Τι απέγιναν τα δυσθεώρητα χρέη της «Χαλυβουργικής»: Ερωτήματα για τη Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας

Φίλος νομικός, έμπειρος γνώστης της τραπεζικής αγοράς, μας έστειλε μια επιστολή που αφορά μια πρόσφατη, αλλά «ξεχασμένη» ιστορία, το τραγικό φινάλε της «Χαλυβουργικής». Θέτοντας μια σειρά ερωτημάτων για ένα σημαντικό υποκεφάλαιο της υπόθεσης  δηλαδή «τι απέγιναν τα χρέη της Χαλυβουργικής».

Την επιστολή του «Ειδικού Συνεργάτη», όπως τον ονομάζουμε, λόγω γενικότερου ενδιαφέροντος τη δημοσιεύουμε αυτούσια.

Ο Μέϊντοφ και η «Χαλυβουργική»

«Πριν από λίγες μέρες, παρακολούθησα στο Netflix, μια πολύ ενδιαφέρουσα σειρά που αφορά την άνοδο και την πτώση του – κάποτε – κορυφαίου Αμερικανού χρηματιστή Μπέρνι Μέϊντοφ. Ως γνωστόν, ο άνθρωπος είχε στήσει μια κανονική απάτη, μια «πυραμίδα Πόνζι», η οποία κατέρρευσε στην αρχή της κρίσης του 2008-9. Μέχρι τότε είχε οικειοποιηθεί κοντά στα 19 δισ. δολάρια από επενδυτές, μικρούς και μεγάλους και τα είχε εξαφανίσει.

Η λεπτομέρεια που μου κέντρισε το ενδιαφέρον, και γι΄αυτό στέλνω την επιστολή, αφορά τις κινήσεις του αμερικανικού Δημοσίου, μόλις «έσκασε η κανονιά». Στην εταιρεία εισήλθε Ειδικός Εκκαθαριστής ,ο οποίος κατάφερε να ανακτήσει περίπου 13-14 δισ. δολάρια και να τα επιστρέψει σε δικαιούχους, μειώνοντας αρκετά το μέγεθος των ζημιών που υπέστησαν.

Συμπέρασμα: ακόμη και στον πιο άγριο και αδέσποτο καπιταλισμό της Wall Street υπάρχουν – έστω εκ των υστέρων- νόμοι και διαδικασίες που ψιλοαποκαθιστούν τον «καπιταλισμό της ευθύνης».

Τι γίνεται σε αντίστοιχες περιπτώσεις στις πολύπαθες ελληνικές αγορές;  Υπάρχουν κανόνες και συνέπειες; Για να αποκαλύψω μια απάντηση έφερα στο μυαλό μου ένα «γενναίο» επιχειρηματικό κανόνι που όλοι γνωρίζουμε, την πτώχευση της «Χαλυβουργικής», της εταιρείας που έγινε μεταπολεμικά το συνώνυμο της «βαριάς βιομηχανίας» στην Ελλάδα.

Χρέη πάνω από 500 εκατ. ευρώ

Ως γνωστόν, στις αρχές του 2021, έπεσαν οι «τίτλοι τέλους» για την ιστορική επιχείρηση, που ίδρυσαν μετά τον πόλεμο οι Αγγελόπουλοι και τα τελευταία χρόνια είχε καταλήξει στα χέρια του αείμνηστου Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου και των γιών του, Γεώργιου και Παναγιώτη.

Τι κρίμα για το τέλος! Όμως το τέλος μπορεί να προκύψει είτε με αξιοπρέπεια, είτε με ντροπή.

Τα γεγονότα έχουν ως εξής.

Στις αρχές του 2021, η Εθνική Τράπεζα προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, προκειμένου να θέσει τη Χαλυβουργική σε διαδικασία ειδικής διαχείρισης για απαιτήσεις της, ύψους 343,77 εκατ. ευρώ. Όμως το πραγματικό ύψος των υποχρεώσεων, με βάση τα έγγραφα που κατέθεσε η Εθνική στο Πρωτοδικείο Αθηνών ξεπερνούσαν τα 560 εκατομμύρια ευρώ.

Η Εθνική Τράπεζα διατηρούσε απαίτηση κατά της Χαλυβουργικής, η οποία στα τέλη του 2018 ήταν 296,05 εκατ. ευρώ και στα τέλη του 2020 είχε φτάσει με τις προσαυξήσεις τα 343,77 εκατ.

Το σύνολο των υποχρεώσεων της Χαλυβουργικής, βάσει των τελευταίων διαθέσιμων δημοσιευμένων οικονομικών καταστάσεων της 31ης Δεκεμβρίου 2016, ανέρχεται στο ποσό των 497,2 εκατ. ευρώ, ενώ σύμφωνα με την αίτηση της Εθνικής την 31η Δεκεμβρίου έφταναν τα 560 εκατ.ευρώ.

Σύμφωνα με τα έγγραφα που κατατέθηκαν στο δικαστήριο, εκτός από την Εθνική, οι απαιτήσεις της Τράπεζας Πειραιώς στα τέλη του 2018 ανέρχονταν σε 132, 8 εκατ., της Alpha Bank σε 10,4 εκατ. και της Eurobank σε 8,7 εκατ.

Οι υποχρεώσεις της Χαλυβουργικής προς νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και δημόσιες επιχειρήσεις ήταν 41,5 εκατ. (εκ των οποίων περίπου 30 εκατ. προς τη ΔΕΗ) και προς διάφορους προμηθευτές 6,5 εκατ.

Παράλληλα, καταγράφονται φορολογικές υποχρεώσεις το ίδιο έτος 454.000 και υποχρέωση προς ασφαλιστικά ταμεία ύψους 1,3 εκατ.

Επιπλέον 36,1 εκατομμύρια εμφανίζονται ως υποχρεώσεις προς διάφορους πιστωτές και έξοδα χρήσεως δεδουλευμένα, ενώ επίσης υπάρχουν αναβαλλόμενες φορολογικές υποχρεώσεις 26,4 εκατ.

Για να μην κουράσουμε άλλο με αριθμούς, ας θεωρήσουμε ότι πάνω από 500 εκατ.ευρώ είναι το «φέσι» που άφησε η «Χαλυβουργική» μόνο προς την Εθνική Τράπεζα το 2021.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν και τα οποία θα έπρεπε να μας απαντήσουν οι διοικούντες της Τράπεζας είναι τι έχει γίνει έκτοτε; Με διάθεση ενημέρωσης των μετόχων, των επενδυτών και της κοινής γνώμης.

Γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο η Τράπεζα (όπως και οι υπόλοιποι πιστωτές) να έχουν κάνει τις κατάλληλες ενέργειες και να έχουν προασπίσει τα συμφέροντα των μετόχων τους και της εθνικής οικονομίας.

Ενημέρωση ζητάμε, όχι καταγγελίες.

Τι έχει γίνει λοιπόν τα 5 χρόνια που μεσολάβησαν; Έχουν εισπραχθεί μέρη των χρεών; Έχει κινηθεί η Ειδική Εκκαθάριση; Έχουν εκποιηθεί περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας; Εχουν γίνει ρυθμίσεις;

κόμη και τίποτα να μην έχει γίνει, ακόμη δηλαδή και να τα γράψαμε στο χιόνι, θα πρέπει να το γνωρίζουμε. Εστω και για την ιστορική μνήμη. Περιμένοντας κάποια απάντηση, κυρίως από τη Διοίκηση της Εθνικής, σας στέλνω την επιστολή μου για να την χρησιμοποιήσετε, αν σας ενδιαφέρει, όπως πρέπει».

ieidiseis.gr