Η κοινωνία δεν χρειαζόταν μια εφαρμογή που να της λέει ότι υπάρχει ακρίβεια

Είναι σαφές ότι τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης αγνοούν πλήρως το πώς ζουν οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα.

Δεν γνωρίζουν για παράδειγμα ότι καθημερινά οι άνθρωποι κάνουν υπολογισμούς για να εξοικονομήσουν χρήματα, ότι μαζεύουν τα φυλλάδια από τα σουπερμάρκετ με τις προσφορές της εβδομάδας ή μπαίνουν στις ιστοσελίδες, ότι γνωρίζουν που έχει φθηνότερα αλλαντικά που έχει προσφορές για απορρυπαντικά.

Ούτε γνωρίζουν ότι ιστοσελίδες που επέτρεπαν τέτοιες συγκρίσεις υπήρχαν. Πάνω από όλα δεν γνωρίζουν τι σημαίνει μια ζωή που ψάχνεις να βρεις που έχει πιο φτηνή φέτα ή που έχει προσφορά το χαρτί υγείας.

Όμως, το θέμα δεν είναι να διαπιστώσουμε για άλλη μια φορά ότι αυτοί που ασκούν την εξουσία δεν γνωρίζουν πώς ζουν αυτοί που ζουν υπό την εξουσία τους. Το ζήτημα είναι να δούμε τα μέτρα που αυτή η κυβέρνηση δεν παίρνει για να αντιμετωπίσει την ακρίβεια.

Γνωρίζω πολύ καλά τη λογική πίσω από την εφαρμογή. Εάν οι πολίτες έχουν πρόσβαση σε πληροφόρηση για τις φθηνότερες τιμές ανά προϊόν θα προτιμήσουν να ψωνίσουν στο κατάστημα που το πουλάει πιο φτηνά και αυτό θα οδηγήσει, εξαιτίας του ανταγωνισμού, στο να μειώσουν τις τιμές τα υπόλοιπα καταστήματα. Άλλωστε, όπως μαθαίνει κάθε πρωτοετής φοιτητής οικονομικών, αναγκαία συνθήκη μιας αγοράς που λειτουργεί είναι να υπάρχει πλήρης πληροφόρηση.

Ωστόσο, όταν μιλάμε για το σουπερμάρκετ καταλαβαίνουμε ότι προφανώς ο μέσος πολίτης δεν πρόκειται να διασχίζει όλη την Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη ή την Πάτρα αγοράζοντας ένα προϊόν σε κάθε κατάστημα.

Το χειρότερο είναι, όπως έδειξαν ήδη διάφοροι που χρησιμοποίησαν την εφαρμογή, ότι τις περισσότερες φορές ο πολίτης απλώς διαπιστώνει ότι τα προϊόντα είναι παντού ακριβά. Εξίσου και όλα τα καταστήματα.

Και αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι το πρόβλημα της ακρίβειας στη χώρα μας δεν αφορά απλώς κάποια «απληστία» μεμονωμένων καταστημάτων που θα αντιμετωπιστεί με το να στραφούν οι πολίτες στα πιο φτηνά καταστήματα. Ούτε το πρόβλημα της ακρίβειας στη χώρα μας οφείλεται μόνο στις γεωπολιτικές αναταράξεις. Σε τελική ανάλυση το γεγονός ότι οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, που αντιμετωπίζουν τις ίδιες γεωπολιτικές αναταράξεις, έχουν μικρότερο πληθωρισμό από την Ελλάδα, αποδεικνύει ότι δεν αρκεί η επίκληση των εξωγενών παραγόντων.

Η ακρίβεια στη χώρα δεν προέρχεται απλώς από τη γεωπολιτική. Έχει να κάνει με τον τρόπο που δεν υπάρχει καμία παρέμβαση ενάντια σε μια διαρκή αύξηση των τιμών (αυτό που ονομάστηκε «πληθωρισμός των κερδών») και πρωτίστως ότι δεν λαμβάνεται το βασικό μέτρο που αποδίδει σε τέτοιες περιπτώσεις που είναι η μείωση, έστω και προσωρινά των έμμεσων φόρων (του ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης). Και βέβαια η κυβέρνηση αυτή αρνείται να υιοθετήσει μέτρα που θα σπάνε τις πρακτικές μονοπώλησης της αγοράς και συντονισμένων αυξήσεων των τιμών. Για τον ίδιο λόγο που αρνείται επίμονα πρακτικές αναδιανομής εισοδήματος, είτε αυτό αφορά τη φορολογία του πολύ μεγάλου πλούτου, είτε τη στήριξη του εισοδήματος των εργαζομένων. Η ακρίβεια στη χώρα μας δεν ήρθε μόνο από έξω. Σε μεγάλο βαθμό ήταν και ευθύ αποτέλεσμα των μέτρων που επίμονα αρνήθηκε να πάρει αυτή η κυβέρνηση.

Όμως για την κυβέρνηση το να εφαρμόσει τα μέτρα που θα ανακούφιζαν απέναντι στη λιτότητα, ή να συγκρουστεί με τέτοια συμφέροντα, είναι πέραν κάθε συζήτησης. Γι’ αυτό και το μόνο που μπορεί να σκεφτεί είναι ιδέες όπως η συγκεκριμένη εφαρμογή που φαντάζει ωραία επικοινωνιακά, αλλά στην πράξη απλώς καταγράφει την πραγματικότητα και δεν την αλλάζει.

Και οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη κάτι που να τους υπενθυμίζει τη δύσκολη πραγματικότητα στην οποία ζουν. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά. Αυτό που χρειάζονται είναι θεσμικά και οικονομικά εργαλεία για την αλλάξουν και να την κάνουν καλύτερη, ξεκινώντας από την προστασία των φτωχότερων στρωμάτων.

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

in.gr