Ξεκίνησε ο πόλεμος ΗΠΑ – Κίνας σε ελληνικό έδαφος

«Είμαστε στρατηγικοί με τις ΗΠΑ», αλλά ταυτόχρονα η Ελλάδα «σέβεται τις συμφωνίες που έχει συνάψει στο παρελθόν». Αυτή ήταν η επίσημη τοποθέτηση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, δια στόματος της εκπροσώπου του, Λάνας Ζωχιού, όταν ερωτήθη σχετικά με την πρόσφατη δήλωση – παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας μας – της πρέσβεως των ΗΠΑ στην Αθήνα, με την εκδήλωνε τις αμερικανικές προθέσεις για παραγκωνισμό, αν όχι εκδίωξη, του κινεζικού παράγοντα από τον Πειραιά.

Λίγη ώρα αργότερα, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ επισκεπτόταν τον υπουργό Ανάπτυξης, Τάκη Θεοδωρικάκο, στο υπουργείο. Στην ατζέντα της συνάντησης, που διάρκεσε πάνω από μιάμιση ώρα, ήταν σχέδια αμερικανικών επενδύσεων σε ελληνικά λιμάνια, με επίκεντρο τον τερματικό σταθμό της Ελευσίνας.

Σε πρόσφατη συνέντευξή της, που δεν έχασε χρόνο να δώσει στην ελληνική TV, κάπου μεταξύ μπουζουξίδικου και υπογραφής διακρατικών συμφωνιών, χαρακτήριζε ως … ατυχία το γεγονός ότι το λιμάνι του Πειραιά βρίσκεται σε κινεζικά χέρια, ενώ τόνιζε ότι υπάρχει τρόπος να αντισταθμιστεί η κινεζική επιρροή μέσω αμερικανικών επενδύσεων σε άλλα ελληνικά λιμάνια. «Είναι πολύ σημαντικό ότι τόσο πολλοί ενδιαφέρονται, σε ό,τι αφορά στις υποδομές, να έχουμε αμερικανικές υποδομές εδώ, για να αντισταθμίσουν την κινεζική επιρροή στο λιμάνι του Πειραιά», είπε.

Τα λιμάνια

Βέβαια, οι αμερικανικές προθέσεις ως προς την Κίνα δεν αποτελούν μυστικό. Ειδικότερα, όμως, ως προς την κινεζικό παράγοντα στο λιμάνι του Πειραιά, έχουν γίνει γνωστές εδώ και μήνες, όπως σημείωνε το Neostrategy.gr. Ηδη, τον Σεπτέμβριο το πρακτορείο, Reuters ανέφερε ότι «η κυβέρνηση Τραμπ έχει βάλει στόχο να αποδυναμώσει το παγκόσμιο δίκτυο λιμένων της Κίνας και να φέρει περισσότερους στρατηγικούς τερματικούς σταθμούς υπό δυτικό έλεγχο. Εκτός από τον Παναμά, επικεντρώνει την προσοχή της σε λιμένες με ισχυρή κινεζική παρουσία, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία. Επίσης στην Καραϊβική, αλλά και σε λιμένες της Δυτικής Ακτής των ΗΠΑ».

Τώρα γίνεται λόγος για το λιμάνι της Ελευσίνας, ενώ δεν πρέπει να αποκλειστούν του Βόλου, όπου υπάρχουν έντονες αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας, καθώς και της Θεσσαλονίκης, όπου όμως ακόμα μετέχει ο Ιβάν Σαββίδης. Είναι προφανές, βέβαια, ότι ανταγωνιστικά λιμάνια όπως της Ελευσίνας, εάν τελικώς επιλεγεί, και του Πειραιά, που αποτελούν στρατηγικής σημασίας κόμβους μεταφοράς εμπορευμάτων, δύσκολα μπορούν να συνυπάρχουν.

Στο σκηνικό αυτής της έντονης κινητικότητας – και – με επίκεντρο την Ελευσίνα, ενδιαφέρον παρουσιάζει δημοσίευμα για «νέο τεράστιο σκάνδαλο. Επενδυτής χωρίς κεφάλαια έλαβε αναθέσεις δημοσίων συμβάσεων 320.000.000 ευρώ; Η μεγαλύτερη υπόθεση δημοσίων συμβάσεων της τελευταίας δεκαετίας;». Μάλιστα, κατά το δημοσίευμα, φέρεται να έχει μεγάλες συμβάσεις και από τα ΕΛΤΑ, η διοίκηση των οποίων αποφάσισε να κλείσει μαζικά τα υποκαταστήματά τους, με αποτέλεσμα μίνι κυβερνητική κρίση. Σε αυτό γίνονται αναφορές σε επιχειρηματία, ο οποίος φέρεται ότι συνεργάζεται με τον αμερικανικό παράγοντα.

