Η πολιτική συζήτηση επικεντρώνεται στο χρόνο των εκλογών. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Γι’ αυτό βλέπεις επιδόματα αντί για μεταρρυθμίσεις, εξαγγελίες αντί για νόμους. Γιατί όταν όλοι υποψιάζονται ότι οι κάλπες μπορεί να στηθούν ανά πάσα στιγμή, τα επιδόματα γίνονται πιο ελκυστικά από τις μεταρρυθμίσεις. Κανείς δεν ανοίγει μέτωπα πριν τις κάλπες.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, μία μικρή επιφανειακή συζήτηση, small talk που λέει και ο λαός, αρχίζει με τον καιρό ή το Μουντιάλ. Ενδεχομένως και με το έγκλημα της ημέρας.
Στις μέρες μας ξεκινάει με τον χρόνο των εκλογών. Τουλάχιστον αυτό συμβαίνει με το σινάφι μου. Οπου και αν σταθείς, με όποιον και αν βρεθείς, θα σε ρωτήσουν αν οι κάλπες θα βγουν το φθινόπωρο ή την άνοιξη.
Εγώ παίρνω τη βοήθεια του 50-50. Ανάλογα με την έμπνευση της στιγμής. Στον έναν θα μιλήσω για Οκτώβριο, στον άλλον για τέλος της άνοιξης. Και έτσι είμαι σίγουρος ότι στο τέλος ένας στους δύο θα με θεωρεί έγκριτο. Ομως αυτός ο τζόγος είναι και ένας χρήσιμος δείκτης για το βαθμό αξιοπιστίας που εκπέμπεται από το πολιτικό σύστημα.
Ο Πρωθυπουργός, λοιπόν, διαμηνύει με κάθε ευκαιρία ότι οι εκλογές θα γίνουν την ερχόμενη άνοιξη. Δεν τον πιστεύουν όλοι. Και αυτό, επιτρέψτε μου, δεν έχει να κάνει με την εμπιστοσύνη προς τον άνδρα. Η δυσπιστία εκπορεύεται από τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού. Στην πατρίδα μας θεωρείται αποδεκτό, ίσως και θεμιτό, ο εκάστοτε πρωθυπουργός να ανοίγει το ημερολόγιο και να επιλέγει ημερομηνίες με τρόπο που, όπως εκτιμά, θα μεγιστοποιήσει το πολιτικό του συμφέρον. Συνεπώς ακόμα και αν εμφανιστεί με το χέρι στο Ευαγγέλιο, δεν πρόκειται να τον πιστέψουν όλοι.
Αυτό έχει παρενέργειες. Η αγορά, εγχώρια και διεθνή, αγαπάει τη σταθερότητα. Σήμερα η πολιτική συζήτηση στη χώρα επικεντρώνεται στο χρόνο των εκλογών. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Ακόμα και οι εξελίξεις στο εσωτερικό των κομμάτων καθορίζονται από τις εκτιμήσεις για τον εκλογικό χρόνο. Το δε κυβερνητικό έργο προσαρμόζεται αναλόγως καθώς δεν υπάρχει καθαρός χρονικός ορίζοντας. Γι’ αυτό βλέπεις επιδόματα αντί για μεταρρυθμίσεις, εξαγγελίες αντί για νόμους. Γιατί όταν όλοι υποψιάζονται ότι οι κάλπες μπορεί να στηθούν ανά πάσα στιγμή, τα επιδόματα γίνονται πιο ελκυστικά από τις μεταρρυθμίσεις και οι εξαγγελίες πιο ασφαλείς από τις συγκρούσεις. Κανείς δεν ανοίγει μέτωπα πριν τις κάλπες. Και έτσι η χώρα μπαίνει σε μακρά προεκλογική περίοδο χωρίς να γνωρίζει πότε θα στηθούν οι κάλπες.
Στη πρώτη του θητεία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, προωθούσε την ιδέα για συνταγματική ρύθμιση ως προς το χρόνο των εκλογών. Να υπάρχει, δηλαδή, σταθερός εκλογικός κύκλος. Η πρόταση αυτή εγκαταλείφθηκε και δεν περιλαμβάνεται στο πλαίσιο συνταγματικής αναθεώρησης που παρουσίασε η Νέα Δημοκρατία. Και όμως, θα μπορούσε να υπάρξει μία στοιχειώδης πρόνοια υπέρ της σταθερότητας. «Οι εκλογές γίνονται υποχρεωτικά στο τέλος της τετραετίας, εκτός αν η κυβέρνηση χάσει τη δεδηλωμένη ή υπάρξει συγκεκριμένος λόγος που προβλέπει το Σύνταγμα.» Δηλαδή να δυσκολέψει η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες για λόγους κομματικού συμφέροντος, χωρίς να παραλύει το πολίτευμα όταν προκύπτει πραγματική πολιτική κρίση.
Η συζήτηση περί εκλογών έχει αρχίσει και κουράζει. Το μόνο θετικό είναι ότι σε δύο μήνες θα τελειώσει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Αν δεν δούμε κάλπες το φθινόπωρο, θα τις δούμε την άνοιξη. Ολα με μια κάλπη τελειώνουν. Και αρχίζουν.
news247.gr
Ακολουθήστε το HappenedNow.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Διαβάστε ολες τις ειδήσεις μας στο Facebook Group και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις






















































