Αγραφιώτης: Από το 10% στο 5% μέσα σε λίγες ημέρες; Ποιοι φοβούνται την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ ;

Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, η Ελληνική Λύση καταγραφόταν σχεδόν σε όλες τις δημοσκοπήσεις ως τρίτη πολιτική δύναμη, με ποσοστά που κινούνταν σταθερά γύρω στο 10%. Ένα κόμμα με κοινοβουλευτική παρουσία, οργανωμένη δομή, εκλεγμένους βουλευτές και σταθερή πολιτική γραμμή.

Ξαφνικά, με την εμφάνιση σεναρίων για νέο πολιτικό φορέα υπό τον Αλέξη Τσίπρα και την πολιτική αξιοποίηση της δημοσιότητας γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού, εμφανίζονται δημοσκοπήσεις που παρουσιάζουν την Ελληνική Λύση να υποχωρεί στο 5% και να κατατάσσεται ακόμη και έβδομη πολιτική δύναμη.

Το ερώτημα είναι εύλογο: τι ακριβώς άλλαξε μέσα σε λίγες ημέρες;

Η Ελληνική Λύση δεν διασπάστηκε. Δεν έχασε βουλευτές. Δεν βρέθηκε στο επίκεντρο κάποιου σκανδάλου. Δεν εγκατέλειψε τις θέσεις της. Δεν συνέβη κανένα πολιτικό γεγονός που να δικαιολογεί μια τόσο δραματική μεταβολή.

Κι όμως, η εικόνα που προβάλλεται είναι εντελώς διαφορετική.

Τα κανάλια ανακάλυψαν ξανά τον Τσίπρα

Τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα αφιερώνουν ατελείωτο χρόνο σε σενάρια επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα. Του ίδιου πολιτικού που κρίθηκε από τον ελληνικό λαό, έχασε εκλογές και βαρύνεται με αποφάσεις που ακόμη προκαλούν πολιτικές αντιπαραθέσεις.

Πριν ακόμη ανακοινωθεί επίσημα οποιοδήποτε κόμμα, πριν παρουσιαστεί πρόγραμμα, στελέχη ή θέσεις, ο δημόσιος διάλογος έχει γεμίσει με αναλύσεις για το πώς ο Τσίπρας μπορεί να αλλάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς.

Αντίθετα, η Ελληνική Λύση αντιμετωπίζεται πολλές φορές σαν να μην υπάρχει.

Η περίπτωση Καρυστιανού

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η προβολή ενός πολιτικού εγχειρήματος που, στην παρούσα φάση, δεν διαθέτει κομματική δομή, εκλεγμένα όργανα ή στελεχιακό δυναμικό.

Μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα, τηλεοπτικά πάνελ, δημοσιογράφοι και αναλυτές αφιερώνουν αμέτρητες ώρες σε ένα πολιτικό σενάριο που ακόμη βρίσκεται στο επίπεδο της συζήτησης.

Η προβολή είναι δυσανάλογη σε σχέση με την πολιτική του υπόσταση.

Όταν οι δημοσκοπήσεις διαμορφώνουν κλίμα

Οι δημοσκοπήσεις αποτελούν χρήσιμο εργαλείο αποτύπωσης της κοινής γνώμης. Όμως όταν παρουσιάζονται ως αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα και όχι ως στιγμιαία καταγραφή, μπορούν να λειτουργήσουν και ως μηχανισμός διαμόρφωσης πολιτικού κλίματος.

Ο μέσος πολίτης βομβαρδίζεται καθημερινά από τίτλους όπως:

• «Ο Τσίπρας επιστρέφει».
• «Η Καρυστιανού ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό».
• «Νέα δεδομένα στην αντιπολίτευση».

Την ίδια στιγμή, η Ελληνική Λύση απουσιάζει από το κάδρο.

Και όταν ένα κόμμα δεν προβάλλεται, είναι ευκολότερο να εμφανιστεί δημοσκοπικά μειωμένο.

Το πραγματικό ερώτημα

Το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με την Ελληνική Λύση.

Το ζήτημα είναι αν εφαρμόζονται οι ίδιοι κανόνες για όλους.

Πώς είναι δυνατόν ένα κόμμα με κοινοβουλευτική παρουσία, οργανωμένες δομές και σταθερή εκλογική βάση να αντιμετωπίζεται ως «δευτερεύουσα είδηση», ενώ πολιτικά σχήματα που ακόμη δεν έχουν καν ιδρυθεί να κυριαρχούν στην επικαιρότητα;

Γιατί κάποιοι επιμένουν να παρουσιάζουν ως βέβαιη την επιτυχία νέων πολιτικών εγχειρημάτων, ενώ επιχειρούν να υποβαθμίσουν ένα κόμμα που έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι διαθέτει εκλογική αντοχή;

Οι πολίτες αποφασίζουν

Η ιστορία έχει δείξει ότι οι πολίτες δεν ψηφίζουν πάντοτε σύμφωνα με όσα προεξοφλούν δημοσκόποι, τηλεοπτικοί σταθμοί και επικοινωνιακοί μηχανισμοί.

Οι κάλπες είναι εκείνες που δίνουν την τελική απάντηση.

Και όσο περισσότερο επιχειρείται η πολιτική αποσιώπηση ή η άνιση προβολή, τόσο περισσότεροι πολίτες αναρωτιούνται αν τελικά δεν παρακολουθούν απλώς την καταγραφή της πολιτικής πραγματικότητας, αλλά την προσπάθεια διαμόρφωσής της.

Γιατί η δημοκρατία προϋποθέτει ίσους όρους ενημέρωσης. Και όταν αυτοί οι όροι αμφισβητούνται, η καχυποψία των πολιτών είναι απολύτως δικαιολογημένη.

Άγγελος Αγραφιώτης

Πολιτευτής

Ελληνικής Λύσης Μαγνησίας