Γιατί ο Μητσοτάκης θα ανοίγει συνεχώς μέτωπα

Πλησιάζοντας στο τέλος της δεύτερης πρωθυπουργικής θητείας του Μητσοτάκη, η δημοσκοπική αποδυνάμωση της Ν.Δ. δημιουργεί προϋποθέσεις πολιτικής ρευστότητας, καθώς το ρήγμα στα δεξιά της έλκει σοβαρές δυνάμεις από αυτήν – χωρίς καθοριστικές συνέπειες προς το παρόν. Ωστόσο το πολιτικό σύστημα συνεχίζει να διατηρεί κάποιες αξιοσημείωτες σταθερές.

Καταρχάς, από τον γάμο ομοφύλων και μετά, υπάρχει μια αμετάβλητη δημοσκοπική σχέση: το άθροισμα του ΠΑΣΟΚ και του μεγαλύτερου κόμματος της Αριστεράς (είτε του ΣΥΡΙΖΑ είτε της ΕΛ.Α.Σ.) είναι περίπου ίσο με το ποσοστό της Ν.Δ. Μικρή βελτίωση από το 10% και πλέον που χώριζε τη Ν.Δ. από ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ μαζί στις εκλογές του Ιουνίου 2023.

Είναι όντως εντυπωσιακή αυτή η σταθερότητα, αν σκεφτούμε πόσες μεταβολές υπήρξαν στα πολιτικά δεδομένα, πόσα πρόσωπα πρωταγωνίστησαν, πόσα κόμματα προέβαλαν – κατά κανόνα αδικαιολόγητα – ως δυνητικοί «ανατροπείς» του πολιτικού σκηνικού πριν περάσουν στη ζώνη της αβεβαιότητας ή ακόμη και στα αζήτητα.

Ωστόσο κάτι έχει αλλάξει ριζικά: η Ν.Δ. δεν μπορεί πλέον να ελπίζει σε αυτοδυναμία με οκτώ κόμματα στη Βουλή, όπως έγινε το 2023. Πλέον όσο λιγότερα εισέλθουν και όσο μεγαλύτερο το ποσοστό των εκτός Βουλής, τόσο καλύτερα γι’ αυτήν, όπως λεπτομερώς περιγράψαμε στις 27 Αυγούστου. 

• Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι όσο ψηλότερα φτάσουν οι κύριοι αντίπαλοι της Ν.Δ. (η ΕΛ.Α.Σ., το ΠΑΣΟΚ ή ακόμη και ο… Σαμαράς!) τόσο περισσότερο μπορεί αυτή να ωφεληθεί. Και δεν εννοούμε μόνο την πόλωση, που ενδεχομένως θα της δώσει μια άμεση ώθηση.
• Αν ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. – ή μόνο ένα από τα δύο αυτά – καταφέρουν να επικρατήσουν πλήρως στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς / Αριστεράς, διάφορα μικρά κόμματα αυτής της πολιτικής γειτονιάς (πλην ΚΚΕ) μπορεί να μην κερδίσουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, με συνέπεια να αυξηθεί σημαντικά το συνολικό ποσοστό των εκτός Βουλής κομμάτων.

Αν υπάρξει ένας – ή το πολύ δύο – κυρίαρχος στην εκτός Ν.Δ. Δεξιά, που θα περιορίσει τη διασπορά της δεξιάς ψήφου, ενδέχεται και κόμματα αυτού του χώρου να μείνουν εκτός νυμφώνος αυξάνοντας ακόμη περισσότερο το συνολικό ποσοστό των εκτός Βουλής κομμάτων και μειώνοντας την απόσταση της Ν.Δ. από την αυτοδυναμία.

Αν μάλιστα ένας από τους κυρίαρχους στον χώρο αυτόν, που θα διευκολύνουν τη Ν.Δ στις επιδιώξεις της, είναι ο Σαμαράς, τότε ίσως θα μιλάμε για την πιο σκληρή πολιτική ειρωνεία των τελευταίων πολλών χρόνων.

Συμπέρασμα: Όσο μεγαλύτερη πόλωση δημιουργήσει η Ν.Δ. τόσο περισσότερα είναι τα οφέλη στα οποία μπορεί να ελπίζει. Συνεπώς ο Μητσοτάκης έχει κάθε λόγο να δημιουργεί συνεχώς νέα μέτωπα…

topontiki.gr