Κωνσταντίνος Τζαβέλας: Αυτοκατάργηση

Πρώτα ο Ισίδωρος Ντογιάκος, μετά η Γεωργία Αδειλίνη, τώρα ο Κωνσταντίνος Τζαβέλας. Πολλοί για να είναι σύμπτωση ότι – διαδοχικά – η κρίση τους συμπίπτει με τις θέσεις του μεγάρου Μαξίμου. Ειδικά στο σκάνδαλο των υποκλοπών.

Ο Άρειος Πάγος δεν δικάζει. Ελέγχει τη διαδικαστική νομιμότητα στην πολιτική και ποινική Δικαιοσύνη. Ο Εισαγγελέας του αποφαίνεται μόνο επί της «τεχνικής» εφαρμογής του νόμου. Η ουσία κρίνεται αποκλειστικά στα δικαστήρια πρώτου και δευτέρου βαθμού.

Πώς στην ευχή δυο αρχιεισαγγελείς, κατά σειρά, μπήκαν στον πειρασμό να «δικάσουν», στις υποθέσεις των υποκλοπών; Και αφού η κρίση της πρώτης αμφισβητήθηκε από ένα Δικαστήριο, γιατί ο επόμενος αγνόησε το Δικαστήριο και όχι την προκάτοχό του;

Ήταν πλήγμα για τη Δικαιοσύνη ότι τον Οκτώβριο του 2023 λίγο πριν δυο – συγκροτημένοι – ανακριτές ασκήσουν διώξεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών η Αδειλίνη «απέσπασε» το φάκελο. Και εξελίχθηκε σε νέο σκάνδαλο το «πόρισμα», ότι οι υποκλοπές ήταν υπόθεση «ιδιωτών», χωρίς καμία κυβερνητική ή κρατική εμπλοκή. «Αναντίλεκτα».

Θα ισοδυναμούσε με αποκατάσταση του κυρούς της Δικαιοσύνης ότι το Μονομελές Πλημμελειοδικείο έστειλε εκ νέου την υπόθεση στην εισαγγελία Πρωτοδικών με νέα αδικήματα, αν ο διάδοχός της Αδειλίνη δεν έκανε το ίδιο – χωρίς να δίνει ούτε στον εαυτό του περιθώριο για έρευνα…

Ένας καλοπροαίρετος θα πει: αποτελεί δικαίωμά του, του να κρίνει όπως νομίζει… Σωστό κι αυτό – αλίμονο αν δεν μπορούσε να το κάνει. Αλλά πώς πείσθηκε ότι δεν υπάρχουν λόγοι για άρση της προηγηθείσας αρχειοθέτησης, μόλις σε δυο εβδομάδες και χωρίς καμία πράξη εκ μέρους του; Έστω, για τα προσχήματα…

Δεν κάλεσε κανέναν μάρτυρα, δεν ζήτησε κανένα έγγραφο από καμία υπηρεσία, αγνόησε τα -εμφανώς νέα – στοιχεία της δικαστικής απόφασης που παρέλαβε. Και αρνήθηκε να παραλάβει όσα του προσκομίσθηκαν από, έναν τουλάχιστον, νομικό παραστάτη θυμάτων.

Γιατί αγνόησε τα δεδομένα που διαμόρφωσε αυτή, καθ’ αυτή, η απόφαση του Πλημμελειοδικείου και – αν μη τι άλλο – οι δηλώσεις Ντίλιαν..;

Εθελουσίως ο απερχόμενος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπήκε στη λίστα που κανείς δικαστικός λειτουργός δεν θέλει για τον εαυτό του… Όλοι απορούν πλέον: είναι κακός στη δουλειά του ή διευκόλυνε την κυβέρνηση που βρέθηκε σε δύσκολη θέση με την απόφαση του Πλημμελειοδίκη Ασκιανάκη;

Αν το «πόρισμα Αδειλίνη-Ζήση», που ακύρωνε την έρευνα για την ΕΥΠ ήταν διάτρητο – όπως αποδείχθηκε με την απόφαση του Πλημμελειοδικείου – το «πόρισμα» Τζαβέλα κινείται ανάμεσα στην νομική άγνοια και την υπόνοια για σκοπιμότητα.

Μένει ακόμη περισσότερο εκτεθειμένος, αν γίνει δεκτό ότι η παλαιά εμπλοκή του στη νομιμοποίηση των «επισυνδέσεων» της ΕΥΠ, οδηγούσε σε αυτοεξαίρεση.

Η αξιολόγησή του από τον νομικό κόσμο δεν τον κολακεύει. Και οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης δεν είναι το καλύτερο αποχαιρετιστήριο. Ότι πολλά Μέσα Ενημέρωσης αγνόησαν όσα αποκαλύφθηκαν στο Πλημμελειοδικείο και οι – αποδεδειγμένα υπό παρακολούθηση – υπουργοί δεν πήγαν στη Δικαιοσύνη, έχουν εξήγηση: θέλουν να προστατεύσουν την κυβέρνηση.

Για τον εισαγγελέα Κωνσταντίνο Τζαβέλα όμως, ήδη πλανάται το ερώτημα: γιατί κάποιος που έφτασε στο ρετιρέ της δικαστικής εξουσίας, σπεύδει μόλις δυο μην πριν αφυπηρετήσει, να αυτοκαταργηθεί;

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr