Καταγγελία αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Περιπολιών:Οδηγία να μεταφέρουν εξαρτημένα άτομα και να τα εγκαταλείπουν σε απομονωμένα σημεία

Στην Υποδιεύθυνση  Περιπολιών της Διεύθυνσης Αστυνομίας Αθηνών, μία από τις μεγάλες και ιδιαίτερα απαιτητικές επιχειρησιακές υπηρεσίες της Αττικής, υπηρετούν περίπου 200–300 αστυνομικοί.

Πρόκειται για μία μεγάλη και ιδιαίτερα απαιτητική επιχειρησιακή υπηρεσία, δύναμης περίπου 200-300 αστυνομικών, η οποία δρα καθημερινά σε νευραλγικά σημεία της Αθήνας και σε περιοχές όπου η εγκληματικότητα αποτελεί διαρκή επιχειρησιακή πρόκληση. Το προσωπικό καλείται να ανταποκριθεί σε ελέγχους, προσαγωγές, συλλήψεις, συμβάντα και σήματα, συχνά υπό συνθήκες αυξημένης επικινδυνότητας. Παρά τις απαιτητικές συνθήκες υπό τις οποίες εκτελείται η αποστολή της, η υπηρεσία έχει να επιδείξει σημαντικό επιχειρησιακό έργο και αποτελέσματα, ενώ δεν έχουν εκλείψει περιστατικά κατά τα οποία αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

Ωστόσο, σύμφωνα με καταγγελίες αστυνομικών, πίσω από την επιχειρησιακή εικόνα και την καθημερινή προσπάθεια του προσωπικού διαμορφώνεται ένα ιδιαίτερα πιεστικό υπηρεσιακό περιβάλλον, με πρακτικές που, εφόσον επιβεβαιωθούν, δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο άσκησης της διοίκησης.

Η παρούσα καταγγελία δεν αποτελεί προσωπική αντιπαράθεση ενός μεμονωμένου αστυνομικού με τη διοίκηση. Αποτυπώνει προβληματισμούς και παράπονα που εκφράζονται από αστυνομικούς μιας μεγάλης επιχειρησιακής υπηρεσίας και αφορούν τον τρόπο με τον οποίο, σύμφωνα με τις καταγγελίες, ασκείται η καθημερινή διοίκηση.

Η επιλογή της ανωνυμίας συνδέεται, σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες, με τον φόβο δυσμενούς υπηρεσιακής μεταχείρισης ή περαιτέρω πειθαρχικής πίεσης , απειλή αποσπάσεων σε περίπτωση που οι συγκεκριμένες καταγγελίες συνδεθούν με συγκεκριμένα πρόσωπα.

Πειθαρχικές αναφορές ακόμη και για ζητήματα ήσσονος σημασίας

Ένα από τα βασικά ζητήματα που καταγγέλλονται αφορά τις συχνές πειθαρχικές αναφορές ακόμη και για ζητήματα ήσσονος σημασίας.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, ακόμη και μία μικρή μετακίνηση από το σημείο στο οποίο βρίσκεται τοποθετημένος ένας αστυνομικός μπορεί να αποτελέσει αφορμή για πειθαρχικό έλεγχο. Παράλληλα, ζητήματα που αφορούν την εμφάνιση, όπως το πηλίκιο, το χρώμα ή η κατάσταση της στολής, φέρεται να έχουν αποτελέσει αντικείμενο πειθαρχικών διαδικασιών.

Καταγγέλλεται ότι ακόμη και ένα πηλίκιο μπορεί να οδηγήσει σε πρόστιμο της τάξης των 50 ευρώ, ενώ η φυσιολογική φθορά ή το ξεθώριασμα μιας στολής από τη συνεχή χρήση μπορεί επίσης να αποτελέσει αντικείμενο ελέγχου.

Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: όταν ένας αστυνομικός εργάζεται καθημερινά σε εξωτερικές και απαιτητικές συνθήκες, πόσο συχνά ανανεώνεται ο υπηρεσιακός του ιματισμός και είναι εύλογο η φυσιολογική φθορά από τη χρήση να μετατρέπεται σε πειθαρχικό ζήτημα;

Ιδίως για ένα προσωπικό με περιορισμένες αποδοχές, ένα πρόστιμο της τάξης των 50 ευρώ δεν αποτελεί αμελητέο ποσό, αλλά πραγματική οικονομική επιβάρυνση.

Στο ίδιο πλαίσιο καταγγέλλεται και η χρήση απαξιωτικών εκφράσεων απέναντι στο προσωπικό. Σύμφωνα με καταγγελία, επόπτης έχει απευθυνθεί σε αστυνομικούς χρησιμοποιώντας τη φράση «είστε πεταμένοι», (στη συνέχεια τους τιμώρησε) έκφραση που, εφόσον επιβεβαιωθεί, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το επίπεδο του υπηρεσιακού σεβασμού και της επικοινωνίας μεταξύ διοίκησης και προσωπικού.

Έλεγχος ακόμη και για τα απολύτως απαραίτητα.

Σύμφωνα με καταγγελίες, ο αυστηρός έλεγχος της υπηρεσιακής κίνησης του προσωπικού φτάνει μέχρι και την κάλυψη βασικών ανθρώπινων αναγκών κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας.

Αναφέρεται ότι, προκειμένου ένας αστυνομικός να μετακινηθεί για να πιει νερό, να λάβει φαγητό ή να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα, καλείται να ενημερώνει προηγουμένως για την παραμικρή του μετακίνηση.

Το ζήτημα, σύμφωνα με τις καταγγελίες, δεν περιορίζεται μόνο στην απαίτηση ενημέρωσης. Έχουν υπάρξει επανειλημμένα περιστατικά κατά τα οποία αστυνομικοί, επειδή μετακινήθηκαν για την κάλυψη τέτοιων βασικών αναγκών χωρίς να έχει προηγηθεί η απαιτούμενη ενημέρωση, ελέγχθηκαν πειθαρχικά και τελικά τους επιβλήθηκε πειθαρχικό πρόστιμο.

Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τις καταγγελίες, ακόμη και η μετακίνηση ενός αστυνομικού για να πιει νερό, να φάει ή να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε πειθαρχικό έλεγχο, αλλά και σε πραγματική οικονομική επιβάρυνση μέσω επιβολής προστίμου.

Παράλληλα, καταγγέλλεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η μετακίνηση του προσωπικού για την κάλυψη αυτών των απολύτως απαραίτητων αναγκών δεν επιτρέπεται ή δυσχεραίνεται.

Αξίζει να σημειωθεί πως παράλληλα υπάρχουν και άλλες αστυνομικές δυνάμεις, κι όμως πολλάκις φορές οι συνάδελφοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τη κατηγορία «εγκατάλειψη θέσης»

Εφόσον οι καταγγελίες αυτές επιβεβαιωθούν, τίθεται ένα σοβαρό ερώτημα: μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάνει ο υπηρεσιακός έλεγχος της καθημερινής κίνησης ενός αστυνομικού, ώστε ακόμη και η μετακίνησή του για νερό, φαγητό ή χρήση της τουαλέτας να μπορεί να οδηγήσει σε πειθαρχικό έλεγχο και τελικά σε επιβολή προστίμου;

Καταγγελίες για επαναλαμβανόμενη πειθαρχική πίεση

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες ζητείται από ανώτερους ή επόπτες να επιδεικνύουν ιδιαίτερη αυστηρότητα απέναντι στο κατώτερο προσωπικό και να προχωρούν σε επαναλαμβανόμενες πειθαρχικές αναφορές για επιμέρους ζητήματα.

Το αποτέλεσμα, όπως περιγράφεται από τους καταγγέλλοντες, είναι η δημιουργία ενός κλίματος συνεχούς ελέγχου, όπου ακόμη και ζητήματα που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν υπηρεσιακά με απλή παρατήρηση ή σύσταση καταλήγουν σε επίσημες πειθαρχικές διαδικασίες.

Το ζήτημα δεν είναι εάν πρέπει να υπάρχει πειθαρχικός έλεγχος. Είναι εάν η χρήση του αποτελεί την εξαίρεση όταν υπάρχει πραγματική υπηρεσιακή παράβαση ή εάν, όπως καταγγέλλεται, έχει μετατραπεί σε καθημερινό εργαλείο πίεσης προς το προσωπικό.

Αντιμετώπιση αστυνομικών που απουσιάζουν νόμιμα λόγω ασθένειας

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί, σύμφωνα με καταγγελίες προσωπικού, ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούνται οι έλεγχοι αστυνομικών που βρίσκονται νόμιμα εκτός υπηρεσίας λόγω ασθένειας.

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις κατά τις οποίες αστυνομικός, ενώ βρίσκεται στην οικεία του λόγω ασθένειας, ελέγχεται ακόμη και τρεις φορές μέσα στην ίδια ημέρα, σε διαφορετικές ώρες. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, τέτοιοι έλεγχοι έχουν οδηγήσει ακόμη και σε περισσότερες από μία πειθαρχικές αναφορές έτσι ώστε το πρόστιμο να συσσωρεύεται.

Παράλληλα, καταγγέλλεται ότι μετά την επιστροφή στην υπηρεσία μπορεί να ακολουθεί διαφορετική υπηρεσιακή μεταχείριση, με αλλαγές στον προγραμματισμό, καθυστερήσεις στην ανάπαυση, αυξημένη υπηρεσιακή επιβάρυνση ή περαιτέρω πειθαρχικούς ελέγχους.

Πρόκειται για πρακτική που, εφόσον επιβεβαιωθεί, γεννά εύλογους προβληματισμούς, ιδίως όταν συγκρίνεται με τον τρόπο με τον οποίο η Αστυνομία κινητοποιείται και αναζητά ένα πρόσωπο που καταζητείται στο πλαίσιο του αυτοφώρου.

Τι συμβαίνει κατά τις ακροάσεις;

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται το κατώτερο προσωπικό κατά τις ακροάσεις από τη διοίκηση.

Καταγγέλλεται ότι έχουν υπάρξει περιπτώσεις κατά τις οποίες ο τόνος της συζήτησης ανεβαίνει, ακολουθούν ειρωνικά ή απαξιωτικά σχόλια και οι ενδιαφερόμενοι παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε αναμονή έξω από το γραφείο.

Οι ακροάσεις αυτές, σύμφωνα με τις καταγγελίες, αφορούν υπηρεσιακά ζητήματα, θέματα υγείας ή ακόμη και προσωπικά ζητήματα.

Παράλληλα, όπως αναφέρεται, κατά τη διάρκεια της αναμονής ακούγονται από το εσωτερικό του γραφείου μουσική ή ήχοι από παιχνίδια.

Εφόσον οι καταγγελίες αυτές επιβεβαιωθούν, δημιουργείται εύλογο ζήτημα ως προς τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το κατώτερο προσωπικό κατά την άσκηση των υπηρεσιακών του δικαιωμάτων.

Όταν ένας αστυνομικός χρειάζεται να μεταβεί σε νοσοκομείο

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και συγκεκριμένη καταγγελία σχετικά με τη διαχείριση περιστατικού υγείας κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας.

Σύμφωνα με την καταγγελία, αστυνομικός χρειάστηκε να μεταβεί σε νοσοκομείο, καθώς δεν ήταν σε θέση να μεταβεί μόνος του, και ζήτησε τη συνδρομή του οδηγού επόπτη της υπηρεσίας για τη μετακίνησή του.

Όπως καταγγέλλεται, ο αστυνομικός δεν έλαβε τη ζητούμενη συνδρομή, καθώς η απάντηση του επόπτη βάρδιας φέρεται να ήταν: «Εγώ θέλω να εποπτεύσω τα σημεία».

Η συγκεκριμένη καταγγελία δημιουργεί ερωτήματα ως προς τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται περιστατικά στα οποία τίθεται ζήτημα υγείας αστυνομικού κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας.

Ακόμη και όταν υπάρχουν επιχειρησιακές ανάγκες, τίθεται το ερώτημα εάν προβλέπεται κάποια εναλλακτική υπηρεσιακή λύση, όταν ένας αστυνομικός δηλώνει ότι δεν είναι σε θέση να μεταβεί μόνος του σε νοσοκομείο.

Ακόμη και σε περίπτωση απώλειας οικείου προσώπου

Έντονο προβληματισμό προκαλεί επίσης ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται περιπτώσεις κατά τις οποίες αστυνομικοί έρχονται αντιμέτωποι με την απώλεια οικείου τους προσώπου.

Σύμφωνα με καταγγελίες, ακόμη και σε ιδιαίτερα δύσκολες προσωπικές στιγμές, κατά τις οποίες ένας αστυνομικός χρειάζεται να παρευρεθεί σε κηδεία ή να βρίσκεται δίπλα στους δικούς του ανθρώπους, η χορήγηση της προβλεπόμενης άδειας ή ανάπαυσης δεν γίνεται πάντοτε χωρίς σημαντικές δυσκολίες.

Αναφέρεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις χρειάζεται να προηγηθούν επίμονες προσπάθειες και πιέσεις από την πλευρά του προσωπικού, προκειμένου τελικά να εξασφαλιστεί ο απαραίτητος χρόνος.

Το ζήτημα δεν αφορά απλώς τον προγραμματισμό μιας υπηρεσίας, αλλά την ανθρώπινη αντιμετώπιση του προσωπικού σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του.

Εύλογα, επομένως, τίθεται το ερώτημα εάν σε τέτοιες περιπτώσεις θα έπρεπε να απαιτείται τόσο μεγάλη προσπάθεια προκειμένου ένας αστυνομικός να μπορέσει να αποχαιρετήσει έναν δικό του άνθρωπο και να σταθεί δίπλα στην οικογένειά του.

Μία ιδιαίτερα σοβαρή καταγγελία για τη μεταφορά ατόμων

Ανάμεσα στις καταγγελίες υπάρχει και μία ιδιαίτερα σοβαρή αναφορά, η οποία χρήζει διερεύνησης από τις αρμόδιες αρχές.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, έχει δοθεί οδηγία σε αστυνομικούς να επιβιβάζουν σε υπηρεσιακά οχήματα άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες και στη συνέχεια να τα μεταφέρουν και να τα αφήνουν σε απομονωμένα σημεία.

Η καταγγελία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα από την αναφορά ότι, όταν αξιωματικός φέρεται να συνέταξε υπηρεσιακή αναφορά προκειμένου να μην συνεχιστεί η συγκεκριμένη παράνομη πρακτική, στη συνέχεια απομακρύνθηκε από την υπηρεσία.

Σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες, ο συγκεκριμένος αξιωματικός ήταν ιδιαίτερα εκτιμητός και συμπαθής στο προσωπικό. Η αναφορά αυτή, σε συνδυασμό με τη φερόμενη υπηρεσιακή του απομάκρυνση μετά τη σύνταξη της αναφοράς, δημιουργεί πρόσθετα ερωτήματα που χρήζουν απάντησης.

Υπήρχε πράγματι τέτοια υπηρεσιακή πρακτική; Υπήρχε σχετική έγγραφη ή προφορική εντολή; Για ποιον λόγο απομακρύνθηκε ο συγκεκριμένος αξιωματικός και συνδέεται πράγματι η υπηρεσιακή του μετακίνηση με την αναφορά που είχε συντάξει;

Πρόκειται για ζητήματα που μπορούν να απαντηθούν μόνο μέσω επίσημης διερεύνησης και ελέγχου των σχετικών υπηρεσιακών εγγράφων, διαταγών και αναφορών.

