Νίκη Κεραμέως: Ακυρώσεις

Κοινωνική βαρβαρότητα, προσωπική αναλγησία ή σκοτεινή κυβερνητική επιδίωξη – με το επίδομα ανεργίας; Το κόλπο πάντως είναι παλιό, για να βολιδοσκοπούν οι κυβερνήσεις την κοινή γνώμη σε «δύσκολα» θέματα:

– Κάποιος πετάει μια «ιδέα» και, αν δεν γίνει φασαρία, προχωράει η νομοθέτησή της. Αλλιώς, προβάλλεται ως «προσωπική γνώμη» και αποσύρεται.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να αξιολογηθεί η πρωτοβουλία του Παύλου Μαρινάκη να ανοίξει —από την κρατική ΕΡΤ— θέμα επιδότησης της ανεργίας.

Να το έκανε για αυτοπροβολή αποκλείεται: εξ οφίτσιο δεν την έχει ανάγκη. Και η έννοια της «προσωπικής θέσης» περιορίζεται δραστικά, όταν πρόκειται για τον πορτ-παρόλ του Πρωθυπουργού, που είναι his master’s voice.

Δεν έχει την πολυτέλεια να λέει ότι «δεν πρέπει να υπάρχει επίδομα ανεργίας πάνω από 2 μήνες» – ως «γνώμη» του. Ιδίως όταν ο ίδιος «θα διεκδικήσει να εφαρμοστεί μετά τις εκλογές»!

Ακόμη πιο απίστευτη είναι η νομιμοποίησή της: «Δεν υπάρχει άνθρωπος που να θέλει να βρει δουλειά στη χώρα αυτή τη στιγμή και να μη βρίσκει».

Πολλά λάθη για κάποιον που έχει την εμπειρία του πόντιουμ, από το οποίο εκφράζεται επισήμως η κυβέρνηση. Θα μπορούσε να ήταν ατυχής στιγμή του, αν δεν είχε ακολουθήσει και έτερος Καππαδόκης:

– Ο Μάκης Βορίδης υπερθεμάτισε, με τον —αγοραίο, προκλητικό και πάντως αβάσιμο— ισχυρισμό «γιατί να δουλέψει, όταν έχει τη δυνατότητα να παίρνει χίλια ευρώ τον μήνα και να κάθεται;».

Πώς του προκύπτει το χιλιάρικο, όταν το επίδομα είναι γύρω στα 500 ευρώ και για έναν χρόνο το πολύ; Διά της… μπακαλικής: αθροίζει —αυθαίρετα και ανεύθυνα— και τα επιδόματα για ενοίκιο, φάρμακα και συγκοινωνίες.

Ζητάει «επαναξιολόγηση» για «πιο ορθολογική επιδοματική πολιτική», με το ίδιο προσχηματικό επιχείρημα: «Πας σε μια ταβέρνα και σου λένε ότι δεν βρίσκουν άνθρωπο. Πώς γίνεται όλοι να ζητάνε προσωπικό και να υπάρχει ανεργία 7%;».

Έλα ντε. Αυτή η κυβέρνηση έχει καταντήσει κομμουνιστική, που θα έλεγε και ο Άδωνις. Με τα επιδόματα «σπρώχνει ανθρώπους στο να μη δουλεύουν». Γιατί να μην πάει ο πτυχιούχος σερβιτόρος, πιτσαδόρος ή ανειδίκευτος εργάτης; Καμία δουλειά δεν είναι ντροπή…

Οπότε, όπως λέει και ο Μαρινάκης: «Οι πόροι που θα εξοικονομούνται από τον περιορισμό της διάρκειας του επιδόματος θα κατευθυνθούν στις επιχειρήσεις, μέσω μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών, για να επιδοτηθεί η εργασία». Ο ένας κόβει, ο άλλος ράβει.

Όλα αυτά θα ήταν πολιτικαντισμοί, αν δεν μεσολαβούσε η… Νίκη Κεραμέως —περισσότερο αρμόδια και από τους δύο.

Η υπουργός Απασχόλησης, διευκρινίζοντας ότι  δεν σχεδιάζει συναφείς νομοθετικές πρωτοβουλίες -ως κυβερνητική πολιτική- είπε, προς τιμήν της, την αλήθεια:

– «Το επίδομα ανεργίας είναι ασφαλιστικό, ανταποδοτικό δικαίωμα. Δεν είναι προνοιακό. Όλοι οι εργαζόμενοι πληρώνουν εισφορές ανεργίας όσο εργάζονται, για την περίπτωση που βρεθούν εκτός δουλειάς. Ασφαλίζονται και έχουν δικαίωμα στην ανταπόδοση».

Σιγά μην δεν το γνωρίζουν, ως νομικοί, ο Μαρινάκης που άνοιξε τη συζήτηση και ο Βορίδης που την επέκτεινε. Η ακύρωση της ισχύουσας νομοθεσίας και της εν ενεργεία Υπουργού —που από την πλευρά της ακύρωσε τα δύο προβεβλημένα στελέχη— υποδηλώνει το ανώτατο στάδιο των μετεκλογικών σχεδιασμών του Νεομητσοτακισμού:

– Τον σφετερισμό εργατικών εισφορών…

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI