⭐ Προσθέστε το HappenedNow στα Αγαπημένα της Google

Μείνετε ενημερωμένοι με τις τελευταίες ειδήσεις προσθέτοντας το HappenedNow στις πηγές ειδήσεων της Google.

➕ Προσθήκη στη Google
Οι καταθέσεις ανθρώπων που επέζησαν από την κόλαση του δυστυχήματος των Τεμπών.

Η κατάθεση της Κατερίνας Αντωνοπούλου, η οποία επέβαινε στο Β2 βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας των Τεμπών υπήρξε συγκλονιστική και μάλιστα τόσο που η πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας την ευχαρίστησε για την κατάθεση της αλλά και για όσα έκανε εκείνη τη μέρα. Είναι γνωστό εξάλλου ότι πολλοί άνθρωποι σώθηκαν εκείνη την ημέρα από επιβάτες, από απλούς ανθρώπους που αποφάσισαν να βοηθήσουν συνεπιβάτες τους, που είχαν ανάγκη μεγαλύτερη από τους ίδιους. Απλοί επιβάτες επέδειξαν την ύψιστη αλληλεγγύη στις συνθήκες κόλασης που επικρατούσαν μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων στα Τέμπη και αποφάσισαν να σπάσουν τζάμια, να ενθαρρύνουν κάποιους που ένιωθαν ότι δεν αντέχουν, να κάνουν το σώμα τους γέφυρα για να πατήσουν πάνω άλλοι άνθρωποι και να σωθούν.

Η Κατερίνα Αντωνοπούλου ήταν μία από εκείνους που βοήθησαν αρκετούς ανθρώπους εκείνο το βράδυ.

«Άνοιξαν – είπε στην κατάθεσή της – οι πύλες της κόλασης εκείνο το βράδυ. Είμαστε θύματα μιας ψευδούς ασφάλειας των μεταφορικών μέσων που εντέλει μας δολοφονούν. Αυτό το έγκλημα ήταν αναμενόμενο.

Η ζωή μου από εκείνο το βράδυ χωρίζεται στο πριν και στο μετά. Η Κατερίνα η οποία γνώριζα είναι νεκρή και δεν υπάρχει πλέον, και πρέπει να ζω καθημερινά με τη σοβαρότητα της διαταραχής, δυσκολεύομαι να κάνω ακόμα και τα πιο απλά καθημερινά πράγματα.

Το δύσκολο είναι να γνωρίζω πως δεν μπορούσα να βοηθήσω παραπάνω και να κάνω κάτι περαιτέρω κι είναι κάτι που θα πρέπει να ζω με αυτό μια ζωή… να γνωρίζω ότι δυστυχώς κάποιοι άλλοι συνεπιβάτες μου δεν ήταν τόσο τυχεροί όσο εγώ».

«Η ίδια η ψυχραιμία μου ήταν που με βοήθησε να δώσω πρώτες βοήθειες σε πολυτραυματίες, με τη βοήθεια δύο αξιωματικών του πολεμικού ναυτικού.

Προσπαθούσα να βοηθήσω τους πολυτραυματίες να κρατήσουν τις αισθήσεις τους.

Όταν έφτασαν τα ασθενοφόρα και πήραν τους τραυματίες με άφησαν μόνη μου, καθώς νόμιζαν ότι δεν ήμουν τραυματισμένη. Ένας αστυνομικός αντιλήφθηκε ότι τραυματίστηκα. Στο νοσοκομείο άργησαν να μου δώσουν βοήθεια, νόμιζαν ότι δεν ήμουν τραυματίας του τρένου».

Συγκλονιστική υπήρξε και η συνέχεια της κατάθεσης της 22χρονης Κατερίνας Αντωνοπούλου.

«Καθόλη τη διάρκεια της διαδρομής συνομίλησα και γέλασα με ανθρώπους που μετά έχασαν τη ζωή τους», είπε, σημειώνοντας πως συνομίλησε μεταξύ άλλων, με την Εριέτα Μόλχο, την Αφροδίτη Τσιώμα, τη Φραντσέσκα Μπέζα, τη Μάρθη Ψαροπούλου, την Αγάπη Τσακλίδου.

Συνεχίζοντας την κατάθεσή της τόνισε: «Το βαγόνι πέταξε στον αέρα και έπεσε με φόρα στο έδαφος. Επικρατούσε το απόλυτο χάος. Ήμασταν όλοι τρομαγμένοι. Το βαγόνι ήταν σε μεγάλη απόσταση από το έδαφος. Είπα στους συνεπιβάτες μου να πηδήξουν γιατί ο καπνός είχε αρχίσει να γεμίζει το κουπέ μας».

Η Κατερίνα ταξίδευε με το γάτο της, τον οποίο έχασε κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Κατέβηκε τελευταία από το βαγόνι

«Άκουσα φωνές που καλούσαν σε βοήθεια. Η φωτιά ήταν πολύ δυνατή, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να βοηθήσω να απεγκλωβιστούν. Βγήκα τελευταία από το βαγόνι και πήδηξα στο έδαφος. Έξω από το βαγόνι το χάος ήταν ακόμα μεγαλύτερο».

«Βγάλτε μας, έχουμε εγκλωβιστεί, θα πεθάνουμε»

Η Εύη Τσάπαρη ήταν επιβάτης στο βαγόνι Β3. Ήταν μία από τις επιζώσες της τραγωδίας που μίλησε στο αφιέρωμα του Dnews με αφορμή τη συμπλήρωση 3 ετών από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα. Κατέθεσε σήμερα ενώπιον του δικαστηρίου, περιέγραψε την κόλαση που έζησε εκείνη τη μέρα, τη φωτιά, τα εγκαύματα που υπέστη, τον αγώνα που δίνει και η ίδια όπως και οι περισσότεροι επιζώντες να ξεφύγουν από εκείνες τις εικόνες, τις μυρωδιές, τον αγώνα να ξεφύγουν από τον ίδιο το θάνατο που έζησαν.

«Έσπασαν τα τζάμια, μπήκε μέσα καπνός και σκόνη, έκλεισαν όλα τα φώτα. Μετά αρχίσαμε να ακούμε κόσμο να φωνάζει “βοήθεια, βγάλτε μας, έχουμε εγκλωβιστεί, τι γίνεται, θα πεθάνουμε”. Νόμιζα ότι ήμουν στη θέση μου, όταν άνοιξα τα μάτια μου είδα ότι είχα βρεθεί στο πάτωμα. Είχε εγκλωβιστεί το χέρι μου ανάμεσα στη θέση και στο τοίχωμα. Δεν μπορούσα να διακρίνω κανέναν από τον καπνό. Αυτό το “βοήθεια”, νομίζω δε θα σβηστεί ποτέ από το μυαλό μου. Μόλις βγήκα από το βαγόνι άκουσα μια μαμά να φωνάζει ότι το παιδί της είναι ανοσοκατεσταλμένο κι αν πάθει κάτι τώρα θα πεθάνει. Άνθρωποι φώναζαν βοήθεια.

Ενώ ήμουν στο λεωφορείο που μας πήρε από το σημείο η μαμά μου με ρωτούσε για ονόματα ανθρώπων που ήταν μέσα στο τρένο, έπαθα υστερία». Η Εύη ανέβηκε στο λεωφορείο για Θεσσαλονίκη ούσα τραυματισμένη. Η πλάτη της ήταν σχεδόν «ανοιχτή» όταν έφτασε στο ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη όπου και νοσηλεύτηκε.

«Μέσα στο λεωφορείο ρωτούσαν ονόματα»…

Η Σταυρούλα Καψάλη ήταν επιβάτης στο Β6 βαγόνι. Στην κατάθεσή της μεταξύ άλλων σημείωσε:

«Υπήρχε κόσμος που προσπαθούσε να σπάσει τα τζάμια με τα πόδια, άρχισε να έρχεται καπνός. Μετά άνοιξε η πόρτα. Κατέβηκα στις γραμμές μαζί με άλλο κόσμο, ήμασταν στη μέση του πουθενά. Άκουσα θόρυβο κι έβλεπα από μακριά μια φωτιά».

«Μπήκα στο λεωφορείο, ένας αστυνομικός μας κατέγραψε, ένας επιβάτης ζήτησε αν έχουμε κάτι που δε χρειαζόμαστε να σκεπάσουμε τραυματίες. Μέσα στο λεωφορείο ρωτούσαν για κάποια ονόματα και δεν απάντησε κανένας ποτέ».

Από το έκτο βαγόνι επίσης κατέθεσε στο πλαίσιο της σημερινής, 50ης συνεδρίασης η Ευδοκία Παναγιωτίδου. Περιέγραψε τη στιγμή της σύγκρουσης. «Είδα τα χέρια μου να τρέμουν. Κόσμος φώναζε και ένας κύριος μας καλούσε να δείξουμε ψυχραιμία, λέγοντας ότι ζούμε, δεν έχουμε πεθάνει, οπότε άρχισε να δίνει οδηγίες».

Κατέθεσαν επίσης ο Βασίλης Μήνας, επιβάτης του Β2 βαγονιού και η αδερφή του Κατερίνα, που συνταξίδευαν εκείνο το βράδυ. Περιέγραψαν τη στιγμή μετά τη σύγκρουση τονίζοντας ότι προσπαθούσαν να βγουν όσο το δυνατό συντομότερα από το βαγόνι διότι έξω υπήρχε φωτιά.

Το «εγώ» και το «εμείς» που έφερε την ένταση

Στο μεταξύ, μετά το πέρας της σημερινής συνεδρίασης σημειώθηκε ένταση μεταξύ του Νίκου Πλακιά, πατέρα των δίδυμων κοριτσιών που έχασαν τη ζωή τους στα Τέμπη και της αντιπροέδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών κ. Ελένης Βασσάρα, μητέρα της Αγάπης.

Ο κ. Πλακιάς έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους σχετικά με τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε ο ίδιος και ο αδερφός του κατά ιδιώτη, ο οποίος ήταν προ καιρού τεχνικός σύμβουλος οικογένειας θύματος και κατά του Κυριάκου Βελόπουλου, όταν είδε την Ελένη Βασσάρα και αποφάσισε να την εγκαλέσει για το γεγονός ότι δεν έκανε το ίδιο και ο σύλλογος. Μάλιστα, ο Νίκος Πλακιάς αναφέρθηκε για άλλη μία φορά και στα οικονομικά του συλλόγου.

Η Ελένη Βασσάρα σε δηλώσεις της στους δημοσιογράφους σημείωσε:

«Βγαίνει στις τηλεοράσεις και λέει διάφορα εις βάρος του συλλόγου, γιατί τον σύλλογο τον φοβούνται. Γιατί στον σύλλογο, από τον Φεβρουάριο και μετά, έχουν δραστηριοποιηθεί και ενταχθεί πολλές οικογένειες, κι αυτό κάποιους δεν τους αρέσει. Γιατί; Γιατί η δύναμη βρίσκεται στις οργανωμένες ομάδες. Γι’ αυτό δεν τους αρέσει. Και πραγματικά είναι πολύ περίεργο ο κύριος Πλακιάς και ο κύριος Βλάχος, να έχουν χάσει τα παιδιά τους και να τα βρήκαν απανθρακωμένα, και να μην ενδιαφέρονται, για την εύφλεκτη ύλη η οποία προκάλεσε τη φονική έκρηξη και τη φωτιά. Εγώ δεν ξέρω τι ήταν. Εγώ είμαι διδάκτορας βιολογίας και, παρόλο που έχω παρακολουθήσει τουλάχιστον πέντε μαθήματα χημείας, δεν μπορώ να πάρω θέση υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης για το πώς προκλήθηκε η φωτιά. Περιμένω τους ειδικούς. Χημικούς μηχανικούς, μηχανολόγους. Αυτοί είναι σε θέση να μπορούν να εκτιμήσουν συνολικά και να καταλήξουν σε ένα πόρισμα. Αυτό που θέλω να πω εγώ είναι, αυτό που πρέπει να μας μείνει όλους από τη σημερινή δικάσιμο, είναι ότι μέχρι τη 1 η ώρα οι πολυτραυματίες ήταν κάτω και περιμένανε να πάνε να τους σώσουνε. Αυτό προέκυψε. Και επίσης ότι μέχρι τη 1, μπορεί και αργότερα, δεν είχε κατέβει κανένα πυροσβεστικό όχημα. Τα όποια νερά ρίχνανε, τις όποιες ρίψεις τις κάνανε από πάνω, από την παλιά εθνική. Κι αυτό είναι ένα ζήτημα. Εμείς τους πυροσβέστες τους έχουμε συνηθίσει αλλιώς, να ορμάνε μες στη φωτιά, πολλές φορές διακινδυνεύοντας τη ζωή τους, και να σώζουνε κόσμο. Αυτό τι ήτανε; Με το να μην κατέβει κανείς κάτω; Και η επίσης δεν έγινε καμία διάσωση. Οι επιβάτες αλληλοδιασώθηκαν».

Προηγουμένως ο κ. Νίκος Πλακιάς έκανε την εξής δήλωση στους δημοσιογράφους: «Τα ασφαλιστικά μέτρα είναι τα δεύτερα που γίνονται μετά από τον κύριο Ροδόπουλο, ο οποίος είναι πρώην πραγματογνώμονας οικογένειας. Ήταν τα ασφαλιστικά μέτρα για τις εικόνες οι οποίες έδειχνε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία έδειχναν οστά και απομεινάρια και βιολογικό υλικό των θυμάτων των Τεμπών. Τα δεύτερα ασφαλιστικά μέτρα ήταν εναντίον του κυρίου Βελόπουλου. Ήταν για συγκεκριμένες εικόνες τις οποίες επέδειξε μέσα στη Βουλή, στα μέσα Οκτωβρίου. Έδειξε πρώτα φωτογραφίες οστών ζώων, μετά στα social ανέβασε φωτογραφίες πάλι από βιολογικό υλικό. Είπα πάρα πολλές φορές ότι δεν ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω, αλλά σαν κοινωνία έχουμε αποκτηνωθεί εντελώς. Είναι ντροπή να δείχνουν βιολογικό υλικό στις τηλεοράσεις χωρίς να γνωρίζουν αν οι οικείοι τους γνωρίζουν σε ποιον ανήκει, σε ποιο παιδί ανήκει, και να το αναδημοσιεύουμε συνέχεια. Καλό είναι να προσέχουμε.

Μόνο αυτή ήταν η ένστασή μου και τίποτα άλλο. Όπως και ορισμένοι δεν έχουν πρόσβαση στη δικογραφία, και κάποια στιγμή πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πώς βρήκαν αυτοί την πρόσβαση. Ποιος δίνει αυτές τις φωτογραφίες, ενημερώνει, τι δείχνουν, ενημερώνει ποιανού θύματος είμαστε; Εγώ σαν οικογένεια, μαζί με τον αδερφό μου, θα κάνουμε τα πάντα να προφυλάξουμε τη μνήμη και την αξιοπρέπεια των παιδιών μου, το ξανατονίζω, των παιδιών μου και κανενός άλλου. Από την αρχή σας το έχω πει ότι ο πληθυντικός με ενοχλεί. Δεν θα ασχοληθώ ποτέ με κανέναν, δεν θα ενοχλήσω κανέναν, αλλά όποιος με ενοχλήσει θα βρεθεί εκεί, από όπου και να προέρχεται. Εφόσον θέλουν να το μπλέξουν πολιτικά, άλλος να το εκμεταλλευτεί, άλλος πέντε, δέκα like, να εκμεταλλευτεί τα οστά των παιδιών μου. Σιγά σιγά και μπαίνουμε στη διαδικασία. Θα είμαι ακόμα πιο αυστηρός. Πλέον και οι δίκες, μόλις θα μπούμε στη διαδικασία, στην εξέταση μαρτύρων, γιατί ακόμα καταθέτουν επιβάτες, όπως βλέπετε και εσείς παρακολουθείτε, και εμένα αυτές εδώ οι δικάσιμες που ήρθα σήμερα είναι μια δικάσιμος ανούσια.

Είναι τα παιδιά τα οποία σωθήκανε, είναι παιδιά τα οποία πολλοί ήταν στα βαγόνια τα οποία είχαμε νεκρούς, αλλά είναι και πολλά παιδιά τα οποία βρισκόταν στα πίσω βαγόνια, τα οποία δεν είδαν και δεν κατάλαβαν πάρα πολλά. Η αντίδραση μου είχε να κάνει με το συγκεκριμένο άτομο, το οποίο έχω, το γνωρίζουμε πλέον ότι δεν προσέφερε τίποτα στη διάσωση, έστω και ενός επιβάτη. Το γνωρίζουμε πολύ καλά και φαίνεται στη φωτογραφία καθαρά, και όπως κατέθεσε και η μάρτυρας εκείνη τη δεδομένη στιγμή, πέρασε δίπλα από 2 τραυματίες και δεν έδωσε ούτε μια, μια βοήθεια. Αυτός ο συγκεκριμένος, για να ξέρετε και όλος ο κόσμος, έχει βραβευθεί με βραβείο ανδρείας στο Βατικανό. Εγώ ντρέπομαι όταν παιδιά φωνάζαν για βοήθεια, ορισμένοι κοιτούσανε… Εκείνη την ώρα γινόταν ένας πόλεμος. Ίσως και αν τα παιδιά μου ήταν στη θέση τους, να προσπαθούσαν να βρουν έναν τρόπο διαφυγής. Αυτό λέει η λογική και της επιβίωσης».

dnews.gr

 

Ακολουθήστε το HappenedNow.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε ολες τις ειδήσεις μας στο Facebook Group και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις