Διεθνές δίκαιο – Good Night, and Good Luck

Ο πρωθυπουργός έσπευσε αμέσως μετά την απαγωγή με στρατιωτική βία του προέδρου της Βενεζουέλας και της συζύγου του από τον αμερικάνικο στρατό, να δημοσιοποιήσει μία δήλωσή του με το συμπέρασμα ότι δεν είναι ώρα για να κρίνουμε την νομιμότητα αυτής της ενέργειας.

Επειδή όμως αυτή είναι η ώρα να κριθεί η νομιμότητα αυτής της απαγωγής, πριν ανοίξουν όλοι οι ασκοί του Αιόλου ακόμα και για την χώρα μας, μία σύντομη νομική επισκόπηση:

Η αμερικανική παρέμβαση στη Βενεζουέλα παραβιάζει τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών επειδή αντιβαίνει στις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου που διέπουν τις σχέσεις μεταξύ των κρατών, για τους εξής λόγους:

• Παραβίαση της Εδαφικής Κυριαρχίας (Άρθρο 2, Παράγραφος 4): Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών απαγορεύει ρητά τη χρήση βίας μεταξύ κρατών ως μέσο πολιτικής.

Η πολιτική ακεραιότητα και η εδαφική κυριαρχία κάθε κράτους πρέπει να γίνονται απόλυτα σεβαστές. Όταν αμερικανικά στρατεύματα εισέρχονται σε ξένο έδαφος χωρίς επίσημη πρόσκληση, παραβιάζουν άμεσα αυτόν τον κανόνα.

• Απουσία Δικαιώματος Αυτοάμυνας (Άρθρο 51): Για να δικαιολογηθεί νομικά μια στρατιωτική δράση βάσει του Άρθρου 51, θα έπρεπε οι ΗΠΑ να έχουν υποστεί ένοπλη επίθεση από τη Βενεζουέλα

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κάτι τέτοιο δεν συνέβη, επομένως δεν υφίσταται δικαίωμα αυτοάμυνας που να νομιμοποιεί την επέμβαση.

• Έλλειψη Νομικής Βαρύτητας του «Πολέμου κατά των Ναρκωτικών»: Η κήρυξη πολέμου κατά των ναρκωτικών ή της τρομοκρατίας από μια κυβέρνηση έχει πολιτική σημασία, αλλά δεν έχει καμία βαρύτητα στο διεθνές δίκαιο για τη νομιμοποίηση στρατιωτικών επιθέσεων ή τη σύλληψη αρχηγών κρατών σε ξένο έδαφος

Το διεθνές δίκαιο προβλέπει συμφωνίες έκδοσης και διεθνή εντάλματα, όχι «επιχειρήσεις κομάντο».

• Προεδρική Ασυλία: Ένας αρχηγός κράτους, όπως ο Νικολάς Μαδούρο, απολαμβάνει ποινικής ασυλίας. Αυτό το ζήτημα θα έπρεπε να είχε εξεταστεί και επιλυθεί νομικά πριν από οποιαδήποτε δίωξη ενώπιον αμερικανικού δικαστηρίου, το οποίο δεν έχει καμία αρμοδιότητα.

• Παράκαμψη Νόμιμων Διπλωματικών και Δικαστικών Οδών: Ακόμη και αν υπάρχουν αστικές διεκδικήσεις (όπως για τις απαλλοτριώσεις της βιομηχανίας πετρελαίου το 1976), αυτές πρέπει να επιλύονται μέσω διαιτησίας ή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, και όχι με τη χρήση βίας δεκαετίες αργότερα.

Η ενέργεια αυτή χαρακτηρίζεται ως παράνομη, καθώς παραβιάζει το διεθνές ποινικό δίκαιο και την κυριαρχία ενός κράτους-μέλους του ΟΗΕ.

Έχουμε μία στρατιωτική ηγεσία με πολιτική επικάλυψη που παραβιάζει κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου και νομιμότητας με κυνική δήλωση ότι την ενδιαφέρει να οικειοποιηθεί τις πλουτοπαραγωγικές πηγές ενός άλλου κυρίαρχου κράτους.

Μάλιστα εκτοξεύει και απειλές, ως καλή ιδέα, για στρατιωτικές επιχειρήσεις και σε άλλες χώρες όπως η Κολομβία, η Κούβα, το Μεξικό η Γροιλανδία. Έχουμε μία ηγεσία που στο εσωτερικό της χώρας της, αγνοεί το Κογκρέσο, κυβερνά με προεδρικά διατάγματα και έχει στρατιωτική παρουσία στις δέκα μεγαλύτερες πόλεις των ΗΠΑ.

Επιστροφή στον νόμο της ζούγκλας και το τέλος του νόμου, αν δεν κρίνουμε και αντιδράσουμε τώρα.

Του Χρήστου Κουτσονάσσιου *

* Ο Χρήστος Κουτσονάσσιος είναι Δικηγόρος

Πηγή: Social media

neostrategy.gr