«Ινδικός δρόμος» εναντίον κινεζικού «δρόμου του μεταξιού»

Να σημειωθεί ότι ο «αμερικανικός δάκτυλος» και ενδιαφέρον για ελληνικά λιμάνια, είναι μέρος του γενικότερου σχεδίου του «ινδικού δρόμου του εμπορίου», IMEC (India–Middle East–Europe Economic Corridor). Ενα γιγαντιαίο γεωπολιτικό, γεωοικονομικό σχέδιο, στον αντίποδα του κινεζικού «Δρόμου του μεταξιού». Εάν συνυπάρξουν, μένει να φανεί. Εως τώρα, όμως, υψώνονται συνεχώς εμπόδια στον κινεζικό δρόμο, με άμεση συνέπεια – προς το παρόν – να καθυστερεί. Επίσης, η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ, τον Οκτώβριο του 2023, και εν συνεχεία η σφαγή στη Γάζα, προκάλεσε την θεαματική καθυστέρηση του «ινδικού δρόμου». Ολα αυτά δεν δείχνουν ότι θα υπάρξει εύκολη συνύπαρξη ανάμεσα σε αυτά τα δύο «ανταγωνιστικά σχέδια.

Αυτό άλλωστε, ήταν το κυριότερο θέμα της ατζέντας στην πρόσφατη Διατλαντική Σύνοδο (P-TEC), στο Ζάππειο, και στη συνάντηση του σχήματος 3+1 (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ + ΗΠΑ), στο περιθώριό της. Εξάλλου, ο Ισραηλινός υπουργός Ενέργειας, Ελι Κοέν, το έθεσε ξεκάθαρα:

Η διάσκεψη της Αθήνας, είπε, «θα βοηθήσει στην προώθηση του οράματος του ΙΜEC (σ.σ. Διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης) και στη δημιουργία της διασύνδεσης που ξεκινάει από την Ινδία και καταλήγει στην Ευρώπη. Είναι πολύ σημαντικό, κυρίως μετά το τέλος του πολέμου, να κατασκευαστεί ένας ενεργειακός διάδρομος υποδομών από τα ανατολικά προς τα δυτικά, όπου το σημείο εξόδου από την Ασία θα είναι το Ισραήλ και το σημείο εισόδου θα είναι η Κύπρος. Η Ελλάδα μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά. Χαράσσουμε μια νέα διαδρομή, εκτός αυτής που βασίζεται στο Ιράν, στη Ρωσία και τον Νότο», ούτως ώστε «να φέρουμε πηγές ενέργειας από τον κύριο κόμβο, δηλαδή τις χώρες του Κόλπου, στον κύριο τόπο όπου υπάρχει η μεγαλύτερη ζήτηση, στην Ευρώπη».

Για να γίνουν αυτά, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αποκαταστήσουν οι αραβικές χώρες, και βέβαια οι μοναρχίες του Κόλπου, ειδικά η Σαουδική Αραβία, τις σχέσεις τους με το Ισραήλ, με την υπογραφή των «Συμφωνιών του Αβραάμ». Στην παρούσα, ωστόσο, το Παλαιστινιακό αποτελεί το μεγάλο αγκάθι. Το σχέδιο Τραμπ για την «ειρήνευση» στη Γάζα, ειδικά μετά από την ψήφισή του από το ΣΑ του ΟΗΕ, αποτελεί ένα καλό πρόσχημα για την εξομάλυνση των σχέσεων Αράβων – Ισραήλ. Εάν «περπατήσει», βέβαια.

Ο πόλεμος ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα επί ελληνικού εδάφους και στην εγγύς γειτονιά μας, φαίνεται ότι ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη. Αναμένεται, δε, να κλιμακωθεί. Πόσο μάλλον, αφού και η ΕΕ ευθυγραμμίζεται με τις επιταγές Τραμπ για «πόλεμο» κατά της Κίνας. Να σημειωθεί ότι αυτό το διάστημα μαίνεται με ιδιαίτερη ένταση ο «πόλεμος των μικροτσίπ» μεταξύ Ευρώπης – Κίνας, με τις ΗΠΑ να τον υποθάλπουν.

neostrategy.gr