Το παρασκήνιο των παραιτήσεων από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, η κόντρα με Καρυστιανού – Γρατσία

Ιδιαίτερο πλούσιο φαίνεται πως είναι το παρασκήνιο γύρω από τη παραίτηση του Βασίλη Κοκοτσάκη από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, την οποία ακολούθησε και αυτή του πτεράρχου εν αποστρατεία Αθανάσιου Παπανικολάου. Ο Βασίλης Κοκοτσάκης, ο οποίος είχε ενεργό ρόλο στις έρευνες για την πυρόσφαιρα που δημιουργήθηκε μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων στα Τέμπη, εξετάζοντας τα πιθανά αίτια και τον ρόλο της στην εξέλιξη της τραγωδίας, μέχρι πρότινος είχε υποστηρίξει τη Μαρία Καρυστιανού και τη δημιουργία του νέου πολιτικού κινήματος.

Φαίνεται, όμως, πως το δίδυμο των Τεμπών, που πρωταγωνίστησε τα προηγούμενα χρόνια με αποκαλύψεις γύρω από τα αίτια της τραγωδίας που σημάδεψε την Ελλάδα, ακολουθούσε εδώ και καιρό διαφορετικούς δρόμους εντός του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Τι μεσολάβησε ώστε Καρυστιανού και Κοκοτσάκης να οδηγηθούν σε πολιτικό διαζύγιο; Πώς ο άνθρωπος που είχε αναλάβει την οργάνωση του κόμματος οδηγείται σε παραίτηση τρεις εβδομάδες μετά την πρώτη επίσημη εμφάνιση του κόμματος; Κλείνει ο κύκλος των παραιτήσεων ή η παραίτηση Κοκοτσάκη είναι η αρχή αυτού που πολλοί ονομάζουν «ξήλωμα του πουλόβερ»;

Κόντρα κορυφής Κοκοτσάκη με Γρατσία

Στα υψηλά κλιμάκια του κινήματος φαίνεται πως προέκυψε μια ισχυρή σύγκρουση κορυφαίων στελεχών που βρίσκονται γύρω από την Μαρία Καρυστιανού, αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος. Από τη μια πλευρά βρέθηκε ο Βασίλης Κοκοτσάκης, ο οποίος φαίνεται πως ήταν υπέρμαχος της λογικής  ενός κινήματος αμεσοδημοκρατίας, που θα βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στην αυτενέργεια των μελών, τη συμμετοχική δημοκρατία και την οριζόντια λειτουργία στελεχών και μελών. Ένα κόμμα δηλαδή που θα μοιάζει με κίνημα πολιτών και η ηγεσία θα λειτουργεί ως «εκφραστής» των θέσεων της βάσης.

Από την άλλη πλευρά φαίνεται πως υπήρξε μια άλλη ομάδα στελεχών, που πρόκρινε ένα μοντέλο λειτουργίας πολύ πιο συγκεντρωτικό, που θύμιζε περισσότερο παραδοσιακό κόμμα εξουσίας. Εκφραστές αυτής της τάσης φαίνεται πως ήταν η Μαρία Γρατσία και ο πρώην βουλευτής Νίκος Γαλανός, που ανήκουν αμφότεροι στο κέντρο εξουσίας του κινήματος. Οι αντιπαραθέσεις, όπως μαθαίνουμε, μεταξύ των δυο πλευρών ήταν ιδιαίτερα έντονες το προηγούμενο διάστημα, ενώ συχνά εκτείνονταν σχεδόν σε όλο το κόμματι της λειτουργίας του κινήματος είτε αυτό αφορούσε πολιτικά είτε οργανωτικά ζητήματα.

Τι σηματοδοτεί η παραίτηση Κοκοτσάκη;

Πηγές από το κόμμα αναφέρουν πως η παραίτηση Κοκοτσάκη ισοδυναμεί με μια ηχηρή προειδοποίηση. «Είναι μια βόμβα που εξερράγη για να μην διαλυθεί το κίνημα» ανέφερε χαρακτηριστικά στέλεχος του κόμματος, εξηγώντας πως «έπρεπε να γίνει κάτι δυναμικό ώστε να κατανοήσει η ηγεσία πως δεν μπορεί να μετατρέψει ένα κίνημα πολιτών σε παραδοσιακό κόμμα». Η γκρίνια μαθαίνουμε πως είναι ιδιαίτερα έντονη στο εσωτερικό του κόμματος και στρέφεται κυρίως προς το πρόσωπο της Μαρίας Γρατσία.

Ο λόγος είναι διττός: πρώτον, γιατί λειτουργεί ως αντ’ αυτής της Μαρίας Καρυστιανού και ως ο άνθρωπος που παίρνει όλες τις αποφάσεις και, δεύτερον, διότι εκφράζει θέσεις που, όπως λένε, δεν είναι του κινήματος, όπως στην περίπτωση με τις γυναικοκτονίες. «Δεν γίνεται ακόμα και το παραμικρό “και” που λέμε να περνάει από την Γρατσία και εκείνη να εκφράζει ως θέσεις του κινήματος τις προσωπικές της θέσεις» ανέφερε χαρακτηριστικά στέλεχος του κόμματος.

Ακολουθούν και άλλες παραιτήσεις;

Το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου είναι αν μετά τον Κοκοτσάκη έρχονται και άλλες παραιτήσεις. Προς ώρας φαίνεται πως η απάντηση είναι αρνητική. Τις απόψεις που εξέφρασε ο κ. Κοκοτσάκης φαίνεται πως τις συμμερίζεται μια μεγάλη ομάδα στελεχών και ανθρώπων του κόμματος, όμως «κανείς δεν θέλει αυτή τη στιγμή να πυροβολήσει τα πόδια ενός πραγματικού κινήματος που φτιάχτηκε από τα κάτω» όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν.

«Ο Κοκοτσάκης παραιτήθηκε για να κλονίσει ένα οικοδόμημα που γινόταν σαθρό και για να μην μετατραπεί το κίνημα των πολιτών σε τσιφλίκι ορισμένων» ανέφερε άνθρωπος που βρίσκεται στο περιβάλλον του τεχνικού συμβούλου. Σήμερα το πρωί, επίσης, ο TikToker Δημήτρης Σαββίδης σε ανάρτησή του καυτηριάζει το κίνημα που έκανε «μαρκίζα» την ελπίδα αλλά «δεν την κάνει πράξη», κάνοντας λόγο για ένα «κίνημα που υπόσχεται πολλά και δεν πραγματοποιεί μέχρι τώρα τίποτα, {… }που τα κορυφαία του στελέχη έχουν χρόνο για να κάνουν βίντεο σε τσιπουράδικα, σε καφενεία, σε δρόμους της Ρωσίας, αλλά δεν έχουν χρόνο να μιλήσουν για τα απίστευτα σκάνδαλα μόλις των τελευταίων 5 ημερών».

Η επιστολή Κοκοτσάκη

Σε ανοιχτή επιστολή του ο κ. Κοκοτσάκης κάνει λόγο για «σοβαρές οργανωτικές ελλείψεις» τονίζοντας ότι «κανένα Κίνημα Πολιτών δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κανόνες, χωρίς θεσμούς, χωρίς διαφάνεια, χωρίς λογοδοσία και χωρίς σαφές οργανωτικό πλαίσιο».

Καταλογίζοντας ότι «παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση», ο κ. Κοκοτσάκης καταγγέλλει ότι «δεν υπήρξε ποτέ ουσιαστική συζήτηση για κανένα οργανωτικό , θεσμικό, πολιτικό ή άλλο θέμα. Ποτέ δεν έγινε προσπάθεια να αφουγκραστεί η ιδιότυπη ηγεσία, τις επιθυμίες του κινήματος των πολιτών, αλλά ξεφύτρωναν θέσεις και απόψεις που εξέφραζαν μόνο τους ομιλούντες και ουδέποτε την όποια λαϊκή βάση ή κάποιο συλλογικό όργανο».

Όπως υποστηρίζει «διαμορφώθηκε σταδιακά ένα μοντέλο συγκέντρωσης αποφάσεων σε ελάχιστα πρόσωπα, έξω από κάθε έννοια συλλογικής λειτουργίας», γράφοντας για τη Μαρία Καρυστιανού ότι «ως επικεφαλής του εγχειρήματος, φέρει την κύρια πολιτική ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο αυτό οργανώθηκε και λειτούργησε», καθώς «οι κρίσιμες επιλογές που καθόρισαν τη φυσιογνωμία, τη δομή και τη λειτουργία του φορέα έγιναν με τη γνώση, την ανοχή ή την αποδοχή της».

Ο Βασίλης Κοκοτσάκης γράφει, επίσης, ότι «η Ιδρυτική Διακήρυξη συντάχθηκε χωρίς συλλογικές διαδικασίες. Το Καταστατικό προαναγγέλλεται ότι θα συνταχθεί με τον ίδιο τρόπο. Το ολοκληρωμένο εθνικό οργανωτικό σχέδιο που κατατέθηκε από το αρμόδιο οργανωτικό τμήμα, αγνοήθηκε για χάρη ενός συγκεντρωτικού μοντέλου “αποφάσεων από ελάχιστα πρόσωπα”. Δεν μπορείς να ευαγγελίζεσαι τη διαφάνεια όταν λειτουργείς με “αυλές”», προσθέτοντας ότι «αντί να συζητούμε για θεσμούς, διαδικασίες και συμμετοχή, άρχισαν να εμφανίζονται λογικές μηχανισμών, εσωτερικών ισορροπιών, προσωπικών επιρροών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών».

Σύμφωνα με τον ίδιο, το Κίνημα Πολιτών της Καρυστιανού έγινε «μια δομή που αρνείται στην πράξη τις βασικές αρχές της συμμετοχικότητας και της συλλογικής λειτουργίας, που δεν έχει απολύτως καμία σχέση από τις απαιτήσεις και προσδοκίες του κόσμου που το διεκδίκησε» υπογραμμίζοντας πως «όσοι προερχόμαστε από τον αγώνα των Τεμπών δεν μάθαμε να λειτουργούμε με όρους αυλής. Μάθαμε να λειτουργούμε με όρους ευθύνης γιατί δεν μας κινητοποίησε η εξουσία, αλλά μας κινητοποίησε η ανάγκη για αλήθεια. Δεν μας ένωσε η φιλοδοξία ,αλλά μας ένωσε η απαίτηση για Δικαιοσύνη»

«Και γι’ αυτό δεν μπορώ να αποδεχθώ και να ανεχθώ ότι ένα Κίνημα που γεννήθηκε από την απαίτηση των πολιτών για Δημοκρατία , αρνείται να εφαρμόσει τη Δημοκρατία στο εσωτερικό του. Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ένα Κίνημα που επικαλείται τη Διαφάνεια θα λειτουργεί χωρίς θεσμικές διαδικασίες. Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ένα Κίνημα που γεννήθηκε ως έκφραση της κοινωνίας θα μετατρέπεται σταδιακά σε προσωπικό πολιτικό εγχείρημα».

in.gr