«Ο Βόλος σβήνει πίσω από τα λουκέτα»

Η ασφυξία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων δεν είναι “παράπλευρη απώλεια” – είναι πολιτική επιλογή.

Τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση διαφήμισε το λεγόμενο «Σχέδιο Πισσαρίδη» ως τον οδικό χάρτη της ανάπτυξης και του εκσυγχρονισμού της ελληνικής οικονομίας. Στην πράξη όμως, ιδιαίτερα στην περιφέρεια και σε πόλεις όπως ο Βόλος, ολοένα και περισσότεροι πολίτες βλέπουν μια διαφορετική πραγματικότητα: μικρομεσαίες επιχειρήσεις να κλείνουν, εμπορικούς δρόμους να αδειάζουν και μια τοπική οικονομία να βυθίζεται σε αργό μαρασμό.

Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, όπως το TheNewspaper.gr, ο Ταχυδρόμος και το MagnesiaNews, καταγράφουν σχεδόν καθημερινά την ασφυκτική κατάσταση στην αγορά. Καταστήματα που λειτουργούσαν επί δεκαετίες κατεβάζουν ρολά, επαγγελματίες αδυνατούν να ανταποκριθούν στις ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις, ενώ το ενεργειακό κόστος, η ψηφιακή γραφειοκρατία και η συνεχής μείωση της κατανάλωσης οδηγούν πολλούς στην εγκατάλειψη.

Κάθε λουκέτο όμως δεν είναι απλώς μια «χαμένη επιχείρηση». Είναι 2, 5 ή 8 άνθρωποι που χάνουν το εισόδημά τους. Είναι οικογένειες που ζούσαν από ένα μικρό μαγαζί, από ένα συνεργείο, από ένα καφέ ή ένα εμπορικό κατάστημα. Είναι νέοι άνθρωποι που βλέπουν ότι δεν υπάρχει προοπτική και εγκαταλείπουν την πόλη. Είναι ένας ολόκληρος κοινωνικός ιστός που διαλύεται.

Ο Βόλος υπήρξε ιστορικά μια πόλη παραγωγής, εμπορίου και εργασίας. Σήμερα όμως, αντί να στηρίζεται η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα — που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας — φαίνεται να προωθείται ένα μοντέλο συγκέντρωσης της αγοράς σε λίγες μεγάλες αλυσίδες και πολυεθνικούς ομίλους. Οι μικρές επιχειρήσεις καλούνται να επιβιώσουν μέσα σε ένα περιβάλλον υπερφορολόγησης, αυξημένων εισφορών, τεκμαρτής φορολόγησης και ακραίας πίεσης από τις τράπεζες και το ενεργειακό κόστος.

Οι κοινωνικές συνέπειες αυτής της πολιτικής είναι ήδη ορατές. Η οικονομική ανασφάλεια μετατρέπεται σε ψυχολογική πίεση. Η κατάθλιψη, οι αγχώδεις διαταραχές και τα ψυχιατρικά προβλήματα αυξάνονται όταν ένας άνθρωπος βλέπει να χάνει το βιός μιας ζωής. Η ανεργία και η οικονομική απόγνωση δεν είναι απλοί αριθμοί σε έναν πίνακα της ΕΛΣΤΑΤ. Είναι ανθρώπινες ζωές.

Η κυβέρνηση οφείλει να καταλάβει ότι χωρίς μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν υπάρχει ούτε κοινωνική συνοχή ούτε πραγματική ανάπτυξη. Η ανάπτυξη που βασίζεται μόνο σε επιδοτούμενα funds, μεγάλες εταιρείες και τουριστικά “success stories” δεν φτάνει στην τοπική κοινωνία.

Η πολιτική πρόταση που χρειάζεται ο Βόλος και η ελληνική περιφέρεια

Αν πραγματικά θέλουμε να σταματήσουν τα λουκέτα και να ανακοπεί η ερήμωση της αγοράς, απαιτούνται άμεσα και γενναία μέτρα:

• Μείωση φορολογίας και ασφαλιστικών εισφορών για μικρομεσαίες επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους.
• Κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης που τιμωρεί ακόμα και ζημιογόνες επιχειρήσεις.
• Ειδικό ενεργειακό τιμολόγιο για μικρές επιχειρήσεις και καταστήματα της περιφέρειας.
• Πρόγραμμα ρύθμισης χρεών με πραγματικές δόσεις επιβίωσης, χωρίς εξοντωτικά επιτόκια και κατασχέσεις.
• Κίνητρα για πρόσληψη προσωπικού στις μικρές επιχειρήσεις, ώστε να περιοριστεί η ανεργία.
• Χρηματοδοτικά εργαλεία για την τοπική αγορά, χωρίς τραπεζικούς αποκλεισμούς και αδιαφανή κριτήρια.
• Ενίσχυση της τοπικής παραγωγής και κατανάλωσης, με πολιτικές που θα κρατήσουν ζωντανή την οικονομία του Βόλου και της Μαγνησίας.
• Η Ελλάδα δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο με λίγους ισχυρούς οικονομικούς παίκτες και μια περιφέρεια που αδειάζει. Αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική, οι πόλεις της επαρχίας θα μετατραπούν σε οικονομικά νεκρές ζώνες, με κλειστά μαγαζιά, ανεργία και κοινωνική αποσύνθεση.

Ο Βόλος δεν χρειάζεται άλλες θεωρίες και πανηγυρικές ανακοινώσεις, από “ανύπαρκτους” βουλευτές που εμφανίζονται μόνο προεκλογικά και φωτογραφίζονται με προέδρους συλλόγων, χορεύουν  σε πανηγύρια, και κάνουν δηλώσεις δήθεν στήριξης, για να αποσπάσουν ψήφους.

Χρειάζεται βουλευτές που θα δουλεύουν για τη Μαγνησία με πολιτικές που να κρατήσουν ζωντανή την εργασία, την αγορά και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων του.

Άγγελος Αγραφιώτης

Πολιτευτής

ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ Μαγνησίας