Αγραφιώτης! Από την «ηλεκτροκίνηση» στην εγκατάλειψη: Ο Βόλος περιμένει το τρένο που δεν έρχεται ποτέ

Προεκλογικές υποσχέσεις στις ράγες, μεταεκλογική σιωπή στον σταθμό

Από το 2021 μέχρι σήμερα, οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στη Μαγνησία εμφανίζονταν σε δηλώσεις, συνεντεύξεις και δημοσιεύματα διαβεβαιώνοντας τους πολίτες ότι ο Βόλος θα αποκτούσε σύγχρονη σιδηροδρομική σύνδεση με ηλεκτροκίνηση και ότι η πόλη θα συνδεόταν ταχύτερα και αποτελεσματικότερα με το εθνικό δίκτυο.

Οι εξαγγελίες ήταν πολλές. Οι φωτογραφίες ακόμη περισσότερες. Οι δεσμεύσεις συγκεκριμένες.

Η πραγματικότητα όμως αποδείχθηκε εντελώς διαφορετική.

Οι καταστροφικές πλημμύρες Daniel και Elias αποκάλυψαν με τον πιο σκληρό τρόπο τις αδυναμίες του σιδηροδρομικού δικτύου. Μεγάλα τμήματα καταστράφηκαν, οι υποδομές υπέστησαν σοβαρές ζημιές και ο Βόλος βρέθηκε ουσιαστικά αποκομμένος από το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας.

Αυτό που ακολούθησε είναι ίσως ακόμη πιο ανησυχητικό.

Αντί να υπάρξει άμεση αποκατάσταση, ο ΟΣΕ απομάκρυνε προσωπικό από τον σιδηροδρομικό σταθμό Βόλου, οι εγκαταστάσεις υπολειτουργούν και η πόλη παραμένει χωρίς ουσιαστική σιδηροδρομική σύνδεση με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Για μια πόλη με λιμάνι, βιομηχανική περιοχή, πανεπιστήμιο και δεκάδες χιλιάδες κατοίκους, η κατάσταση αυτή αποτελεί προσβολή.

Η γνωστή πολιτική συνταγή

Το πιο εξοργιστικό όμως δεν είναι η καθυστέρηση.

Είναι ότι κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές, οι ίδιες υποσχέσεις επανέρχονται.

Ξανά ανακοινώσεις.

Ξανά χρονοδιαγράμματα.

Ξανά διαβεβαιώσεις ότι «το έργο προχωρά».

Ξανά επισκέψεις και δηλώσεις.

Οι πολίτες του Βόλου ακούν εδώ και χρόνια για έργα που θα ξεκινούσαν, για έργα που θα ολοκληρώνονταν και για έργα που σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν μόνο στα δελτία τύπου.

Αντί για ηλεκτροκίνηση, ο Βόλος απέκτησε απομόνωση.

Αντί για αναβάθμιση, εγκατάλειψη.

Αντί για σύνδεση με την ανάπτυξη, σύνδεση με την αβεβαιότητα.

Ο Βόλος δεν είναι πολίτης δεύτερης κατηγορίας

Σε όλη την Ευρώπη οι σιδηρόδρομοι αποτελούν βασικό εργαλείο ανάπτυξης, μεταφορών και περιβαλλοντικής πολιτικής.

Στον Βόλο, το αυτονόητο έχει μετατραπεί σε πολιτική υπόσχεση.

Μια πόλη που θα έπρεπε να αποτελεί κόμβο μεταφορών λόγω του λιμανιού, της βιομηχανικής δραστηριότητας και της γεωγραφικής της θέσης, παραμένει αποκλεισμένη από ένα σύγχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο.

Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει γιατί τρία χρόνια εξαγγελιών δεν μετουσιώθηκαν σε έργο.

Οφείλει να εξηγήσει γιατί ο Βόλος παραμένει χωρίς σιδηροδρομική σύνδεση ενώ οι πολίτες πληρώνουν κανονικά φόρους και εισφορές.

Οφείλει να εξηγήσει γιατί θυμάται τη Μαγνησία μόνο όταν πλησιάζει η ώρα της κάλπης.

Οι πολίτες θυμούνται

Οι κάτοικοι του Βόλου έχουν ακούσει πολλές υποσχέσεις τα τελευταία χρόνια.

Αυτό που περιμένουν πλέον δεν είναι νέες δηλώσεις ούτε νέες μακέτες.

Περιμένουν τρένα.

Περιμένουν έργα.

Περιμένουν αποτελέσματα.

Γιατί οι ράγες δεν κατασκευάζονται με συνεντεύξεις και φωτογραφίες. Κατασκευάζονται με πολιτική βούληση, σχέδιο και σεβασμό προς τους πολίτες.

Και αυτά είναι ακριβώς τα στοιχεία που μέχρι σήμερα λείπουν από τη διαχείριση του σιδηροδρόμου στον Βόλο.