⭐ Προσθέστε το HappenedNow στα Αγαπημένα της Google
Μείνετε ενημερωμένοι με τις τελευταίες ειδήσεις προσθέτοντας το HappenedNow στις πηγές ειδήσεων της Google.
➕ Προσθήκη στη GoogleΜε επικοινωνιακά τρικ, το μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να βαφτίσει το κρέας ψάρι και το νέο Βατερλώ στα ελληνοτουρκικά με το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου σε … περηφανή εθνική νίκη. Και όλα αυτά για μικροπολιτικές πολιτικές σκοπιμότητες ενόψει των εκλογών και για να αντιμετωπίσει την πολιτική φθορά του, εξαιτίας των μεγάλων κοινωνικών αδιεξόδων, αλλά και των κάθε λογής υποθέσεων τύπου Λάζαρου Τσαβδαρίδη, ο οποίος άρον άρον οδηγήθηκε σε παραίτηση από τη θέση του υφυπουργού Ανάπτυξης, μπας και φρενάρει η δημοσκοπική καθίζηση.
Μπορεί να έχει βουίξει ο τόπος ότι η ρηματική διακοίνωση που κατέθεσε το Παρίσι στην Αγκυρα, έγινε κατόπιν τριγωνικής συνεννόησης, Ελλάδας – Γαλλίας – Τουρκίας, αλλά τώρα η κυβέρνηση παριστάνει ότι δεν ξέρει τίποτε για το γαλλικό κείμενο.
Και όμως, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, σε συνέντευξή του έλεγε ότι, στις συναντήσεις που θα είχε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, με πολιτικούς αρχηγούς, «θα τους δοθεί, απ’ όσο καταλαβαίνω, και το κείμενο της ρηματικής διακοίνωσης». Ωστόσο, στις συναντήσεις που έγιναν το κείμενο ήταν … άφαντο. Τώρα, οι μονταζιέρες του μεγάρου Μαξίμου και του υπουργείου Εξωτερικών διαρρέουν ότι, «χωρίς να παραθέσει το κείμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης που δεν βρίσκεται, όπως αναφέρθηκε, στη διάθεση της ελληνικής πολιτείας, ο Γιώργος Γεραπετρίτης ενημέρωσε τους αρχηγούς που προσήλθαν για το περιεχόμενο του κειμένου».
Μυστική διπλωματία
Σε αυτό το καθαρά επικοινωνιακό σκηνικό κούφιων πυροτεχνημάτων, ήλθε να προστεθεί βομβαρδισμός διαρροών από το μέγαρο Μαξίμου προς τα μεγάλα ΜΜΕ, με … γαργαλιστικά στιγμιότυπα, σύμφωνα με τα οποία «εμφανίστηκαν αρρυθμίες στις σχέσεις μεγάρου Μαξίμου και υπουργείου Εξωτερικών», και ότι χάρις στην «προσωπική εμπλοκή του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, και του προέδρου της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν», επιτέλους ξεκίνησαν οι θαλάσσιες έρευνες του ερευνητικού σκάφους, «Abeille Marengo» για το – χρηματοδοτούμενο και από την ΕΕ – καλώδιο ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI).
Μάλιστα, η εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής» αναφέρει ότι «αυτή τη φορά, προκειμένου να αποφευχθούν διαρροές που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την προετοιμασία του έργου, οι συζητήσεις κρατήθηκαν σε πολύ υψηλό επίπεδο, πρωθυπουργικό ή σε επίπεδο υπουργού Εξωτερικών, του Γιώργου Γεραπετρίτη, ενώ ουσιαστικό ρόλο διαδραμάτισε και η υπηρεσιακή υφυπουργός Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Το πρωθυπουργικό διπλωματικό γραφείο, υπό την Κατερίνα Νασίκα, ενεπλάκη επίσης ενεργά στις διαδικασίες που προηγήθηκαν».
