Οι αγωγές κατά της Intellexa: Επιταχύνουν τις αντιδράσεις και την εμφάνιση στοιχείων για το PredatorGate, από τον Tal Dilian

Υπάρχουν δικαστικές κινήσεις που δεν αφορούν μόνο αποζημιώσεις. Αφορούν την ίδια την αναζήτηση της αλήθειας.

Οι αγωγές εκατομμυρίων ευρώ κατά της Intellexa, που κατέθεσαν οκτώ θύματα παρακολουθήσεων διά του συνηγόρου τους Ζαχαρία Κεσσέ, ενδέχεται να αποτελέσουν ακριβώς αυτόν τον καταλύτη. Όχι επειδή θα κρίνουν μόνες τους το σκάνδαλο του Predator, αλλά επειδή δημιουργούν ένα νέο, ισχυρό κίνητρο για όλους τους εμπλεκόμενους και ειδικότερα για τον Tal Dillian που βλέπει την εταιρεία του να κινδυνεύει να πληρώσει εκατομμύρια ευρώ, να παρουσιάσουν στοιχεία ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Εάν μια εταιρεία (Intellexa) βρίσκεται αντιμέτωπη με αποζημιώσεις που μπορούν να απειλήσουν ακόμη και την οικονομική της ύπαρξη, το φυσιολογικό είναι να χρησιμοποιήσει κάθε νόμιμο αποδεικτικό μέσο που διαθέτει για να υπερασπιστεί τη θέση της.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό ενδιαφέρον της υπόθεσης.

Ο Tal Dillian έχει επανειλημμένα υποστηρίξει δημόσια ότι διαθέτει στοιχεία σχετικά με τη διάθεση και τη χρήση του Predator. Εφόσον θεωρεί ότι η Intellexa δεν φέρει την ευθύνη που της αποδίδεται, οι νέες αγωγές ενδέχεται να τον οδηγήσουν να αξιοποιήσει αυτά τα στοιχεία ενώπιον των δικαστηρίων.

Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει πλήρως τα δεδομένα.

Το ερώτημα που δεν απαντήθηκε ποτέ

Η κυβέρνηση διαχρονικά αρνείται ότι προμηθεύτηκε ή χρησιμοποίησε το Predator.

Από την άλλη πλευρά, στον δημόσιο διάλογο έχει επανειλημμένα επισημανθεί ότι λογισμικά αυτής της κατηγορίας αποτελούν προϊόντα που, σύμφωνα με τις πολιτικές πολλών εταιρειών του χώρου και τους κανόνες εξαγωγών που ισχύουν διεθνώς, διατίθενται κατά κανόνα μόνο σε κρατικούς φορείς ή υπηρεσίες επιβολής του νόμου, υπό συγκεκριμένες αδειοδοτήσεις και ελέγχους. Το πώς εφαρμόστηκε αυτό στην επίμαχη υπόθεση αποτελεί ακριβώς ένα από τα ζητήματα που παραμένουν αντικείμενο δημόσιας και δικαστικής διερεύνησης.

Αυτό ακριβώς είναι που δημιουργεί ένα τεράστιο κενό.

Αν δεν το χρησιμοποίησε το ελληνικό κράτος, τότε ποιος;

Και με ποια νομιμοποίηση;

Η Βουλή έκλεισε την πόρτα

Μόλις χθες, η κυβερνητική πλειοψηφία απέτρεψε την κλήση του Tal Dillian και του Γρηγόρη Δημητριάδη στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

Πρόκειται για μία πολιτική επιλογή που αναπόφευκτα τροφοδοτεί ερωτήματα. Όσοι θεωρούσαν ότι η παρουσία τους θα μπορούσε να συμβάλει στη διαλεύκανση της υπόθεσης εκτιμούν ότι χάθηκε μια ακόμη ευκαιρία για δημόσια λογοδοσία, ενώ η κυβερνητική πλευρά υποστηρίζει ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την κλήση τους.

Όταν μια υπόθεση έχει προκαλέσει τόσο μεγάλη θεσμική αναστάτωση, η άρνηση εξέτασης κρίσιμων προσώπων δύσκολα συμβάλλει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών.

Η Δικαιοσύνη ίσως αποδειχθεί πιο αποτελεσματική από την πολιτική

Εκεί που η Βουλή σταματά, αρχίζουν τα πολιτικά δικαστήρια.

Οι αγωγές δημιουργούν ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον.

Εκεί δεν αρκούν οι πολιτικές δηλώσεις.

Απαιτούνται αποδείξεις.

Έγγραφα.

Συμβάσεις.

Ηλεκτρονικά ίχνη.

Μάρτυρες.

Και εάν πράγματι υπάρχουν στοιχεία που μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιαστεί δημόσια, τώρα ίσως είναι η στιγμή να εμφανιστούν.

Η κοινωνία ζητά απαντήσεις

Το PredatorGate δεν είναι μια συνηθισμένη πολιτική αντιπαράθεση.

Αφορά την προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων, το απόρρητο των επικοινωνιών και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.

Γι’ αυτό και κάθε νέα δικαστική εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Οι αγωγές των θυμάτων μπορεί τελικά να οδηγήσουν σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από οικονομικές αποζημιώσεις.

Μπορεί να οδηγήσουν σε αποκαλύψεις.

Και, ίσως για πρώτη φορά μετά από χρόνια, να υποχρεώσουν όλους όσοι γνωρίζουν να μιλήσουν με στοιχεία και όχι με διαρροές ή πολιτικά συνθήματα.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό που περιμένει η κοινωνία δεν είναι άλλες αρνήσεις ούτε άλλες σκιές.

Είναι η αλήθεια. Όποια κι αν είναι αυτή.

Στέφανος Παπαδόπουλος