Η Ελλάδα στην «ουρά» της Ευρώπης στις αυξήσεις ωρομισθίων

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat και τις αναλύσεις της Τράπεζας της Ελλάδος για το 2025, η χώρα καταγράφει τη χαμηλότερη αύξηση ωρομισθίων στην Ευρώπη τα τελευταία 17 χρόνια, σε μια περίοδο μάλιστα όπου το κόστος διαβίωσης και ο πληθωρισμός πιέζουν ασφυκτικά τα νοικοκυριά.

Η απόκλιση από την υπόλοιπη Ε.Ε.

Ενώ στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση οι ονομαστικοί μισθοί αυξήθηκαν κατά μέσο όρο πάνω από 5,2% το 2024, στην Ελλάδα η πραγματική αύξηση του μέσου μισθού περιορίστηκε στο ισχνό 1,5% (σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ» για το 2025. Η διαφορά αυτή αναδεικνύει ένα βαθύ χάσμα:

• Πραγματικοί Μισθοί: Παρά τις αυξήσεις στον κατώτατο μισθό (που έφτασε τα 880-910 ευρώ μικτά), ο μέσος μισθός στην ιδιωτική οικονομία δεν ακολουθεί την ίδια δυναμική.
• Πληθωριστική Πίεση: Με τον πληθωρισμό να κινείται κοντά στο 2,9%-3%, οι εργαζόμενοι στην πραγματικότητα βιώνουν μείωση της αγοραστικής τους δύναμης, καθώς οι αυξήσεις στις αποδοχές τους είναι υποδιπλάσιες της ανόδου των τιμών.

Γιατί η Ελλάδα μένει πίσω;

Η αδυναμία της ελληνικής αγοράς εργασίας να παράγει ουσιαστικές αυξήσεις ωρομισθίων αποδίδεται σε τρεις κεντρικούς παράγοντες:

1. Χαμηλή παραγωγικότητα: Η έλλειψη επενδύσεων σε τεχνολογία και η παραμονή της οικονομίας σε κλάδους χαμηλής προστιθέμενης αξίας (τουρισμός, εστίαση) κρατούν τις αμοιβές καθηλωμένες.

2. Αποδυνάμωση συλλογικών συμβάσεων: Παρά τις εξαγγελίες για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η πλειονότητα των εργαζομένων αμείβεται με ατομικές συμβάσεις ή με τον κατώτατο μισθό.

3. Υψηλή φορολογία & εισφορές: Παρόλο που υπήρξαν ελαφρύνσεις, το «μη μισθολογικό κόστος» παραμένει εμπόδιο για τις επιχειρήσεις ώστε να μετακυλήσουν τα κέρδη τους στους εργαζομένους.

Η σύγκριση που «πονάει»

Η Ελλάδα πλέον διαθέτει τον δεύτερο χαμηλότερο μέσο ετήσιο μισθό στην Ε.Ε., ξεπερνώντας μόνο τη Βουλγαρία. Χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (όπως η Ρουμανία, η Πολωνία και η Σλοβακία), οι οποίες πριν από μια δεκαετία βρίσκονταν πολύ χαμηλότερα από την Ελλάδα, έχουν πλέον προσπεράσει σημαντικά σε όρους αγοραστικής δύναμης.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: Η ελληνική οικονομία μπορεί να εμφανίζει ρυθμούς ανάπτυξης κοντά στο 2%, όμως αυτή η ανάπτυξη δεν «φτάνει» στην τσέπη του μέσου μισθωτού. Η μετατροπή του χρέους σε εξωτερικό, σε συνδυασμό με τη στασιμότητα των αμοιβών, συνθέτει ένα σκηνικό «ανάπτυξης χωρίς ευημερία» για τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών.

topontiki.gr