Ο Μητσοτάκης απέκτησε αντιπάλους και φοβάται τη ζημιά

Οι πρωθυπουργοί και τα κυβερνώντα κόμματα θέλουν να είναι (ή να αισθάνονται) απόλυτα κυρίαρχοι. Να μην έχουν υπολογίσιμους αντιπάλους, που μπορούν να τους βάλουν σε μπελάδες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ έτσι αισθάνονταν μετά το 2019. Η αίσθηση αυτή γιγαντώθηκε το 2023, καθώς οι αντίπαλοί τους βρέθηκαν στη δίνη της ήττας και της πολυδιάσπασης.

Μια πρώτη προειδοποίηση ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, ακόμα και χωρίς αντιπάλους, ήρθε στις ευρωεκλογές του 2024. Το ανέλπιστο 28%, όταν όλες οι δημοσκοπήσεις έδιναν στη ΝΔ το άνετο 33% που ήθελε, επιβεβαίωσε έναν πολιτικό κανόνα: το εκλογικό σώμα προειδοποιεί και δεν ενδιαφέρεται για το «δεν υπάρχει αντίπαλος». Αντίπαλος είναι οι ίδιοι οι ψηφοφόροι.

Η συνέχεια το επιβεβαίωσε. Έκτοτε η ΝΔ βολοδέρνει γύρω από το 28%. Η καταγραφή της πρόθεσης ψήφου-και όχι η αναξιόπιστη «εκτίμηση»- δίνει ακόμα πιο χαμηλά ποσοστά. Και ο πρωθυπουργός ταλαντεύεται για το χρόνο των εκλογών, διότι δεν γνωρίζει αν το ποσοστό που θα του δώσουν θα έχει μπροστά το «3» ή το(υπό προϋποθέσεις καταστροφικό) «2».

Παρά το φόβο αυτό, μέχρι πρότινος η ΝΔ και ο Μητσοτάκης αισθάνονταν σχετικά άνετα. Το τελματωμένο σκηνικό στην αντιπολίτευση τους βόλευε. Ο χώρος του πάλαι ποτέ ισχυρού ΣΥΡΙΖΑ παρέπαιε μετά την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα και τις απανωτές διασπάσεις. Και το ΠΑΣΟΚ, που τεχνητά έγινε δεύτερο κόμμα, δεν κατάφερε να εκμεταλλευθεί την τελευταία ευκαιρία και να γίνει εκείνο υπολογίσιμος αντίπαλος.

Αυτό το σκηνικό άρχισε να αλλάζει εδώ και λίγους μήνες με την επανεμφάνιση Τσίπρα σε πρωταγωνιστικό ρόλο και την πρόθεση του Αντώνη Σαμαρά να μπει στο δεξιό ρουθούνι του κ. Μητσοτάκη.

Έκτοτε τίποτα δεν είναι ίδιο. Φαίνεται και από τις αντιδράσεις του ίδιου του πρωθυπουργού και των πρωτοπαλίκαρών του.

Για τον Τσίπρα είπαν στην αρχή ότι είναι «βολικός αντίπαλος», διότι θα θυμίζουν το παρελθόν του. Και οι γραφικοί φιλοκυβερνητικοί αναλυτές πρώτα είπαν ότι θα πάρει μονοψήφια ποσοστά, μετά ότι θα ζητήσουν δημόσια συγγνώμη αν πάρει πάνω από 12% και έπεται συνέχεια. Με το που μπήκε στην πολιτική κονίστρα η ΕΛΑΣ του Τσίπρα κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Δεν ξεφούσκωσε, όπως έλεγαν και περίμεναν, οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές και θα δούμε πού θα φτάσει η βελόνα. Η εικόνα αυτή προκαλεί εκνευρισμό στο κυβερνητικό επιτελείο. Ορισμένα από τα μπουλντόγκ της προπαγάνδας άρχισαν τις εκτός ορίων υλακές: ο Τσίπρας «τα παίρνει», «είναι παλιόπαιδο» κ.α. Τελευταίο εφεύρημα είναι η «πρόωρη» και «αντιθεσμική» άνοδος του πρώην πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη πριν από το νυν πρωθυπουργό. Φυσικά, πρόκειται για αστειότητα. Ο Τσίπρας δεν είναι τίποτα αυτή τη στιγμή, για να τηρεί κάποιο πρωτόκολλο, ούτε στη ΔΕΘ πήγε πρώτος. Περίεργος(;) αυτός ο εκνευρισμός, αφού στη ΔΕΘ το πάνω χέρι έχουν οι πρωθυπουργοί που μοιράζουν χρήμα. Εκτός αν από φοβούνται ότι από την εικόνα της ΔΕΘ μπορεί ο Τσίπρας να παγιωθεί ως μοναδικός αντίπαλος και το εκλογικό σώμα τώρα να μην κρίνει το 2015, όπως επιθυμούν και ελπίζουν στο Μαξίμου, αλλά να τιμωρήσει τη δική τους κυβερνητική θητεία.

Για τον Σαμαρά, στην αρχή προσπαθούσαν να μαλακώσουν το γινάτι του, ώστε να μην(ξανα)φτιάξει δικό του κόμμα. Μετά η κυβερνητική προπαγάνδα άρχισε να λέει ότι δεν θα πλήξει τη ΝΔ, αλλά μόνο την Καρυστιανού, τον Βελόπουλο και τα άλλα κομμάτια του ακροδεξιού πολιτικού φάσματος. Και τώρα, που αυτά μάλλον διαψεύδονται και το κόμμα Σαμαρά μπορεί να ταρακουνήσει τη δεξιά πολυκατοικία, θα αρχίσει ο πραγματικός πόλεμος. Σήμερα δεν θα του πετάνε (πραγματικές) μπίλιες στις συγκεντρώσεις όπως το 1993, όταν έριξε την κυβέρνηση του(πατέρα) Μητσοτάκη. Διότι μπορεί να έχουν ανάγκη στις δεύτερες εκλογές τους «σαμαρικούς» ψηφοφόρους.

Εν κατακλείδι, μετά τις ευρωεκλογές του 2024, ο κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ έπαψαν να είναι ήσυχοι. Κατατρύχονται από το άγχος της απώλειας της αυτοδυναμίας. Έχουν αντιπάλους και στ’ αριστερά και στα δεξιά τους. Και δεν ξέρουν πώς θα βγει στις εκλογές αυτό που οι συντριπτικά περισσότεροι ψηφοφόροι λένε στις έρευνες: ότι ήρθε ο καιρός να αλλάξουμε κυβέρνηση.

Πρόκειται για μια πολύ φθοροποιό κατάσταση αβεβαιότητας, στην οποία ο κ. Μητσοτάκης και οι δικοί του δεν είναι συνηθισμένοι. Και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα την αντέξουν, αν ισχύσει αυτό που λέει η ρήση του Όσκαρ Ουάιλντ: «Αυτή η αβεβαιότητα είναι τρομερή. Ελπίζω να διαρκέσει»…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ

news247.gr