Γιατί το μέγαρο Μαξίμου επέλεξε για μια ακόμη φορά να βάλει ως χειριστή υπόθεσης «μυστικής διπλωματίας» την θεωρούμενη ως «εκλεκτή» του και φερόμενη ως στενά συνδεόμενη με την Ντόρα Μπακογιάννη, Α. Παπαδοπούλου; Σε ποιους συγκεκριμένα χειρισμούς, στο διπλωματικό παρασκήνιο για το καλώδιο, ενεπλάκησαν οι Παπαδοπούλου – Νασίκα; Γιατί αποφεύγει να το ξεκαθαρίσει η κυβέρνηση και κρύβεται πίσω από διαρροές; Τι είδους «καταμερισμός εργασίας» έγινε μεταξύ Γ. Γεραπετρίτη, Α. Παπαδοπούλου (οι σχέσεις των οποίων κάθε άλλο παρά ρόδινες είναι), και Κ. Νασίκα;
Η εφημερίδα, «Το Βήμα της Κυριακής», προχωρεί και σε σενάρια στα όρια της συνωμοσιολογίας. Στην Αθήνα, γράφει, «εκτυλίχθηκε και μια υπόγεια σύγκρουση μεταξύ του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο υπέφερε από ναυτία προτού το πλοίο ξανοιχτεί στην Ανατολική Μεσόγειο, και του Μεγάρου Μαξίμου, που επέμενε στην ταχεία εκκίνηση των ερευνητικών διαδικασιών. Το προηγούμενο της Κάσου, με την υποχώρηση της Ελλάδας απέναντι στην τουρκική απειλή, έκανε αργόσυρτο το υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και τη διπλωματική σύμβουλο του πρωθυπουργού, Κ. Νασίκα. Οι διαδικασίες από την ελληνική πλευρά βάλτωναν και επιστρατεύονταν διάφορες τυπικότητες, οι οποίες προκαλούσαν εκνευρισμό στη γαλλική πλευρά. Η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών τηρούσε διακριτικές αποστάσεις, ενώ διατυπώνονταν αιχμές περί αδρανοποίησης των Γάλλων (…) Εκείνες τις ώρες έγινε και αλλαγή χειριστή της υπόθεσης. Ο Μητσοτάκης, σύμφωνα με πληροφορίες, αφαίρεσε την ευθύνη από τη διπλωματική σύμβουλό του και την ανέθεσε στη μόνιμη υφυπουργό Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, διαπιστώνοντας ότι ελάχιστα πράγματα είχαν προχωρήσει από τον Αύγουστο».
Δηλαδή, τι θέλουν να μας πουν οι κυβερνητικές διαρροές; Οτι οι διπλωμάτες έκαναν … «πραξικόπημα»; Δεν υπάκουαν στις ντιρεκτίβες της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΞ και στο μέγαρο Μαξίμου; Ροκάνιζαν τον χρόνο, προκειμένου να μην προχωρήσουν οι συνεννοήσεις με τη γαλλική πλευρά για τη «ρηματική διακοίνωση» των Παρισίων προς την Αγκυρα; Και ως εκ τούτων, η το μέγαρο Μαξίμου έβαλε τον Α. Παπαδοπούλου να τους «μαντρώσει»;
Οσον αφορά τα περί «αδειάσματος» της επικεφαλής του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού από το Μαξίμου, μάλλον απίθανο θεωρείται, δεδομένων των διαχρονικά στενότατων σχέσεων των Α. Παπαδοπούλου και Κ. Νασίκα. Πιθανώς πρόκειται για στοχευμένες διαρροές με στόχο να φιλοτεχνήσουν το προφίλ της υφυπουργού Εξωτερικών. Μάλιστα, οι κακές γλώσσες στο υπουργείο Εξωτερικών λένε ότι, χάρις στις σχέσεις των δύο γυναικών, η Κ. Νασίκα βρέθηκε πρέσβης στη Μόσχα, στην Ουάσιγκτον, και τώρα στο Μαξίμου.
Προσχεδιασμένη επιχείρηση παραπλάνησης της κοινής γνώμης
Ολα τα γεγονότα εντείνουν τις υποψίες, αν όχι τη βεβαιότητα, ότι, στο παρασκήνιο, με πρακτικές «μυστικής διπλωματίας», η Αθήνα συνομολόγησε με Παρίσι και Αγκυρα την κατάπτυστη ρηματική διακοίνωση που επεδόθη στην Τουρκία. Κοινή πεποίθηση είναι πλέον ότι το έγγραφο, το οποίο αν και αρνείται ότι έχει το ΥΠΕΞ, είναι στη διάθεσή του, και κρατείται μυστικό.
Μάλιστα, από τις έως τώρα διαρροές, πρωταγωνιστικό ρόλο στη «μυστική διπλωματία» φέρεται να διαδραμάτισε η Α. Παπαδοπούλου, και βέβαια ο «προϊστάμενός» της, υπουργός Εξωτερικών. Να σημειωθεί πως στην υφυπουργό είχαν ανατεθεί και άλλα κρίσιμα ζητήματα, όπως ο ελληνο-τουρκικός πολιτικός διάλογος, καθώς και τα Βατερλώ στη Λιβύη και τη Μονή Σινά, στην Αίγυπτο. Η ίδια, επίσης, εσχάτως στη Βουλή εμφανίστηκε να υπερθεματίζει της – επίσης «μυστικής διπλωματίας» – με τη μυστική συμφωνία Ελλάδας – Βουλγαρίας.
Τις επαφές με την Αθήνα, ανεπισήμως, επιβεβαιώνει και το γαλλικό ΥΠΕΞ. Οταν η εφημερίδα «Εστία της Κυριακής» απευθύνθηκε στο υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας, «το Παρίσι αρνήθηκε πεισματικά να σχολιάσει το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης στην Τουρκία, κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου που δόθηκε στο γαλλικό ΥΠΕΞ την Παρασκευή». Ωστόσο, «Γαλλικοί διπλωματικοί κύκλοι ανέφεραν ανεπισήμως στην «ΕτΚ» ότι υπήρξε συνεννόηση μέ τήν ελληνική πλευρά και ότι η ρηματική διακοίνωση δεν πρόκειται να δοθεί στην δημοσιότητα, καθώς είναι έγγραφα πού δεν δίδονται στη δημοσιότητα».
Δεν χρειάζεται, όμως, να είναι κανείς … Αϊνστάϊν της διπλωματίας για να καταλάβει ότι όλο αυτό το σκηνικό που εκτυλίσσεται αυτές τις ημέρες, με την επανεκκίνηση των ερευνών, είναι στημένο εδώ και καιρό. Αλλωστε, ακόμα και υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη ξεφυσάνε με ανακούφιση, θεωρώντας ότι το «μυστικό ντηλ» Αθήνας – Παρισίων – Αγκυρας, ήταν το καλύτερο δυνατό σενάριο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Κι’ ας αποτελούν όλες αυτές οι κατάπτυστες ενέργειες βούτυρο στο ψωμί της Αγκυρας.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κ. Χατζηδάκης, ομολογεί ότι «η ρηματική διακοίνωση είναι η πιο απλή μορφή επικοινωνίας, ενημέρωσης», ενώ ο υφυπουργός Εξωτερικών, Τάσος Χατζηβασιλείου, λέγει ότι η κίνηση της Γαλλίας ήταν απλώς «πράξη αβροφροσύνης». Κι’ όλα αυτά, τη στιγμή που δεν της πέφτει κανένας λόγος της Αγκυρας στην περιοχή, ούτως ώστε να της γίνει «ενημέρωση» ή να γίνουν άλλες πράξεις … «αβροφροσύνης».
Ιδού, χρονολογικά, πως στήθηκε το σκηνικό: -Στις 5 Αυγούστου υπεγράφη η ελληνο-γαλλική συμφωνία, ανάμεσα στη γαλλική εταιρεία, Meridiam, και τον ΑΔΜΗΕ. Ετσι, η γαλλική εταιρεία πήρε το πλειοψηφικό πακέτο της κοινοπραξίας, και ως εκ τούτου, το Παρίσι απέκτησε λόγο. -Από την αρχή του Σεπτεμβρίου, ξεκίνησαν οι επαφές Γαλλίας - Τουρκίας σχετικά με τη μορφή που θα λάμβαναν η επικοινωνία και η ενημέρωση. -Στις 21 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, δήλωνε δημοσίως ότι «δεν έχουμε αντίρρηση για το καλώδιο – Ζητάμε γραπτή ενημέρωση». Την ίδια ημέρα, ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών, Γ. Γεραπετρίτης, εμμέσως πλην σαφώς συναινούσε, λέγοντας σε συνέντευξή του: «Εφόσον υπάρξει η αδειοδότηση εκ μέρους της Ελλάδος, η ενημέρωση σχετικά με την έρευνα και την πόντιση είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι δυνατόν, με την σαφή αναφορά ότι δεν πρόκειται για αδειοδοτική διαδικασία». -Στις 5 Νοεμβρίου 2026, στην Αγκυρα, η πρέσβειρα της Γαλλίας στην Τουρκία, Ιζαμπέλ Ντυμόν, είχε συνάντηση στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, με τον υφυπουργό Εξωτερικών, Μεχμέτ Κεμάλ Μποζάι. Μάλιστα, η συνάντηση διαφημίστηκε δεόντως από την τουρκική πλευρά, με σχετική ανάρτηση στα social media. Η συνάντηση αυτή έγινε πριν την έκδοση της ελληνικής NAVTEX (6 – 11). -Στις 6 Νοεμβρίου η ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι ήρθε σε επαφή με το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών ώστε να έχει πλήρη γνώση των λεπτομερειών, αναφέρει η εφημερίδα, «Το Βήμα». -Στις 10 Νοεμβρίου, το πλοίο απέπλευσε από το Ηράκλειο. -Σε όλο αυτό το διάστημα, υπήρξε επικοινωνία Μητσοτάκη – Μακρόν. Εκτός των άλλων, στις 12 – 11 – 2026, στο περιθώριο της Συνόδου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, στο Δουβλίνο, φέρονται να συζήτησαν για το GSI οι Κ. Μητσοτάκης, Ε. Μακρόν με τον πρόεδρο της Κύπρου, Νίκο Χριστοδουλίδη. Εν κατακλείδι, η εφημερίδα, «Το Βήμα της Κυριακής», σημειώνει: «Παραγόμενο αποτέλεσμα των σχοινοτενών διεργασιών, οι οποίες διεξήχθησαν ατύπως μεταξύ και των τριών μερών, ήταν η κατάθεση της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης στην Αγκυρα.
»Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, η γαλλική ρηματική διακοίνωση δεν περιλαμβάνει ακριβείς συντεταγμένες της πορείας του «Abeille Marengo», αλλά δύο σημεία: της εκκίνησης στα ανοικτά της Κάσου, και του τερματισμού στο όριο της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, απ’ όπου τίθενται σε ισχύ η NAVTEX της Λευκωσίας. Όσον αφορά το επίδικο, δηλαδή τη δικαιοδοσία και τις θαλάσσιες ζώνες, το Παρίσι όπως ήταν αναμενόμενο τήρησε ουδέτερη στάση. Επελέγη, λοιπόν, η διατύπωση ότι «η Γαλλία δεν παίρνει θέση επί διεκδικήσεων σε επικαλυπτόμενες θαλάσσιες ζώνες».

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, συναντήθηκαν χτες, σαν να μην συνεβη τίποτα, στο περιθώριο του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, οι Γεραπετρίτης Φιντάν. Σύμφωνα με διαρροές του ΥΠΕΞ, ο Ελληνας υπουργός υπογράμμισε την ανάγκη να προχωρήσει απρόσκοπτα η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, και ο Τούρκος ομόλογός του φέρεται να εξέφρασε κάποια αρνητική τοποθέτηση. Πράγματι, γιατί να κάνει κάτι τέτοιο ο Φιντάν, ο οποίος, όταν πήρε στα χέρια του τη γαλλική ρηματική διακοίνωση, αναφωνούσε … «όλα καλά» (!).
Κακό προηγούμενο
Δεν είναι, όμως, μόνον το GSI, για το οποίο «ενημερώθηκε» η Αγκυρα. Είναι και το σαουδαραβικό σχέδιο καλωδίου οπτικών ινών, το οποίο περνάει από την ίδια θαλάσσια περιοχή με το GSI.
Η εφημερίδα, «Εστία της Κυριακής» αναφέρει γι’ αυτό: «Πριν από τό διπλωματικό θρίλερ μέ τό γαλλικό πλοίο «Abeille Marengo» γιά τήν ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδος-Κύπρου (GSI), είχε προηγηθεί μία αθόρυβη «πρόβα τζενεράλε» νοτιοανατολικά της Κρήτης, της Κάσου, της Καρπάθου καί της Ρόδου.
