Η ντροπή της αθλητικής δημοσιογραφίας: Ξεφτιλίκι για 300 και 400 ευρώ

Τελικά πάντοτε επιβεβαιώνεται ο κανόνας ότι και στη δημοσιογραφία όσο παθαίνεις… μαθαίνεις. Για να το πούμε με ειλικρίνεια, ούτε σαν Μέσο Ενημέρωσης, ούτε στην προσωπική μας διαδρομή, στη δημοσιογραφία, είχαμε ποτέ ιδιαίτερη σχέση με το αθλητικό ρεπορτάζ. Αλλού κινήθηκαν οι δρόμοι μας.

Τώρα τελευταία με την ενασχόλησή μας με τον «βούρκο» του ελληνικού μπάσκετ, μάθαμε πολλά και δυσάρεστα. Για παράδειγμα, ενώ θεωρούσαμε πιο χειραγωγημένο από τους ισχυρούς και τους «νταραβεριτζήδες» το επιχειρηματικό – οικονομικό ρεπορτάζ και μετά το πολιτικό ρεπορτάζ, καταλάβαμε ότι τα «σαΐνια» της αθλητικής δημοσιογραφίας κυριολεκτικά δεν παίζονται. Μιλάμε για πρωταθλητές, «αστέρια» και «νταραβεριτζήδες» μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Κανονικά «γιουσουφάκια» των ισχυρών (για λίγο καιρό ακόμη…) της συμμορίας που διοικεί το ελληνικό μπάσκετ.

Παράδειγμα τελευταίας εσοδείας: Χθες το βράδυ το iEidiseis έκανε μια σημαντική αποκάλυψη. Δημοσίευσε ολόκληρη την καταγγελία της ΚΑΕ Μαρούσι για τον «βίο και πολιτεία» της ΕΟΚ και του επιφανούς προέδρου της, Β. Λιόλιου. Σημεία και τέρατα περιέχονται στην καταγγελία για λαθραίες ιδιοκτησίες ομάδων, διαιτησίες και στημένα παιχνίδια. Και ω του θαύματος, με την εξαίρεση δύο αθλητικών sites (το SDNA και το Sportal), από τα υπόλοιπα sites δεν είδαμε καμία ενασχόληση. Με την επιφύλαξη ότι το πέταξαν σε καμιά ροή και δεν προλάβαμε να το δούμε.

Ερώτηση: Τόσο ασήμαντο θέμα ήταν για τους editors των μεγάλων αθλητικών Μέσων Ενημέρωσης; Δεν κατάλαβαν τίποτα; Δεν υπάρχει κανένα εύλογο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον στα όσα αποκαλύφθηκαν; Μπορεί να είναι και έτσι. Μπορεί όμως να είναι και αλλιώς. Δηλαδή, η χειραγώγηση, η διαπλοκή και το «νταραβέρι» με το καθεστώς της ΕΟΚ να έχει προχωρήσει σε τέτοιο βαθμό με την πλειονότητα της αθλητικής δημοσιογραφίας που η «ομερτά» να έχει γίνει ο χρυσός κανόνας. Μιλάμε για καταστάσεις σήψης και παρακμής της δημοσιογραφίας. Αναξιοπρέπειας και αθλιότητας. Κρίμα. Όμως η αλήθεια δεν πρέπει να κρύβεται.

Υ.Γ.: Με τρώει το χέρι μου εδώ και καιρό να ανοίξω έναν κίτρινο φάκελο που βρίσκεται στο συρτάρι μου. Τι περιλαμβάνει ο φάκελος; Καμιά 35αριά ονόματα αθλητικών δημοσιογράφων οι οποίοι απασχολούνται (τρόπος του λέγειν…) σε ένα ανύπαρκτο web radio της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Όσο και να το ψάξετε δεν θα το βρείτε. Τι κάνουν όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι εκεί; Δουλεύουν ή μας δουλεύουν;

Υ.Γ.2: Δίπλα στα ονόματα αναγράφονται και οι μισθοδοσίες τους. Μιλάμε για 300άρια, 400άρια και 500άρια τον μήνα. Για να σε πιάνουν τα γέλια δηλαδή. Ερώτημα: Τόσο χαμηλή τιμή έχει πλέον το ξεφτιλίκι;