Κυριάκος Μητσοτάκης: Χειρότερα

Δεν ήταν «διάγγελμα», όπως το χαρακτήρισαν κάποιοι για να του προσδώσουν βαρύτητα. Διαγγέλματα απευθύνει μόνο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Ήταν μια δήλωση του Πρωθυπουργού, που εμφανίσθηκε ως πολίτικη πρωτοβουλία θεσμικότητας- ενώ είναι εξόχως αντιθεσμική: εμπλέκει τους θεσμούς στην υπεράσπιση του κόμματός του για παρανομίες, και επιχειρεί να κρύψει τις θεσμικές παραβιάσεις της κυβέρνησής του.

Η δουλειά του Πρωθυπουργού, όταν η Ευρωπαία Εισαγγελέας εντοπίζει υπουργούς και βουλευτές του να παρανομούν, δεν είναι να της υποδεικνύει να βιαστεί. Δεν έχει να κάνει με τον Ντογιάκο. Ούτε να καταφεύγει σε προχειρολογίες για «ασυμβίβαστα» που ως χθες απέρριπτε.

Μένει αμέτοχος, μέχρι ολοκληρωθεί η δικαστική κρίση. Η διάκριση των εξουσιών ισχύει και σ’ αυτή την περίπτωση. Και το «τεκμήριο της αθωότητας», που επικαλέστηκε για τους βουλευτές του, δεν συνιστά εκ των προτέρων αθώωση.

Αν «στηρίζει» την Ευρωπαϊκή εισαγγελία, όπως είπε, έπρεπε ήδη να μαζέψει τον αντιπρόεδρο και υπουργό του που έχει πει τα χειρότερα για την αρχιεισαγγελέα Κοβέσι και όσους κάνουν υπαινιγμούς για την εισαγγελέα Παπανδρέου.

Αν το εννοεί ότι «αποστολή δικογραφίας στη Βουλή με αίτημα την άρση της ασυλίας 11 Βουλευτών συνιστά σοβαρή εξέλιξη», ας το πει σε όσους από το κόμμα του τσαμπουνάνε ότι αποτελεί… παρέμβαση στην πολιτική ζωή της χώρας.

Τι σημαίνει ότι: «κανείς από τους βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος». Δεν παρανομούν όταν φροντίζουν να αποκομίζουν οικονομικό όφελος οι ψηφοφόροι τους; Όταν στερούν επιδοτήσεις από αληθείς δικαιούχους, για προσωπικό πολιτικό όφελος;

Μόνο στον «ΟΠΕΚΕΠΕ διέκρινε τη μάστιγα των πελατειακών σχέσεων». Μόνο; Υπάρχει τομέας του δημοσίου στον οποίο η κυβέρνησή του να μην τις έχει εμβαθύνει;

Προς τι ο «προσωπικό τόνος» ότι «φτάνει πια με τους υποκριτές που «ανακάλυψαν» ξαφνικά ότι τα ρουσφέτια στον τόπο ξεκίνησαν το 2019». Αυτό είναι το θέμα; Ή ότι μια δικαστική αρχή διαπίστωνε διαφθορά σε μια περίοδο διακυβέρνησης και αυτή είναι η δική του.

Η Κοβέσι δεν κάνει σεμινάριο περί εξυπηρετήσεων – αλλά εισαγγελική έρευνα για υπουργούς και βουλευτές του…

Μπορεί να προβάλλει περίπου ως… ελαφρυντικό ότι αυτό που διαπιστώθηκε στον ΟΠΕΚΕΠΕ, «είναι από τους βασικούς λόγους της εθνικής μας υστέρησης σε σχέση με την Ευρώπη»; Εν προκειμένω, η «εθνική οντότητα» ελέγχεται; όχι συγκεκριμένα πρόσωπα από το κόμμα του; «Αυτή είναι η Ελλάδα» που έλεγε ο Σημίτης;

Πώς ακριβώς «από το 2019 αγωνίζεται να μετατρέψει την Ελλάδα σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος»;

Με την αύξηση των μετακλητών σε 4. 000, τα 12 δις των απευθείας αναθέσεων, την κατάλυση του «νόμου Πεπονή» το 60μελές κυβερνητικό σχήμα, τις ακρότητες των υπουργών του στο κράτος Δικαίου, το μεταναστευτικό, τα Τέμπη και τη Πύλο, τον εκμαυλισμό της ενημέρωσης;,

Αν ως «Πρωθυπουργός, και ως Πρόεδρος κόμματος» αξιολογεί την συγκυρία, ως «δίδαγμα μιας αρνητικής εμπειρίας», γιατί διορίζει υφυπουργό κάποιον που έλεγε ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ;

Κατά κανόνα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης οσάκις βρισκόταν την πλάτη στον τοίχο, αμυνόταν με τρία ομόκεντρα επιχειρήματα: «πρόκειται για διαχρονική παθογένεια» – «δεν το γνώριζα» – «είναι σκευωρία».

Στην τηλεοπτική απολογία του έμεινε στο πρώτο, υπονόησε το δεύτερο και οι προπαγανδιστές του ανέλαβαν το τρίτο.

Εμφανίζεται ως καθαρτήρας του μέλλοντος για να μην αντιμετωπιστεί ως υπόλογος του παρελθόντος – που τον στοιχειώνει και με άλλες υποθέσεις.

Επιστρέφουν και οι ανακριτές των υποκλοπών και ήταν μάλλον ερασιτεχνική η απόπειρα να δικαιολογήσει τις εγχώριες παρακολουθήσεις – δια του παραλληλισμού με ιός «επισυνδέσεις» της Ευρωπαϊκής εισαγγελίας.

Άλλο η τεκμηρίωση της παρανομίας από την αστυνομία και άλλο η συλλογή πληροφοριών για πολιτικούς αντίπαλους και φίλους – με την ΕΥΠ και παράνομα λογισμικά.

Τελικά, αυτή η δήλωση δεν ήταν καλή ιδέα – έκανε τα πράγματα χειρότερα…

Γιώργος Λακόπουλος