Κωνσταντίνος Τασούλας: Υποταγή

Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ το απόγευμα της Τετάρτης 7 Οκτωβρίου στην Πνύκα. Όχι μόνο για την ασυνάρτητη συσχέτιση της φωτεινής αρχαίας Αθήνας με το σκοταδιστικό MAGA και του Περικλή με τον ανισόρροπο Τραμπ, που επιχείρησε ο Μάρκο Ρούμπιο. Ή την κουτοπονηριά να χρησιμοποιήσει τον Παρθενώνα ως φόντο στις προεδρικές φιλοδοξίες του.

Κυρίως γιατί ο ημέτερος Κωνσταντίνος Τασούλας έσυρε τη Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία σε άβολη, αν όχι εξευτελιστική, κατάσταση: ο φορέας του ύπατου πολιτειακού αξιώματος της χώρας ήταν εκεί ως… επιτροπή υποδοχής του Αμερικανού!

Ανάμεσα στον Γεραπετρίτη που ελληνοποίησε τον Ρούμπιο —ή αμερικανοποίησε τον εαυτό του— και την, όπου γάμος και χαρά, Μενδώνη —που έσπευσε να προβληθεί ως οικοδέσποινα του ιερού χώρου.

Είναι απίστευτο ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραβίασε το πρωτόκολλο και τη διπλωματική τάξη για να βρεθεί στο ακροατήριο υπουργού άλλης χώρας και να χειροκροτεί τις ακρότητες που εκφωνούσε.

Από πόντιουμ με αμερικανικό θυρεό —σαν να βρίσκεται στην Ουάσιγκτον και στην… πρεσβεία της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, ή σαν να κατέλαβε την Ακρόπολη. Ως άλλος Τραμπ, που δηλώνει ότι του ανήκει η διώρυγα του Παναμά, η Γροιλανδία και το… βραβείο Νόμπελ.

Ο θεματοφύλακας των συμβολισμών του Ελληνισμού προσυπέγραψε με την παρουσία του την ιδιοποίησή τους από τον εκπρόσωπο της πιο απεχθούς πολιτικής κουλτούρας του Δυτικού κόσμου —που έκανε επίδειξη αντιευρωπαϊκού «τσαμπουκά» και ακροδεξιάς «φινέτσας».

Ο Τασούλας παρέκαμψε το κύρος του αξιώματός του, τα προσχήματα και την αξιοπρέπεια της χώρας. Απέπνεε προσωπική δουλοπρέπεια το αγγλικό αντίγραφο του μνημειώδους «Επιτάφιου» που εγχείρησε στον Αμερικανό υπουργό, με ιδιόχειρη αφιέρωση —επίσης στα… αγγλικά— στο μεγαλείο της αρχαίας Αθήνας και του ελληνικού πνεύματος.

Ο Ρούμπιο κατανοεί τόσο όσα εκφωνούσε στην Πνύκα, ώστε λίγο αργότερα συντάχθηκε με το παραλήρημα Τραμπ κατά της Νορβηγίας. Επειδή δεν τον έχρισε νομπελίστα ως ανταμοιβή για την απαγωγή προέδρου ανεξάρτητης χώρας, την προσυπογραφή της γενοκτονίας στη Γάζα από τον εγκληματία πολέμου Νετανιάχου ή την απειλή ολικού αφανισμού των Ιρανών.

Με κυνισμό δήλωσε ότι θα «παραλύσει» τη λειτουργία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και θα τιμωρήσει τις χώρες-μέλη του —άρα και την Ελλάδα— επειδή υπήρξε δικαστής του η σπουδαία Νοτιοαφρικανίδα Νάβι Πιλάι, που τιμήθηκε με το Νόμπελ.

Αυτόν τον πολιτικό —παλαιό συνοδοιπόρο του διεφθαρμένου Μενέντεζ των Δημοκρατικών— χειροκροτούσε ο Έλληνας πρόεδρος. Συντονιζόμενος με τα ΜΜΕ που βρήκαν «ιστορική» την ανιστόρητη ομιλία του, και στα βήματα της Σακελλαροπούλου, που… «ενημέρωνε» τον πρέσβη των ΗΠΑ!

Τρίζουν τα κόκαλα του Καραμανλή, του Στεφανόπουλου και του Παπούλια, που δεν θα «τιμούσαν» ποτέ υπουργό άλλης χώρας ως εκπρόσωποι αποικίας της. Ο Προκόπης Παυλόπουλος δεν πήγε στην ομιλία του ομολόγου του, Ομπάμα, επειδή εκφωνήθηκε σε ιδιωτικό και όχι σε δημόσιο χώρο.

Διόλου τυχαία, όλοι είχαν υψηλή δημοτικότητα, ενώ ο σημερινός ένοικος του πολιτειακού ρετιρέ βρίσκεται στο ναδίρ και οι δημοσκόποι δεν τον συμπεριλαμβάνουν καν στις μετρήσεις τους.

Αν πράγματι ο Μητσοτάκης αποχωρήσει από την κομματική ηγεσία με εκλογική επίδοση κάτω από 25% —όπως υπαινίχθηκε— θα αφήσει πίσω του ως έργο των χειρών του τον μονοκομματικό Τασούλα, που τοποθέτησε σε δύο κορυφαίους θώκους, παρά την πολιτική μετριότητα και τις επιβαρύνσεις του παρελθόντος του.

Η παρουσία του στην ομιλία Ρούμπιο ήταν πράξη υποταγής στο αμερικανικό ιμπέριουμ…

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr