Αγραφιώτης: Υπουργείο Οικογένειας… αλλά ποιας οικογένειας;

«Μια χώρα που δεν γεννά παιδιά δεν κινδυνεύει απλώς να γεράσει. Κινδυνεύει να πάψει να υπάρχει.»

Τι περιμένει άραγε ο Έλληνας πολίτης από έναν Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας;

Να αγωνίζεται για το νέο ζευγάρι που δεν μπορεί να αγοράσει ή να νοικιάσει σπίτι.

Να στηρίζει τη μητέρα που μεγαλώνει παιδιά μέσα στην ασφυκτική ακρίβεια.

Να υπερασπίζεται τους πολύτεκνους που κρατούν ζωντανή την ελπίδα αυτού του τόπου.

Να δίνει καθημερινά μάχη για να γεννηθούν περισσότερα Eλληνόπουλα.

Αυτή θα έπρεπε να είναι η αποστολή του. Δυστυχώς, όμως, η εικόνα που εκπέμπει η κυβέρνηση είναι διαφορετική. Και όταν δημόσιες τοποθετήσεις της αρμόδιας υπουργού Δόμνας Μιχαηλίδου, προκαλούν έντονο προβληματισμό γύρω από τις πραγματικές προτεραιότητες του Υπουργείου, γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: Το Υπουργείο Οικογένειας υπηρετεί πράγματι την ελληνική οικογένεια ή έχει επιλέξει να υπηρετεί άλλες ιδεολογικές προτεραιότητες;

Η Ελλάδα πεθαίνει δημογραφικά.

Αυτό δεν είναι πολιτικό σύνθημα. Είναι μια αμείλικτη πραγματικότητα. Κάθε χρόνο οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις. Τα χωριά ερημώνουν, τα σχολεία κλείνουν, οι νέοι εγκαταλείπουν την πατρίδα ή αναβάλλουν επ’ αόριστον τη δημιουργία οικογένειας. Όχι επειδή δεν αγαπούν τα παιδιά, αλλά επειδή δεν μπορούν να τα μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια.

Κι όμως, αντί το δημογραφικό να αποτελεί την απόλυτη εθνική προτεραιότητα, η κυβέρνηση δείχνει να επενδύει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο σε ζητήματα που πολλοί πολίτες συνδέουν με τη λεγόμενη woke ατζέντα.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται σε ιδεολογικά ζητήματα, ενώ το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας μένει χωρίς την ένταση και την αποφασιστικότητα που απαιτεί.

Ας είμαστε ξεκάθαροι. Ο σεβασμός στην αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου είναι αυτονόητος σε μια δημοκρατική κοινωνία. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι όλες οι πολιτικές επιλογές έχουν την ίδια βαρύτητα για το μέλλον της χώρας.

 Όταν η Ελλάδα χάνει πληθυσμό χρόνο με τον χρόνο, όταν γεννιούνται ολοένα και λιγότερα παιδιά, η πρώτη ευθύνη μιας κυβέρνησης είναι να ενισχύσει την οικογένεια, τη μητρότητα, την πατρότητα και τα νέα ζευγάρια που θέλουν να δημιουργήσουν ζωή στον τόπο τους.

Η πραγματική στήριξη της οικογένειας δεν αποδεικνύεται με τίτλους υπουργείων ούτε με επικοινωνιακές εξαγγελίες. Αποδεικνύεται όταν το κράτος μειώνει το οικονομικό βάρος της απόκτησης παιδιών.

 Όταν δίνει φορολογικές ελαφρύνσεις στις οικογένειες με παιδιά.

Όταν στηρίζει έμπρακτα τους πολύτεκνους.

 Όταν εξασφαλίζει αξιοπρεπή στέγη στους νέους.

 Όταν αντιμετωπίζει κάθε παιδί που γεννιέται ως εθνικό κεφάλαιο και όχι ως ακόμη μία ιδιωτική υπόθεση ενός ζευγαριού.

Η Ελληνική Λύση έχει επιλέξει να μιλά ξεκάθαρα για το δημογραφικό. Το αντιμετωπίζει ως ζήτημα εθνικής επιβίωσης και έχει επανειλημμένα προτείνει ουσιαστικά οικονομικά κίνητρα για τη γέννηση παιδιών, φορολογικές ελαφρύνσεις για τις πολύτεκνες οικογένειες, ενίσχυση της μητρότητας, στεγαστική πολιτική για τα νέα ζευγάρια και μέτρα που θα επιτρέψουν στους νέους να δημιουργήσουν οικογένεια χωρίς τον φόβο της οικονομικής ασφυξίας. Γιατί το δημογραφικό δεν αντιμετωπίζεται με ευχές.

Αν συνεχίσουμε με τους σημερινούς ρυθμούς, σε λίγες δεκαετίες η Ελλάδα δεν θα αντιμετωπίζει μόνο πρόβλημα ασφαλιστικού ή έλλειψη εργατικών χεριών. Θα αντιμετωπίζει πρόβλημα εθνικής επιβίωσης. Μια χώρα χωρίς παιδιά, χωρίς νέες οικογένειες και χωρίς δημογραφική ανανέωση δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον της με αισιοδοξία.

Το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας δεν δημιουργήθηκε για να παρακολουθεί παθητικά αυτή την εξέλιξη. Δημιουργήθηκε για να τη σταματήσει. Και αυτό σημαίνει μία ξεκάθαρη επιλογή: πολιτικές που θα δίνουν στους νέους λόγους να παντρευτούν, να αποκτήσουν παιδιά και να μείνουν στην Ελλάδα.

Γιατί η οικογένεια δεν είναι ένα ακόμη κεφάλαιο της κοινωνικής πολιτικής. Είναι το θεμέλιο του έθνους. Και η στήριξή της δεν είναι ιδεολογική επιλογή.

Άγγελος Αγραφιώτης

Υποψήφιος Βουλευτής

ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ Μαγνησίας

φωτό:Agrotypos