Περίεργες άρσεις πολιτικού ασύλου σε Τούρκους – Κούρδους

Ερωτηματικά γεννά το κύμα άρσης πολιτικού ασύλου που έχει δώσει η χώρα μας σε Τούρκους και Κούρδους αντικαθεστωτικούς, οι οποίοι ανήκουν σε πολιτικούς χώρους που αποτελούν «κόκκινο πανί» για τον Ερντογάν. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα εάν, στο πλαίσιο της πολιτικής των «ήρεμων υδάτων» της κυβέρνησης Μητσοτάκη με το Ακ Σαράϊ (το «Λευκό Παλάτι» του γείτονα «σουλτάνου»), έχει υπάρξει κάποιο παρασκηνιακό ντηλ με την Αγκυρα, ή η Αθήνα – για μια ακόμη φορά – υποκύπτει σε τουρκικές πιέσεις, προκειμένου να διώξει από τη χώρα μας αντικαθεστωτικούς της γείτονος, αλλά και της Συρίας (!).

Στην παραπολιτική στήλη της εφημερίδας, «Τα Νέα», αναφέρεται ότι εδώ και καιρό, από εποχής Βορίδη στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, «πολλές από τις εγκεκριμένες περιπτώσεις επανεξετάζονται, ανάμεσά τους και άτομα με φερόμενη σχέση με τη FETO (οργάνωση Γκιουλέν), το ΡΚΚ, το φιλοκουρδικό HDP και την YPG, την κουρδική «πολιτοφυλακή» της Συρίας». Κατά το δημοσίευμα, σύμφωνα με πηγές, προφανώς κυβερνητικές, «η πολιτική τοποθέτηση από μόνη της δεν αποτελεί λόγο ανάκλησης, αλλά η ελληνική κυβέρνηση επανεξετάζει τέτοιες περιπτώσεις για λόγους εθνικής ασφάλειας».

Προφανώς αστειεύονται, νομίζοντας ότι απευθύνονται σε ανόητους. Ολοι οι πολιτικοί χώροι, στους οποίους αναφέρονται, είναι αντικαθεστωτικοί, ενώ η Αγκυρα τους χαρακτηρίζει τρομοκράτες. Δηλαδή, οι κυβερνητικοί … φωτεινοί παντογνώστες θέλουν να μας πουν ότι εντελώς … τυχαία επιλέγεται να αφαιρεθεί η ιδιότητα του πολιτικού πρόσφυγα από τους ονομαζόμενους «Γκιουλενιστές», τους οποίους ο Ερντογάν θεωρεί ως υποκινητές του πραξικοπήματος – οπερέτα του 2016, του κουρδικού ΡΚΚ, που το χαρακτηρίζει τρομοκρατικό, του αριστερού φιλοκουρδικού κόμματος, HDP, του οποίου τον πρόεδρο, Σελαχατίν Ντεμιρτάς, τον έχει επί σειρά ετών κλείσει στη φυλακή, και το YPG που είναι ο κύριος ένοπλος σχηματισμός Κούρδων και άλλων εθνοτήτων στη Συρία, το οποίο η Αγκυρα επίσης χαρακτηρίζει τρομοκράτες και παρακλάδι του PKK.

‘Η η κυβέρνηση νομίζει ότι μας «δουλεύει» και θέλει ακόμα και να «επαναπροωθήσει» πολιτικούς αντιπάλους του Ερντογάν στα «λευκά κελλιά» της Τουρκίας, οπότε παίζει εξαιρετικά επικίνδυνο παιχνίδι, ή δεν ξέρει τι κάνει. Πράγμα αμφίβολο, εάν λάβει κανείς υπόψιν ότι, στο παρελθόν, στη «ζούλα», από «υπερπατριωτικές» μάλιστα κυβερνήσεις, έχουν παραδοθεί στον Ερντογάν αντίπαλοί του.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά των ιδίων «πηγών» στην εφημερίδα, σύμφωνα με την οποία «η ελληνική κυβέρνηση επανεξετάζει τέτοιες περιπτώσεις για λόγους εθνικής ασφάλειας». Ποιοι, άραγε, είναι οι λόγοι «εθνικής ασφαλείας»; Πρόκειται, μήπως, για πράκτορες της Τουρκίας, οι οποίοι παριστάνουν τους αντικαθεστωτικούς; Σε αυτή την περίπτωση, φρόνιμο είναι να στρέψουν την προσοχή τους οι ελληνικές Αρχές στις οργανώσεις του τουρκικού υποκόσμου, ο οποίος έχει πλημμυρίσει τη χώρα μας. Και όχι στις οργανώσεις που έχουν σαφώς αντι-Ερντογάν πολιτικό πρόσημο. Εκτός και αν τα κάνουν όλα αυτά για να ικανοποιήσουν τις «ορέξεις» του σουλτάνου.