Όταν η ηγεσία αναγνωρίζει το έργο του προσωπικού

Αξίζει επίσης να επισημανθεί η αντίθεση που, σύμφωνα με το προσωπικό, παρατηρείται ανάμεσα στην αναγνώριση της προσφοράς του και στην καθημερινή υπηρεσιακή πραγματικότητα.

Ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας σε επίσκεψη του εν ώρα καθήκοντος της Υποδιεύθυνσης Περιπολιών, σε νευραλγικό σημείο επιχειρησιακής δράσης, εξέφρασε τα θερμά συγχαρητήρια και ευχαριστίες για το έργο που επιτελεί και τόνισε να προσέχουν τους εαυτούς τους.

Παράλληλα, σχεδόν καθημερινά, ανώτατα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας, της Διεύθυνσης Αστυνομίας Αθηνών, φυσική και πολιτική ηγεσία αλλά και πολίτες με ευχαριστήριες επιστολές συγχαίρουν το προσωπικό και εκφράζουν την αναγνώριση και τις ευχαριστίες τους για την καθημερινή προσπάθεια.

Την ίδια στιγμή, όμως, σύμφωνα με τις καταγγελίες που διατυπώνονται, το ίδιο προσωπικό καλείται να αντιμετωπίσει μια σειρά από πρακτικές και συμπεριφορές που δημιουργούν έντονο προβληματισμό και αίσθημα πίεσης , αγανάκτησης και εκφοβισμού .

Η αντίθεση αυτή γεννά ένα εύλογο ερώτημα: όταν η προσφορά των αστυνομικών αναγνωρίζεται και επαινείται από την ανώτατη ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας και τους πολίτες γιατί η καθημερινή υπηρεσιακή τους μεταχείριση, όπως καταγγέλλεται, δεν αντανακλά πάντοτε τον ίδιο σεβασμό και την ίδια αναγνώριση;

Παρά τα παραπάνω, οι καταγγελίες που διατυπώνονται από αστυνομικούς της υπηρεσίας κάνουν λόγο για ένα περιβάλλον αυξημένης υπηρεσιακής πίεσης, το οποίο δεν φαίνεται, σύμφωνα με τους ίδιους, να συμβαδίζει πάντοτε με την αναγνώριση και τις ευχαριστίες που λαμβάνει το προσωπικό για το έργο του.

Το ζητούμενο είναι η διερεύνηση

Οι καταγγελίες αυτές δεν διατυπώνονται με σκοπό την προσωπική στοχοποίηση οποιουδήποτε στελέχους της Ελληνικής Αστυνομίας.

Το ζητούμενο είναι να εξεταστούν με αντικειμενικότητα και θεσμικό τρόπο οι συγκεκριμένες αναφορές και να διαπιστωθεί τι πραγματικά ισχύει.

Εφόσον υπάρχουν υπηρεσιακές διαταγές, αναφορές, πειθαρχικές αποφάσεις ή άλλα έγγραφα που μπορούν να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν τα παραπάνω, αυτά είναι που θα πρέπει να εξεταστούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης  Περιπολιών βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, αντιμετωπίζουν πραγματικούς κινδύνους και καλούνται να ανταποκριθούν σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό επιχειρησιακό έργο.

Η προστασία του κατώτερου προσωπικού, ο σεβασμός στην υπηρεσιακή του αξιοπρέπεια και η ορθή άσκηση της διοίκησης δεν είναι ζητήματα προσωπικής προτίμησης. Αποτελούν προϋποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία μιας υπηρεσίας που καλείται καθημερινά να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αστυνόμευσης της Αθήνας.

Για τον λόγο αυτό, οι καταγγελίες που περιγράφονται παραπάνω χρήζουν απαντήσεων και, όπου απαιτείται, επίσημης διερεύνησης.

Με πληροφορίες από:bloko.gr