«Όταν ο αντιπερισπασμός γίνεται απάντηση» 

Υπάρχει ένας παλιός κανόνας στην πολιτική. Όταν δεν μπορείς να απαντήσεις σε μια δύσκολη κατηγορία, προσπάθησε να αλλάξεις τη συζήτηση. Μίλα για οτιδήποτε άλλο. Για τον αντίπαλό σου. Για το παρελθόν του. Για μια άσχετη υπόθεση. Αρκεί να μη συζητείται πλέον αυτό που σε φέρνει σε δύσκολη θέση.

Αυτό ακριβώς παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες στην αντιπαράθεση μεταξύ του Μάριου Σαλμά και του Άδωνι Γεωργιάδη.

Ο Μάριος Σαλμάς δεν περιορίστηκε σε πολιτικές αιχμές ή γενικόλογες καταγγελίες. Παρουσίασε στη Βουλή SMS, υποστηρίζοντας ότι αποδεικνύουν επικοινωνία του Άδωνι Γεωργιάδη με τον τότε προστατευόμενο μάρτυρα Νίκο Μανιαδάκη κατά την περίοδο της υπόθεσης Novartis. Παράλληλα έθεσε ένα ακόμη σοβαρό ερώτημα: γιατί, ενώ ο ίδιος είχε κινηθεί νομικά εναντίον του Μανιαδάκη, ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας επέλεξε να καταθέσει υπέρ του;

Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με τον Μάριο Σαλμά, τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Δεν αποτελούν μια ανάρτηση στο διαδίκτυο ή μια πολιτική φήμη. Αποτελούν μέρος μιας δημόσιας κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης και, ως εκ τούτου, απαιτούν δημόσιες απαντήσεις.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς η συζήτηση να επικεντρωθεί στα ερωτήματα που τέθηκαν.

Αντί γι’ αυτό, η δημόσια ατζέντα μεταφέρθηκε αλλού.

Ξαφνικά επανήλθε στο προσκήνιο μια παλαιότερη υπόθεση που αφορά τον ίδιο τον Μάριο Σαλμά και διοικητικό πρόστιμο σχετιζόμενο με τη σύζυγό του.

Και εδώ γεννάται το πρώτο εύλογο ερώτημα.

Αν αυτή η υπόθεση ήταν γνωστή εδώ και χρόνια, γιατί ανασύρεται τώρα; Γιατί δεν αποτέλεσε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης όταν συνέβη; Γιατί επανέρχεται ακριβώς τη στιγμή που ο Σαλμάς παρουσιάζει στοιχεία κατά του Άδωνι Γεωργιάδη;

Οι χρονικές συμπτώσεις στην πολιτική σπάνια περνούν απαρατήρητες.

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη σημαντικότερο.

Ακόμη κι αν κάποιος θεωρεί ότι ο Μάριος Σαλμάς έχει ευθύνες σε οποιαδήποτε άλλη υπόθεση, αυτό δεν απαντά στα ερωτήματα που ο ίδιος έθεσε.

Είναι αυθεντικά τα SMS που παρουσιάστηκαν;

Ποιο ακριβώς είναι το περιεχόμενό τους;

Πώς εξηγείται η επικοινωνία με έναν τότε προστατευόμενο μάρτυρα;

Γιατί υπήρξε κατάθεση υπέρ του;

Αυτά είναι τα ερωτήματα που αφορούν την ουσία της υπόθεσης. Και αυτά είναι τα ερωτήματα που περιμένουν οι πολίτες να απαντηθούν.

Η απαξίωση του καταγγέλλοντος δεν αποτελεί απάντηση στην καταγγελία.

Είναι μια παλιά, δοκιμασμένη επικοινωνιακή μέθοδος. Αντί να συζητείται το περιεχόμενο των στοιχείων, αρχίζει να συζητείται ο άνθρωπος που τα παρουσίασε. Η προσοχή μεταφέρεται αλλού και η ουσία χάνεται μέσα στον θόρυβο.

Όμως τα στοιχεία δεν εξαφανίζονται επειδή αλλάζει το θέμα της συζήτησης.

Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από περισσότερους αντιπερισπασμούς. Έχει ανάγκη από περισσότερες απαντήσεις.

Γιατί στη δημοκρατία η αξιοπιστία ενός πολιτικού δεν κρίνεται από το πόσο επιτυχημένα αλλάζει την επικαιρότητα, αλλά από το αν έχει το θάρρος να απαντήσει με σαφήνεια όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με συγκεκριμένα στοιχεία και συγκεκριμένα ερωτήματα.

Ο αντιπερισπασμός μπορεί να κερδίσει μια ημέρα στην επικαιρότητα. Δεν κερδίζει όμως την ουσία. Και η ουσία, αργά ή γρήγορα, ζητά πάντα τον λόγο.

Ζωή Στεργίου