Οι ανακλήσεις της ιδιότητας του πολιτικού πρόσφυγα σε Τούρκους και Κούρδους αντικαθεστωτικούς, έρχεται σε μια περίοδο, κατά την οποία ο υπουργός Μετανάστευσης, Θάνος Πλεύρης, προκειμένου να ρίξει στάχτη στα μάτια της κοινής γνώμης για την κυβερνητική αβροφροσύνη έναντι της Αγκυρας, ανέδειξε το γεγονός ότι η Υπηρεσία Ασύλου ανακάλεσε το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα σε Παλαιστίνιο που, δημοσίως, στα social media, υποστήριζε την Χαμάς. Μάλιστα, κατά τα «Νέα», αυτό έγινε μετά από «υπόδειξη» της ισραηλινής πρεσβείας στην Αθήνα (!). Αφενός είναι απαράδεκτο η ελληνική κυβέρνηση να λειτουργεί ως ο πρόθυμος υπάλληλος της ισραηλινής πρεσβείας, αφετέρου είναι αστείο, διότι εάν δουν πόσοι Ελληνες υποστηρίζουν τη Χαμάς στα social media, τότε μάλλον θα έπρεπε να έχουν … συλληφθεί δεκάδες χιλιάδες Ελληνες (γίνεται σε ευρωπαϊκές χώρες – άντε και στα δικά μας!).

Οσον αφορά, όμως, το επίμαχο με τους Τούρκους – Κούρδους αντικαθεστωτικούς, η εφημερίδα αναφέρει ότι «υπάρχουν δεκάδες ανακλήσεις ασύλου τον τελευταίο χρόνο που έχουν περάσει «κάτω από το ραντάρ» και αφορούν τούρκους υπηκόους που εισήλθαν στη χώρα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Πολλοί εξ αυτών έχουν εμπλακεί με ποινικά αδικήματα, οπότε η ανάκληση ήταν αναμενόμενη. Ωστόσο, ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν πως έχουν υπάρξει ανακλήσεις ασύλου Τούρκων που δεν εμπλέκονται σε ποινικές υποθέσεις, αλλά είχαν λάβει άσυλο στην Ελλάδα ως πολιτικοί πρόσφυγες και μέλη του κινήματος Γκιουλέν. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι έχουν ήδη προσλάβει γνωστό δικηγόρο για να προσβάλει την ανάκληση, ανοίγοντας γύρο νομικών αντιπαραθέσεων».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το ίδιο δημοσίευμα, «από το 2016 έως το 2025 η Ελλάδα είχε δεχθεί πενταψήφιο αριθμό αιτήσεων ασύλου από τούρκους πολίτες, από τις οποίες τα πρώτα χρόνια εγκρίνονταν οι περισσότερες. Τα πράγματα έχουν αλλάξει, όμως. Το 2023, η Υπηρεσία Ασύλου έδωσε άσυλο σε τούρκους αιτούντες σε ποσοστό 60,90%. Το 2025, η ίδια Υπηρεσία Ασύλου έδωσε άσυλο σε Τούρκους σε ποσοστό 4,70%».

Τι μεσολάβησε, άραγε, από το 2023 που εκτοξεύθηκαν οι αριθμοί των Τούρκους στους οποίους έδινε άσυλο η Ελλάδα, μέχρι το 2025 οπότε έπεσε κατακόρυφα; Ως γνωστόν, μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του Φεβρουαρίου του 2023, στην Τουρκία, αρχικά σιγά – σιγά ξεκίνησε, με τη «διπλωματία των σεισμών», η επαναπροσέγγιση Αθήνας – Αγκυρας, η οποία κατόπιν, με έμφαση το 2024 – 2025, μετετράπη σε «επίθεση αγάπης» με την πολιτική των «ήρεμων νερών» του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Στο μεταξύ, στην Ελλάδα συνέρρεε και εξακολουθεί να συρρέει πλήθος Τούρκων με «χρυσή βίζα», με αποτέλεσμα σήμερα οι έχοντες τουρκική υπηκοότητα πολίτες να βρίσκονται μεταξύ των πρώτων εθνικοτήτων στις αγορές real estate στην Ελλάδα.

Πάντως, κατά το δημοσίευμα της εφημερίδας, όσοι Τούρκοι και Κούρδοι αποφασίσουν να προσφύγουν στην ελληνική Δικαιοσύνη κατά των κυβερνητικών αποφάσεων, έχουν ένα σημαντικό «όπλο υπεράσπισης». Το «δεδικασμένο της δικαστικής απόφασης με την οποία είχε δοθεί άσυλο στους οκτώ τούρκους αξιωματικούς (σ.σ. το 2016, μετά το πραξικόπημα διέφυγαν με το στρατιωτικό ελικόπτερό τους στον Εβρο), παρά τις τουρκικές πιέσεις και τις πολιτικές εντάσεις μεταξύ της τότε κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα και της ΝΔ, στελέχη της οποίας πρωτοστάτησαν στην υποστήριξή τους».

Καλά που μας το θύμισαν. Αλήθεια που είναι σήμερα ο λαλίστατος τότε, φερόμενος ως «σύμβουλος» περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Κ. Μητσοτάκη, Απόστολος Δοξιάδης;

neostrategy.gr