»Πρωταγωνιστής ήταν τo ερευνητικό σκάφος «KobiRuegg» (υπό σημαία Μπαχαμών), τo οποίο διαχειρίζεται ο ολλανδικός κολοσσός γεωφυσικών ερευνών Fugro, στο πλαίσιο των γεωφυσικών ερευνών γιά τό στρατηγικής σημασίας υποβρύχιο καλώδιο οπτικών ινών East to Med Data Corridor (EMC), ένα έργο πού χρηματοδοτείται από την σαουδαραβική Saudi Telecom Company (STC – ΜΕΝΑ Hub) και την ελληνική TTSA, μέ τήν συμμετοχή της ΔΕΗ και της CyTA. Συμφώνως πρός αποκλειστικές πληροφορίες της «ΕτΚ», η ολλανδική εταιρεία, η οποία διατηρεί θυγατρικές και στην Γερμανία, φέρεται νά είχε ενημερώσει την Άγκυρα μήνες πριν από την έναρξη του έργου, ενώ το ίδιο φέρεται νά έπραξε καί η σαουδαραβική εταιρεία. Εξ ου και οι Τούρκοι επιμένουν ότι έδωσαν την συγκατάθεσή τους χωρίς να δημιουργήσουν κάποιο επεισόδιο επί του πεδίου».
Επικίνδυνα μικροκομματικά παίγνια με τα εθνικά θέματα
Ολες οι προσπάθειες της κυβέρνησης αναλίσκονται σε ένα ρηχό επικοινωνιακό παιχνίδι ενόψει των εκλογών. Θυσιάζει, δηλαδή, για μια ακόμη φορά σοβαρά εθνικά θέματα στο βωμό μικροκομματικών συμφερόντων.
Εύστοχα γράφει ο δημοσιογράφος, Σπύρος Γκουτζάνης, στην εφημερίδα «Αυγή της Κυριακής»: «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιβεβαίωσε προηγούμενες δηλώσεις του (που ειρήσθω εν παρόδω απογοήτευσαν τους «Κυριακίστας») ότι, αν πέσει κάτω από 25% στις εκλογές, θα αποχωρήσει από την πρωθυπουργία και από την ηγεσία του κόμματος. Την εβδομάδα που πέρασε πήγε ένα βήμα πιο πέρα. Είπε ότι «η πολιτική καριέρα κάποια στιγμή τελειώνει» και διευκρίνισε ότι «τη στιγμή που θα τελειώσει η σταδιοδρομία μου ως πρωθυπουργός, θα τελειώσει και η κοινοβουλευτική μου διαδρομή». Επιπλέον, είπε δημοσίως ότι «δεν έχει πείσει ακόμη τη σύζυγό του και την οικογένεια» για τη διεκδίκηση της τρίτης τετραετίας.
» (…) Έχοντας κάνει βασικό δόγμα της εξωτερικής του πολιτικής να αποφύγει πάση θυσία μια κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιστρατεύσει όλο τον προπαγανδιστικό της μηχανισμό προκειμένου να εμφανίσει στην εσωτερική κοινή γνώμη την υποχώρηση έναντι της Τουρκίας και την αναγνώριση δικαιοδοσίας της Άγκυρας σε ό,τι αφορά το ενεργειακό καλώδιο σύνδεσης περίπου ως διπλωματική επιτυχία.
»Ο χειρισμός αυτός δεν αντέχει σε βάθος χρόνου, ωστόσο όταν θα φανούν οι συνέπειες ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα είναι πρωθυπουργός και πιθανότατα, όπως ο ίδιος ανέφερε σε πρόσφατη συνέντευξή του, δεν θα είναι καν στη Βουλή.
»Είναι σαφές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης χειρίζεται το ζήτημα του καλωδίου όχι με γνώμονα το μακροπρόθεσμο εθνικό συμφέρον, αλλά το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος. Τα ποσοστά της Ν.Δ. στις δημοσκοπήσεις που κινούνται γύρω στο 23% – 24% δεν αφήνουν περιθώριο για μια εθνική ήττα που θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή της πλήρους κατάρρευσης. Πολύ περισσότερο όταν το πολιτικό κόστος προστεθεί στις αρνητικές επιπτώσεις που θα έχει το νέο κύμα ακρίβειας που ήδη διαφαίνεται και ενώ πλέον το 70% περίπου θεωρεί ότι η ευθύνη βαρύνει την κυβέρνηση και όχι οι εξωτερικές συνθήκες».
Δεν χρειαζόταν καμία «ενημέρωση» στην Τουρκία
Τιο απαράδεκτο, να ζητάει η Αγκυρα «ενημέρωση» για περιοχές που δεν της πέφτει λόγος, και να ικανοποιείται το «αίτημά» της, ανέδειξε με επιχειρήματα βάσει του διεθνούς Δικαίου, σε ανάρτησή του στα social media, με τίτλο «Θαλάσσιο θέατρο παραλόγου – Ενημέρωση στο όνομα της παρανομίας», ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς.
Από τη μεριά του, ο ομότιμος καθηγητής στο ΕΚΠΑ και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, Χρήστος Ροζάκης, σε κείμενό του στην «Καθημερινή της Κυριακής», ανέφερε μεταξύ άλλων:
«Η περιοχή που αποτελεί το τμήμα αμφισβήτησης ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι η θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Κάσο και στην Κρήτη, εκεί όπου η Τουρκία έχει συνάψει συμφωνία με τη Λιβύη, το λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο τόσο η χώρα μας όσο και σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρούν ανυπόστατο και άκυρο. Και τούτο για δύο λόγους: πρώτον, διότι στερεί την Ελλάδα από οποιαδήποτε διεκδίκηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ και, δεύτερον, γιατί οι αποστάσεις των ακτών των δύο χωρών δεν επιτρέπουν τον χαρακτηρισμό τους ως αντικείμενων ακτών ο χαρακτηρισμός αυτός αποτελεί κατάχρηση του όρου.
»Η εφαρμογή, λοιπόν, του Διεθνούς Δικαίου σε αυτήν την περίπτωση, όπου δηλαδή η περιοχή είναι ακόμα ανοιχτή θάλασσα (και αγνοούμε το ενδεχόμενο να αποτελεί τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, αφού δεν έχει οριοθετηθεί), υποδεικνύει με σαφήνεια την ύπαρξη δικαιώματος της χώρας μας να προβεί σε πόντιση καλωδίου, όπως και στις προπαρασκευαστικές εργασίες που θα οδηγήσουν σε αυτήν, χωρίς να μπορεί ένα τρίτο κράτος να παρέμβει σε αυτό το δικαίωμα. »Αλλά κι αν ακόμα δεχθούμε ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο ισχύει, τουλάχιστον για τα μέρη του, η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα να παρέμβει στις διαδικασίες πόντισης του καλωδίου, αφού το Διεθνές Δίκαιο αναγνωρίζει ότι η ελευθερία αυτή εξικνείται πέρα από την ανοιχτή θάλασσα και στην υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ».
Προηγουμένως, σημείωσε τα εξής: «Σε ένα πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο μου («Η ελευθερία των θαλασσών και οι περιορισμοί της», εκδόσεις Ι. Σιδέρη, 2026), κι ας μου συγχωρεθεί η αυτοαναφορικότητα, τονίζω ότι ένα από τα κυριότερα συστατικά της ελευθερίας των θαλασσών, που ομού με την ελευθερία της ναυσιπλοΐας αποτελούν τις δύο κορωνίδες της αρχής αυτής, είναι η ελευθερία της πόντισης καλωδίων και αγωγών στους βυθούς τους. Και, μάλιστα, στο τρέχον Δίκαιο της Θάλασσας, που προσδιορίζεται από την ομώνυμη σύμβαση του ΟΗΕ και το εθιμικό δίκαιο που αυτή έχει δημιουργήσει, η ελευθερία πόντισης περιλαμβάνει και ζώνες εθνικής δικαιοδοσίας, όπως είναι η ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Για τους μη παροικούντες την Ιερουσαλήμ αυτό σημαίνει ότι σχεδόν σε όλα τα τμήματα της θάλασσας, με την εξαίρεση της αιγιαλίτιδας ζώνης, όπου το παράκτιο κράτος έχει κυριαρχία, επικρατεί η δυνατότητα οποιουδήποτε κράτους να ποντίζει καλώδια και αγωγούς χωρίς να απαιτείται η άδεια του κράτους το οποίο, στην περίπτωση της υφαλοκρηπίδας ή της ΑΟΖ, έχει κυριαρχικά δικαιώματα πάνω στις δύο αυτές θαλάσσιες ζώνες.
Με μία μόνον εξαίρεση: εάν υπάρχουν εγκαταστάσεις στις ζώνες αυτές, που αποσκοπούν στην εξερεύνηση ή την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων τους, δίνεται προτεραιότητα στο δικαίωμα των παράκτιων κρατών που έχουν κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή, απέναντι στο δικαίωμα της πόντισης των καλωδίων ή αγωγών τρίτων κρατών».
neostrategy.gr
Ακολουθήστε το HappenedNow.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Διαβάστε ολες τις ειδήσεις μας στο Facebook Group και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις





















































