρης και ακατάλληλος, είχε τη δυνατότητα να εξετάσει μεταφορά κρατουμένου σε άλλο κρατητήριο και, παρά ταύτα, αποφάσισε την εισαγωγή επιπλέον κρατουμένου, τότε θα πρέπει να εξηγήσει ποια εναλλακτική εξετάστηκε, ποια μέτρα λήφθηκαν και για ποιο λόγο δεν έγινε μεταφορά.

Παράλληλα, επικαλείται τα άρθρα 34 και 35 του Ν. 163(I)/2005, υποστηρίζοντας ότι προβλέπεται πειθαρχική ευθύνη για παραλείψεις νόμιμων υποχρεώσεων, ενώ υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορεί να προκύψει και ποινική ευθύνη σε περίπτωση σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης.

«Η ευθύνη δεν είναι μόνο αφηρημένη, πολιτική ή ‘συστημική’. Υπό τις προϋποθέσεις του νόμου, μπορεί να είναι προσωπική, πειθαρχική και ποινική», αναφέρει.

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου υποστηρίζει ακόμη ότι η επίκληση της αυξημένης αστυνόμευσης, των συλλήψεων και των δικαστικών αποφάσεων δεν μπορεί να αποτελεί γενική δικαιολογία για τις συνθήκες κράτησης.

«Θυμούνται τις εξουσίες σύλληψης, αλλά ξεχνούν τις υποχρεώσεις που γεννιούνται αμέσως μετά τη σύλληψη», αναφέρει, προσθέτοντας ότι «η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν αναστέλλεται όταν γεμίσουν τα κελιά».

Καταλήγοντας, ο κ. Κληρίδης αναφέρει ότι τα μητρώα κρατουμένων, οι καταστάσεις πληρότητας, οι υπηρεσιακές οδηγίες, οι αποφάσεις τοποθέτησης, οι σχετικές επικοινωνίες και τα στοιχεία για τις δυνατότητες μεταφοράς θα μπορούσαν, όπως υποστηρίζει, να καταδείξουν «ποιος γνώριζε, ποιος αποφάσισε και ποιος μπορούσε να αποτρέψει την κατάσταση».

«Η επίρριψη ευθυνών στους άλλους δεν αποτελεί υπεράσπιση», καταλήγει.

ΚΥΠΕ-sigmalive.com