Μαργαρίτης Σχοινάς: Σφαίρες

Στις παραμονές των εκλογών του 1981 ο Κώστας Σημίτης διέκοψε την υπερορία που είχε επιβάλει ο ίδιος στον εαυτό του το 1979 και άνοιξε πολιτικό γραφείο στην Πανεπιστημίου, για να πολιτευθεί στην Α΄ Αθήνας. Αλλά ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν τον έβαλε στο ψηφοδέλτιο.

Ωστόσο όταν στο Καστρί σχημάτιζαν την πρώτη κυβέρνηση της αλλαγής. Διαπιστώθηκε ότι ουδείς άλλος είχε σχέση με την εξελισσόμενη τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, για να αναλάβει το υπουργείο από το οποίο περνούσαν τα κονδύλια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Έτσι κλήθηκε να αναλάβει ως εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Γεωργίας και έμεινε ως το 1985.

Το συμπέρασμα ήταν: δεν μπορείς να ασκήσεις πολιτική που χρηματοδοτείται από το πιο ισχυρό κοινοτικό Ταμείο, αν δεν έχεις άνθρωπο να μιλάει με τους κοινοτικούς στη γλώσσα τους.

Περιέργως, μερικές δεκαετίες αργότερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης το παράκαμψε και στην οδό Αχαρνών εγκαθιστούσε τον έναν μετά τον άλλο Βαλκάνιους πολιτικούς, που δεν είχαν ιδέα από το παιχνίδι των ευρωπαϊκών διαβουλεύσεων για τα αγροτικά προϊόντα: Βορίδης, Λιβανός, Γεωργαντάς, Αυγενάκης, Τσιάρας…

Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά. Το μόνο που ήξεραν από την ΚΑΠ ήταν οι επιδοτήσεις και κλιμάκωσαν αυτό που είχε εγκαταστήσει πρώτο το ΠΑΣΟΚ: τη χρησιμοποίησή τους για ψηφοθηρία.

Οι συνεταιρισμοί αντί να προωθούν προϊόντα, συνέχισαν να κανονίζουν τις τοπικές κατανομές κονδυλίων. Οι γεωπόνοι έφυγαν από το χωράφι και οι κτηνίατροι από το μαντρί και ενέκριναν από τα γραφεία τους επιδοτήσεις σε αγρότες χωρίς καλλιέργειες και σε κτηνοτρόφους χωρίς κοπάδια.

Η κομπίνα αναβαθμίσθηκε: αλλού ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος, αλλού η υποτιθέμενη παραγωγή τους.

Ο Φραπές και ο Χασάπης έγιναν σύμβολα της γαλάζιας μηχανής, που το 2023 πάτησε και τα πιο παραδοσιακά κάστρα των πολιτικών αντιλάλων της ΝΔ.

Μέχρι που η Λάουρα Κοβέσι άρχισε να στέλνει στον ανακριτή όχι μόνο «δικαιούχους» που εισέπρατταν κοινοτικό χρήμα που δεν τους ανήκε, αλλά και πολιτικούς που διαμεσολαβούσαν.

Αμυνόμενος ο Μητσοτάκης έκανε κάτι για το οποίο δεν του είχε βγει ο πρώτος πειραματισμός, με την υπουργοποίηση ενός πρώην Επιτρόπου, που χρειάσθηκε μάλιστα πολιτογράφηση από την Κύπρο.

Επιστράτευσε τον Μαργαρίτη Σχοινά, χάρη σε μια νέα ιδιαιτερότητά του που δεν είχε άλλος ο Νεοδημοκράτης: όπως τον είχε κάνει Επίτροπο ως τον μόνο που στήριξε τη Συμφωνία των Πρεσπών από το πόντιουμ του Μπερλεμόντ, τον όρισε υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης γιατί μόνο αυτός είχε υπερασπιστεί την Κοβέσι.

Πολύ αργά για δάκρυα Στέλλα. Ο Σχοινάς βρήκε σκότος και έρεβος. Η απόπειρα να βάλει τάξη που θα στρογγυλεύει τουλάχιστον τις ελληνικές εκκρεμότητες απέναντι στις κοινοτικές αρχές -χωρίς να αδικεί τους πραγματικούς αγρότες- είναι σαν να κυνηγάει ανεμόμυλους.

Μόνο η ικανότητα που απέκτησε δίπλα στον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ να διαχειρίζεται κρίσεις με ευρωπαϊκό πνεύμα, τον κρατάει στη θέση του με αξιοπρέπεια.

Στην πίεση που δέχθηκε από την αντιπολίτευση έβαλε φωτιά στα ερείπια του ΟΠΕΚΕΠΕ, διαχωρίζοντας τη θέση του: «Οι μόνοι που έχουν να φοβούνται από την παρουσία μου είναι τα λαμόγια και οι θιασώτες του παλιού συστήματος».

Δεν κατονόμασε, αλλά όλοι έπιασαν το υπονοούμενο, για τους προκατόχους του. Την επομένη διασκέδασε τις αντιδράσεις τους, λέγοντας ανεπίσημα ότι δεν αναφερόταν σε αυτούς.

Ως πολύπειρος πρώην πορτ παρόλ της Κομισιόν, απέναντι σε στρατιές των παγκόσμιων ΜΜΕ, γνωρίζει ότι στην πολιτική οι λέξεις μοιάζουν με σφαίρες: δεν γυρίζουν πίσω…

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr

INTIME NEWS / ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