«Ο Βόλος δεν είναι πειραματόζωο LNG»

Με ελάχιστο όφελος και τεράστιο ρίσκο για ανθρώπους, θάλασσα και τουρισμό, η κοινωνία της Μαγνησίας αντιδρά στην εγκατάσταση FSRU μέσα στον κλειστό Παγασητικό.

Η υπόθεση της εγκατάστασης πλωτής μονάδας FSRU στον Παγασητικό δεν είναι μια «απλή επένδυση». Είναι μια απόφαση που μπορεί να καθορίσει το μέλλον ολόκληρης της Μαγνησίας, της οικονομίας της, του τουρισμού της, της αλιείας της και πάνω απ’ όλα της ασφάλειας των κατοίκων της. Και όταν γύρω από μια τόσο σοβαρή υπόθεση παρατηρείται ξαφνικά ένας καταιγισμός διαφημιστικών καταχωρήσεων σε μεγάλα ΜΜΕ, γεννάται εύλογα το ερώτημα: αγοράζεται η σιωπή;

Η Mediterranean Gas χρησιμοποιώντας όλα τα σύγχρονα εργαλεία marketing, φαίνεται να έχει αποδυθεί σε μια επιθετική εκστρατεία δημοσίων σχέσεων και διαφημιστικής προβολής σε μεγάλα ενημερωτικά sites πανελλαδικής εμβέλειας. SKAI.gr, Ethnos.gr, Protothema.gr και άλλα μέσα,  φιλοξενούν διαφημιστικές αναφορές και “χορηγούμενα” αφιερώματα που παρουσιάζουν το έργο ως δήθεν αναπτυξιακή ευκαιρία για τον Βόλο. Την ίδια στιγμή, τα ελάχιστα άρθρα που φιλοξενούν αντίθετες απόψεις ή αναδεικνύουν τους κινδύνους της εγκατάστασης είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Πρόκειται άραγε για σύμπτωση ή για μια καλά οργανωμένη επικοινωνιακή μεθόδευση ώστε να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις της κοινωνίας;

Η εταιρεία μιλά για “ανάπτυξη” και “θέσεις εργασίας”. Όμως όσοι γνωρίζουν το αντικείμενο αναφέρουν πως οι μόνιμες θέσεις απασχόλησης θα είναι ελάχιστες – πιθανότατα μόλις 7 έως 10. Δηλαδή, ολόκληρη η Μαγνησία καλείται να αναλάβει ένα τεράστιο περιβαλλοντικό και βιομηχανικό ρίσκο για μερικές θέσεις εργασίας, την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι ζουν από την αλιεία, τον τουρισμό, την εστίαση και τις θαλάσσιες δραστηριότητες που απειλούνται άμεσα από μια τέτοια εγκατάσταση.

Το LNG δεν είναι “αθώο καύσιμο”. Για να επανέλθει από υγροποιημένη σε αέρια μορφή, απαιτείται διαδικασία αεριοποίησης με τεράστιες ποσότητες θαλασσινού νερού. Σε πολλές περιοχές του κόσμου έχουν καταγραφεί επιπτώσεις στη θαλάσσια ζωή, λόγω χλωρίωσης και θερμικής μεταβολής του νερού που επιστρέφει στη θάλασσα. Στον κλειστό και ευαίσθητο Παγασητικό, όπου ήδη το οικοσύστημα έχει πιεστεί από περιβαλλοντικές κρίσεις και φαινόμενα ρύπανσης, μια τέτοια παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για τα ιχθυαποθέματα και τον αλιευτικό κόσμο της περιοχής.

Ακόμη σοβαρότερος είναι ο κίνδυνος σε περίπτωση βιομηχανικού ατυχήματος ή διαρροής φυσικού αερίου. Ο Παγασητικός δεν είναι ανοιχτή θάλασσα. Είναι ένας κλειστός κόλπος, περιβαλλόμενος από ορεινούς όγκους που λειτουργούν σαν φυσικό “τείχος”. Ειδικοί έχουν επισημάνει πως σε συνθήκες άπνοιας ή θερμοκρασιακής αναστροφής, βαριά αέρια μπορούν να εγκλωβιστούν στα χαμηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας. Η πρόσφατη υπόθεση της έντονης ανεξήγητης οσμής στη Νότια Αθήνα, που δημιούργησε αναπνευστικά προβλήματα σε κατοίκους και επέβαλε κλείσιμο σχολείων για την προστασία των παιδιών,  για την οποία έγινε δημόσια αναφορά ακόμη και από τον καθηγητή Ευθύμιο Λέκκα,  Μέλος της Επιτροπής Εκτίμησης Κινδύνου από την εκδήλωση καιρικών φαινομένων και πάσης φύσεως κινδύνων πολιτικής προστασίας, απέδειξε πόσο εύκολα ένα αέριο φαινόμενο μπορεί να επηρεάσει ολόκληρες περιοχές, χωρίς άμεση εξήγηση από το κράτος.

Σε περίπτωση σοβαρού συμβάντος LNG μέσα σε έναν κλειστό κόλπο όπως ο Παγασητικός, το ωστικό κύμα και η θερμική ενέργεια δεν θα εκτονωθούν εύκολα. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που διεθνώς τέτοιες εγκαταστάσεις αποφεύγεται να τοποθετούνται δίπλα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές ή μέσα σε κλειστούς γεωγραφικούς σχηματισμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι το FSRU της Αλεξανδρούπολης χωροθετήθηκε 10 χλμ μακριά από την πλησιέστερη ακτή, σε ανοιχτή θάλασσα, με σαφώς μεγαλύτερο κόστος εγκατάστασης. Εκεί επιλέχθηκε η ασφάλεια. Στον Βόλο γιατί επιλέγεται η φθηνότερη λύση;

Το κρίσιμο ερώτημα είναι απλό: γιατί μια τόσο επικίνδυνη εγκατάσταση πρέπει να γίνει μέσα σε έναν κλειστό αστικό και τουριστικό κόλπο, δίπλα σε κατοικημένες περιοχές, όταν διεθνείς πρακτικές επιβάλλουν απομάκρυνση τέτοιων υποδομών από αστικά κέντρα;

Η τοπική κοινωνία δικαιούται απαντήσεις. Όχι διαφημιστικά άρθρα. Όχι “χορηγούμενες” ειδήσεις. Όχι επικοινωνιακά αφηγήματα περί ανάπτυξης. Δικαιούται πραγματικές μελέτες κινδύνου, διαφάνεια, δημόσιο διάλογο και καθαρές τοποθετήσεις από την κυβέρνηση και τη δημοτική αρχή.

Γιατί όταν μιλάμε για LNG μέσα στον Παγασητικό, δεν μιλάμε για ένα ακόμη επενδυτικό project. Μιλάμε για το αν ο Βόλος θα παραμείνει μια πόλη ανθρώπων, τουρισμού και θάλασσας ή αν θα μετατραπεί σε μια ζώνη μόνιμου βιομηχανικού ρίσκου,  για χάρη ελάχιστων οικονομικών συμφερόντων.

Άγγελος Αγραφιώτης

Σύμβουλος Διαχείρισης Κρίσεων

Int. photo:Mediterannian Gas