Γιώργος Βλάχος: Ακροβολισμός

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει λόγους να στήνει κόμμα αποδυνάμωσης του Μητσοτάκη: την αχαριστία δεν την θέλει ούτε ο Θεός. Στην περίπτωσή του: «Ους έθρεψε το μάννα, εκκίνησαν την πτέρναν κατά του ευεργέτου…».

Ως Πρωθυπουργός έχρισε υπουργό τον νεότερο Μητσοτάκη, αντί της Ντόρας που είχε περισσότερα γαλόνια και είχε ταχθεί εξ αρχής υπέρ της μνημονιακής πολιτικής που εφάρμοζε η κυβέρνησή του.

Ως πρώην αρχηγός της ΝΔ κινητοποίησε τον μηχανισμό του υπέρ του Κυριάκου. Όταν φάνηκε ότι κάνει περίπατο ο Μεϊμαράκης —ο «σαμαρικός» γραμματέας του κόμματος— διαπίστωσε ότι τα κομπιούτερ της ψηφοφορίας σήκωσαν πυρετό και η διαδικασία ακυρώθηκε.

Μετά από αυτά, ήταν βαρύ να τον πετάξει ο ευεργετηθείς έξω από το κόμμα, στο οποίο ο ίδιος ήταν ήδη βουλευτής όταν η οικογένεια Μητσοτάκη το πετροβολούσε.

Επειδή, λέει, «ο Κυριάκος δεν άντεχε τον πατερναλισμό που του ασκούσε». Αν δεν σε συμβουλέψει ο παλιός που σε ανέδειξε, ποιος θα το κάνει;

Αν λοιπόν η —ευάριθμη— σαμαρική πτέρυγα της ΝΔ «νομιμοποιείται» να επιδιώκει ένα είδος ανάστροφου «ριμέικκ» του 1993 —πρώτα εκλογές και μετά ανατροπή, όχι αντιστρόφως, όπως τότε— τι κάνει η πολυπληθέστερη πτέρυγα των «καραμανλικών», που έχει περισσότερους λόγους;

Ο βασικότερος είναι η εκτροπή από τις αρχές που θέσπισε, ως ιδρυτής, ο «Εθνάρχης» —για το κόμμα που διοίκησαν οι δύο Καραμανλήδες επί 18 χρόνια, από τα οποία ένδεκα ως Πρωθυπουργοί— στα χέρια της αντίπαλης οικογένειας…

Παρότι ο Κώστας Καραμανλής τοποθετήθηκε με σαφήνεια στις θεσμικές παρεκτροπές, τις εθνικές αποκλίσεις και τις ιδεολογικές αλλοιώσεις της ΝΔ από τον Νεομητσοτακισμό —και ο Προκόπης Παυλόπουλος καυτηριάζει τις αντίστοιχες εκπτώσεις με θεωρητική θεμελίωση της θέσης «αυτό δεν είναι το κόμμα μας»— οι λοχαγοί του Καραμανλισμού είναι άφαντοι.

Άλλοι εξανδραποδίστηκαν και άλλοι σιωπούν… Περιμένοντας όχι τους βαρβάρους, αλλά κανένα υφυπουργειάκι…

Πού βρίσκονται ο παντεπόπτης Ρουσσόπουλος και ο αυτό-δελφινοποιημένος Στυλιανίδης, που μετέτρεψαν την αναμενόμενη εσωκομματική αντιπολίτευση σε προσφορά υπηρεσιών στον Μητσοτάκη, με ρόλους κατ’ ανάθεση, από τον ίδιο; Για τον Καραμανλή του Αχιλλέα, ας μην μιλήσουμε…

Τι απέγιναν οι ενδεκάδες των βουλευτών, που απειλούσαν υπουργούς με νόμιμες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις κριτικής στο κυβερνητικό έργο —ως θεμιτή δράση κλονισμού της μητσοτακικής κυριαρχίας;

Ποια Κίρκη μετέτρεψε τους «προβληματισμένους» για την αποκαραμανλοποίηση, σε θερμούς χειροκροτητές του Μητσοτάκη, οσάκις ανεβαίνει στο βήμα της Βουλής; Θα εξαρθρώσουν κανένα δάκτυλο χτυπώντας τις παλάμες τους πιο δυνατά από την «κλάκα» που οργανώνει το Μέγαρο Μαξίμου;

Αν για τους βουλευτές τίθεται θέμα ιδεολογικής τιμής και πολιτικής αξιοπρέπειας του καραμανλικού χώρου —και κοινοβουλευτικής συμπεριφοράς από εντολοδόχους της εκλογικής τους περιφέρειας— τα υπηρετεί με συνέπεια μόνο ένας: ο Γιώργος Βλάχος.

Ο γεωπόνος που εκλέγεται αδιαλείπτως από το 2000 στο υπόλοιπο Αττικής, στο τελευταίο περιστατικό μίλησε με αυτοπεποίθηση στον υφυπουργό που απαντούσε… αδιάφορα, σε μια ακόμη επίκαιρη ερώτησή του:

– «Ήρθατε για να ξεπετάξετε την ερώτηση ενός βουλευτή… παράξενου, που σας τσιγκλάει. Κι αυτό δεν μ’ αρέσει καθόλου…».

Τα ίδια και με το ίδιο αξιοπρεπές ύφος λέει και ενώπιον του Πρωθυπουργού, στις συνεδριάσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Αν δεν είναι ο «τελευταίος των Καραμανλικών», σίγουρα είναι ο πρώτος γαλάζιος βουλευτής που, με τον ακροβολισμό του, τιμάει τους ψηφοφόρους του, περισσότερο από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr